"บุก!
ล้อมเจ้าหมอนี่เอาไว้ อย่าให้มันหนีไปได้!"
ผู้คนจำนวนมากของสำนักกระบี่ราชันปรากฏตัวขึ้น กรูกันจากทุกทิศทุกทางเข้าล้อมเย่อวิ๋นเฟยไว้ตรงกลาง
เมืองชำระกระบี่แต่เดิมก็เป็นอาณาเขตของสำนักกระบี่ราชันอยู่แล้ว ทั้งในและนอกเมืองล้วนมีคนของสำนักกระบี่ราชันออกตระเวนเฝ้าระวังอยู่มากมาย
"เย่อวิ๋นเฟย ใช่เจ้าจริงด้วย!
ดีมาก เจ้ากล้าบุกมาถึงเมืองชำระกระบี่ คิดจะรนหาที่ตายหรือไง!"
ชายชราชุดขาวผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้น แสงคมกระบี่อันเฉียบคมเปล่งประกายทั่วกาย สายตาคมกริบดุจกระบี่จ้องเขม็งไปที่เย่อวิ๋นเฟย พลางตวาดเสียงดัง
นักกระบี่นับสิบคนติดตามชายชราชุดขาวผู้นี้มา ทุกคนมีพลังปราณอันแข็งแกร่ง
"เจ้าเมืองหลิ่วมาแล้ว!"
"ได้ยินว่าเจ้าเมืองหลิ่วนั้นเป็นผู้มีพลังขั้นสมบูรณ์ไร้ที่ติแห่งแดนสวรรค์ จัดอยู่แถวหน้าของเหล่าผู้อาวุโสธรรมดาในสำนักกระบี่ราชันนับสิบคน เขาประจำการอยู่ที่เมืองชำระกระบี่ตลอดปี เกียรติชื่อเลื่องลือไปไกล!"
...
กลุ่มนั้นที่ยืนดูความครึกครื้นอยู่นั้น พอเห็นชายชราชุดขาวผู้นี้ ต่างก็พากันซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์
"เย่อวิ๋นเฟย วันนี้เจ้ามาแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะไปได้อีก!
ข้าแนะนำให้เจ้ายอมจำนนอย่างว่าง่ายเถิด หากรอให้พวกข้าลงมือ เจ้าจะต้องเจ็บตัวเปล่า ๆ อย่างไม่จำเป็น!"
เจ้าเมืองหลิ่วจ้องเย่อวิ๋นเฟย พลางเอ่ยเสียงเย็น
แม้จะเคยได้ยินผลงานการศึกของเย่อวิ๋นเฟยมาบ้าง แต่ในใจคิดว่าเด็กหนุ่มรุ่นหลังคนหนึ่ง พลังจะแข็งแกร่งก็เพียงเท่านั้นแหละ
"แค่พวกเจ้าพวกนี้ จะทำให้ข้าเจ็บตัวได้หรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยกวาดตามองผู้คนของสำนักกระบี่ราชันที่อยู่โดยรอบ สีหน้าแฝงความดูแคลน
"เจ้าเมือง ให้ข้าจัดการเจ้าหนุ่มที่หยิ่งยะโสไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำคนนี้เอง!"
ชายวัยกลางคนข้างกายเจ้าเมืองหลิ่วพอเห็นสีหน้าเย่อวิ๋นเฟยเข้าความโกรธก็พลุ่งขึ้น ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลางตะโกนเสียงดัง
"ระวังตัวหน่อย ไอ้หนุ่มนี่ก่อเรื่องได้มากมายขนาดนี้ คงจะมีฝีมืออยู่บ้างไม่มากก็น้อย"
เจ้าเมืองหลิ่วพยักหน้า
