"จริงอยู่แล้ว
หากมีโอสถวัตถุเพียงพอ ข้าสามารถปรุงโอสถได้มหาศาล ต่อให้ใช้กองสุม ก็สามารถกองให้แขนข้างนี้ของเจ้ากลับคืนสู่ขีดพลังสูงสุดในยามรุ่งเรืองได้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"เจ้าหนุ่ม เจ้าปรุงโอสถเป็นด้วยหรือ
หรือว่า เจ้าเป็นนักโอสถ
เพียงแต่ ข้าขอพูดตรง ๆ ด้วยอายุของเจ้าในตอนนี้ ต่อให้พรสวรรค์ดีเลิศเพียงใด ฝีมือปรุงโอสถก็คงจำกัดกระมัง"
ชายร่างใหญ่ผู้นั้นตะลึงไปครู่หนึ่ง
เย่อวิ๋นเฟยไม่พูดอะไร นำเตาหลอมโอสถออกมาโดยตรง ดีดนิ้วเบา ๆ เปลวไฟสีแดงฉานดอกหนึ่งลอยออกมา ตกลงสู่ในเตาหลอมโอสถ
เพลิงตี้เหยียน!
"นี่มันไฟประหลาดแห่งฟ้าดิน!"
ชายร่างใหญ่ผู้นั้นตกตะลึงอย่างยิ่ง จำได้ถึงความไม่ธรรมดาของเพลิงตี้เหยียน
เย่อวิ๋นเฟยนำโอสถศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่งสิบกว่าชนิดออกมา โยนทั้งหมดลงในเตาหลอมโอสถในคราวเดียว
"โอสถศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่ง!"
ชายร่างใหญ่แววตาเป็นประกาย
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มปรุงโอสถ
เผาผลาญ สกัดแยก หลอมเป็นของเหลว ควบแน่นเป็นเม็ดยา โอสถออกจากเตา...
ทุกขั้นตอนรวดเร็วถึงขีดสุด อีกทั้งวิธีการปรุงโอสถของเย่อวิ๋นเฟยยังลื่นไหลดั่งเมฆาลอยและสายน้ำไหล งดงามยิ่งนัก แฝงไว้ด้วยนัยยะล้ำลึกที่ไม่อาจบรรยายได้
ครู่หนึ่งต่อมา
เย่อวิ๋นเฟยเอื้อมมือตบที่เตาหลอมโอสถ เม็ดโอสถสีแดงชาดสิบเม็ดพลันกระโดดออกจากเตา กลิ่นหอมของโอสถอบอวลเข้มข้นหลายระลอกแผ่ปกคลุมทั่วพื้นที่นี้ในชั่วพริบตา
"ผู้อาวุโส เชิญท่านชิมโอสถที่ข้าปรุงดู"
เย่อวิ๋นเฟยเก็บเตาหลอมโอสถเรียบร้อย ดีดนิ้วเบา ๆ ส่งโอสถทั้งสิบเม็ดไปตรงหน้าชายร่างใหญ่ผู้นั้น
"เป็นไปได้อย่างไร เจ้าปรุงโอสถศักดิ์สิทธิ์ขั้นหนึ่งได้รวดเร็วปานนี้ แถมอัตราโอสถที่ได้ยังถึงสิบเม็ด!