เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 1734 นี่มันวิชาอะไรกันแน่

7 นาที· 1.6K คำ

ครืน...ครืน...

พลังอำนาจอันเกรียงไกรแผ่ออกจากร่างผู้อาวุโสชิว ราวกับคลื่นยักษ์ที่ซัดเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยโดยตรง

ต้องยอมรับว่ายอดฝีมือขั้นไน่ซิงนั้นน่ากลัวยิ่งนัก!

เหล่าทาสที่อยู่เบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟยต่างถูกพลังกดทับจนเซถลา ใบหน้าแดงก่ำ ถอยร่นไม่หยุด บางคนที่อ่อนแอกว่าถูกกดให้หมอบติดพื้น ขยับตัวไม่ได้ ผิวเนื้อดังกรอบ ๆ เกือบจะระเบิดเป็นจุณ

เย่อวิ๋นเฟยเองก็รู้สึกตัวหนักอึ้ง ราวกับมีภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นกดทับลงมา การเคลื่อนไหวลำบากยิ่งนัก

"ไม่เลวนัก เจ้าหนู เผชิญพลังกดดันของข้าแล้วยังเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นับว่าเก่งจริง ๆ"

"ด้วยกำลังของเจ้า ในกลุ่มรุ่นเยาว์แห่งจงถูเสินโจว อย่างน้อยก็ติดอันดับสิบต้น ๆ ได้"

"แต่ความสามารถเพียงเท่านี้ยังไม่พอ ในสายตาของข้า เจ้าอ่อนแอราวกับมดปลวก"

ผู้อาวุโสชิวกล่าวเย็นชา

ครืน...ครืน...

ระหว่างที่พูด ภายในร่างของผู้อาวุโสชิวมีหมอกดำหนาทึบกระจายตัวออกมา ปกคลุมท้องฟ้าบดบังแสงตะวัน ท่วมท้นพื้นที่แห่งนี้

ครืนๆ...

แม่น้ำดำทะมึนรวมสิบแปดสายที่เกิดจากพลังศพหนาทึบปรากฏขึ้น ราวกับมังกรดำสิบแปดตนพุ่งเข้าสังหารเย่อวิ๋นเฟย

ในเวลานี้ ร่างของผู้อาวุโสชิวซ่อนอยู่ในหมอกดำสนิท ไม่เพียงแต่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แม้แต่พลังวิญญาณก็สัมผัสไม่ได้ มีเพียงเสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังออกมาจากทะเลหมอกศพทีละก้าว ๆ เดินตรงมาใกล้เย่อวิ๋นเฟย ทุกก้าวที่ดังขึ้น พื้นที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีสัตว์ร้ายไร้เทียมทานซ่อนอยู่ในความมืดมิดนั้น

"เจ้าหนู เจ้ายังเด็กนัก แต่กลับสร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้แดนศพของเรา ข้ารู้ดีว่าเจ้าคงไม่ธรรมดา"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป