"เช่นนั้นเหรอ...
ก็ได้ ให้พวกเขาได้พบหน้ากันสักครั้งก่อนก็ดี"
ผู้อาวุโสที่สองแห่งตระกูลเฉินฟังถ้อยคำของประมุขเผ่าสงคราม ในสุดแววตามีความไม่พอใจแลบผ่านขึ้น แต่เขาก็ไม่อาจหันมาเป็นศัตรูกับเรื่องนี้ได้ในทันที จึงมีแต่ต้องอดทนยอมรับ
จากนั้น ประมุขเผ่าสงครามนำบรรดาผู้สูงศักดิ์พร้อมกันต้อนรับคณะของตระกูลเฉินเข้าสู่ศูนย์ใหญ่ จัดงานเลี้ยงอันโอ่อ่าเพื่อรับขวัญคณะตระกูลเฉิน
แม้เผ่าสงครามจะไม่เกรงตระกูลเฉิน แต่มารยาทอันควรก็ไม่อาจขาด
ไม่ช้างานเลี้ยงก็เริ่มต้น บรรดาผู้สูงศักดิ์ของตระกูลเฉินจำนวนมากนั่งร่วมโต๊ะด้วยตนเอง และหลงอิ๋งอิ๋งก็ถูกเรียกตัวขึ้นสู่ที่งานเลี้ยง
เฉินเยว่เห็นหลงอิ๋งอิ๋งเข้า แววตาเปล่งประกายวิบวับ ทันทีที่รีบก้าวเข้าไปหาด้วยตนเอง
"ศิษย์น้องหลง นับแต่มีโอกาสได้พบเจ้าในการประลองห้าตระกูล ข้าก็ลืมเจ้าไม่ได้เลย วันนี้จึงตั้งใจมาเยือนเพื่อพบเจ้า"
เฉินเยว่กล่าวอย่างสุภาพอ่อนโยน
"ศิษย์พี่เฉิน หมู่ข้าทราบดีว่าเจ้ามาวันนี้เพื่อสิ่งใด
แต่น่าเสียดาย ตอนนี้หมู่ข้ายังไม่มีความสนใจจะคิดถึงเรื่องความรักความใคร่ ตอนนี้หมู่ข้าปรารถนาเพียงตั้งใจบำเพ็ญเพียร เพิ่มพูนพลัง"
หลงอิ๋งอิ๋งก่อนมาถึงที่นี่ก็ได้ยินมาแล้วว่าเฉินเยว่คนนี้ถูกปู่นำทางมาโดยเฉพาะเพื่อสู่ขอตน
หลงอิ๋งอิ๋งเคยเห็นเฉินเยว่คนนี้ในการประลองห้าตระกูลมาก่อน และไม่มีความรู้สึกชื่นชอบต่อเขาแต่อย่างใด เมื่อรู้ว่าเฉินเยว่ตั้งใจมาสู่ขอตน นางจึงวางแผนรับมือไว้ทันที นั่นก็คือปฏิเสธตรง ๆ
"ศิษย์น้องหลง ข้าเคยได้ยินเรื่องของเจ้ามา เจ้าเป็นอัจฉริยะหนุ่มสาวที่มุ่งมั่นในการบำเพ็ญเพียรจริง ๆ แต่การบำเพ็ญกับเรื่องความรักไม่ได้ขัดกันเลย
พูดตามตรง ข้าก็หมกมุ่นอยู่ในการบำเพ็ญเช่นกัน และข้ากำลังจะฝ่าฟันขึ้นเป็นเทพเปิดฟ้าในเร็ว ๆ นี้
ต่อไปข้าสามารถประลองปรึกษาด้านการบำเพ็ญร่วมกับศิษย์น้องหลง ก้าวหน้าไปด้วยกัน ข้าคิดว่าการเช่นนี้จะเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญของทุกคนยิ่งกว่า
และศิษย์น้องหลง ข้าสามารถรับประกันได้ว่าต่อไปตระกูลเฉินพวกเราจะจัดหาทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรที่สูงส่งและเพียงพอยิ่งกว่าให้แก่เจ้า