หลังจากประสบความล้มเหลวมากกว่าหมื่นครั้ง เย่อวิ๋นเฟยในที่สุดก็หลอมหุ่นเชิดระดับเทพสวรรค์ได้สำเร็จ
แม้จะเป็นเพียงหุ่นเชิดที่มีพลังขั้นต้นของเทพสวรรค์ แต่นี่ก็ยังถือเป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่
เวลาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยได้หลอมหุ่นเชิดเทพสวรรค์ออกมาเป็นจำนวนมหาศาล
"ด้วยหุ่นเชิดเทพสวรรค์ชุดนี้ บนสมรภูมิย่อมสร้างประโยชน์อันยิ่งใหญ่ได้อย่างแน่นอน"
เมื่อใช้วัตถุหลอมอาวุธที่มีอยู่ในมือจนหมดสิ้น เย่อวิ๋นเฟยมองไปยังหุ่นเชิดที่ตนหลอมขึ้นซึ่งเรียงรายแน่นขนัด โดยเฉพาะพวกหุ่นเชิดระดับเทพสวรรค์ จึงแย้มยิ้มออกมา
แม้พลังของหุ่นเชิดเหล่านี้จะล้วนเป็นเพียงเทพสวรรค์ขั้นต้น แต่ร่างกายแข็งแกร่งเหนือคำบรรยาย แม้แต่เทพสวรรค์ขั้นสมบูรณ์ก็ไม่อาจทำลายร่างของหุ่นเชิดเหล่านี้ได้ แม้กระทั่งมหาเทพก็ต้องเสียแรงเป็นเวลานานจึงอาจทำลายได้
"ท่านอาวุโสทั้งหลาย บัดนี้พวกเราออกเดินทางได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยออกจากหอเงามายาา มายืนตรงหน้ามหาเทพชั้นที่แปดทั้งหลาย แล้วเอ่ยขึ้น
มหาเทพชั้นที่แปดทั้งหลายกำลังนั่งธรรณะพักจิตอยู่กลางห้วงว่างเปล่า พอสำรวจรู้สึกถึงสังกัปของเย่อวิ๋นเฟย ก็ลืมเนตรขึ้นพร้อมกัน แล้วลุกขึ้นยืน
ไม่นานนัก เมื่อเย่อวิ๋นเฟยสั่งการ กองทัพนี้ก็เริ่มออกเคลื่อน สวนทางมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิเป้าหมายที่เย่อวิ๋นเฟยคัดสรรเอาไว้ด้วยความมโหฬารอลังการ
ไม่ช้าก็มาถึงแนวหน้าของสมรภูมิเป้าหมาย
บนสมรภูมินี้ กองทัพทั้งสองฝ่ายระหว่างคณะฮุ่นหยวนกับแก๊งผู้พิทักษ์ต่างเริ่มการรบอย่างดุเดือดมาแต่ก่อนแล้ว
บนสมรภูมิแห่งนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างมีมหาเทพชั้นที่แปดฝ่ายละสี่นาย โดยรวมถือว่าไม่อ่อนแอ
แน่นอนว่าสมรภูมิแห่งนี้ไม่ใช่สมรภูมิแกนกลางของห้วงว่างที่สี่ ห้วงว่างที่สี่นั้น สมรภูมิแกนกลางทั้งหลาย ทั้งสองฝ่ายต่างมีมหาเทพชั้นที่เก้านั่งประจำด้วยตนเอง
ดังนั้นสมรภูมิที่กองทัพทั้งสองฝ่ายมีมหาเทพชั้นที่แปดเพียงสี่นายนี้ จัดเป็นเพียงสมรภูมิธรรมดาเท่านั้น
เย่อวิ๋นเฟยกับมหาเทพชั้นที่แปดของคณะฮุ่นหยวนห้านาย นำกองทัพพุ่งเข้าสมรภูมิโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย