"นายท่าน มีคนมาหาท่านรักษาโรคอีกแล้ว"
วันหนึ่ง เย่อวิ๋นเฟยกำลังหลอมยาในหอเงามายา จู่ ๆ ก็ได้รับเสียงสื่อจิตจากตระกูลเมิ่ง
เย่อวิ๋นเฟยจึงออกมาจากหอเงามายา มาที่ห้องโถงใหญ่
มีบุรุษร่างเตี้ยกำยำกว่าสิบคนกำลังรออยู่ในห้องโถงใหญ่
นอกจากบุรุษทั้งสิบกว่าคนนี้แล้ว ภายในห้องโถงยังมีโลงศพหินวางอยู่ด้วย!
"ที่แท้ก็เป็นพวกเผ่าคนแกนโลก!"
เย่อวิ๋นเฟยจำที่มาของบุรุษทั้งสิบกว่าคนนี้ได้ทันที ที่แท้ก็เป็นชาวแกนโลกในตำนาน
ชาวแกนโลกมักอาศัยอยู่ลึกลงไปใต้แผ่นดิน ในแกนกลางของแผ่นดินหลายแห่งมักมีโลกอิสระที่สมบูรณ์อยู่ และชาวแกนโลกก็ใช้ชีวิตอยู่ในโลกเช่นนั้น
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยตกอยู่ที่ชายชราคนหนึ่งซึ่งสวมชุดคลุมสีเทาในหมู่พวกเขา และบุรุษคนอื่น ๆ ก็พากันห้อมล้อมชายชราผู้นี้ เห็นได้ชัดว่าชายชราผู้นี้มีตัวตนไม่ธรรมดา
"ท่านหลิวอวิ๋น ในเผ่าของข้า พ่อมดใหญ่ได้รับบาดเจ็บ ขอเชิญท่านหลิวอวิ๋นช่วยรักษาให้ด้วย"
ชายชราชุดคลุมสีเทาก้าวขึ้นหน้า คารวะเย่อวิ๋นเฟยด้วยท่าโบกมือกำหมัด แล้วเอ่ยขึ้น
ปัง!
ในขณะที่พูด ชายชราได้สะบัดแขนเสื้อ เปิดฝาโลงศพหินออก
ภายในโลงมีชายชราผู้หนึ่งนอนนิ่งอยู่ ใบหน้าซีดเผือด
ชายชราในโลงดูชราภาพมาก ผิวหนังทั่วร่างย่นย่นราวกับเปลือกไม้เก่าแก่
"ท่านหลิวอวิ๋น พ่อมดใหญ่ก็เป็นเพราะ..."
ชายชราชุดคลุมสีเทาเอ่ยขึ้น
"ไม่ต้องพูด ข้ารู้ว่าเขาป่วยเป็นอะไร"
เย่อวิ๋นเฟยยกมือห้าม
"ท่านหลิวอวิ๋น ท่านรู้สาเหตุอาการป่วยของพ่อมดใหญ่จริง ๆ หรือ!"
ชายชราชุดคลุมสีเทารู้สึกดีใจขึ้นมา
การที่สามารถมองออกถึงสาเหตุอาการป่วยได้เพียงชั่วยามนี้ ทำให้เขาเห็นความหวังในการรักษา
"ล่วงรู้ความลับสวรรค์ ถูกกฎแห่งกรรมตามสนอง"