"พี่ซู สัตว์มารที่พวกเราเจอเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ ด้วย!"
ณ ตำแหน่งหนึ่งในเทียนไวเทียน ซือถูคงเอ๋อมองดูสัตว์มารที่พุ่งทะยานเข้ามาเบื้องหน้าด้วยความตกใจกลัว ก่อนจะร้องออกมา
"ไม่ต้องกลัว ทหารมาก็ใช้ขุนพลรับ น้ำมาก็ใช้ดินกั้น!
สังหาร!"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเบา ๆ
การได้เห็นสัตว์มารจำนวนมากมายขนาดนี้ แท้จริงแล้วในใจของเย่อวิ๋นเฟยกลับตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เพราะในช่วงเวลานี้ เย่อวิ๋นเฟยเก็บแก่นในและแก่นแท้ของสายเลือดจากสัตว์มารได้มากขึ้นเรื่อย ๆ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานก็จะเก็บได้เพียงพอสำหรับใช้ฝึกฝนเคล็ดหลอมเลือดผสานกายมารสวรรค์แล้ว
สัตว์มารที่อยู่ตรงหน้าแม้จะมีพลังแข็งแกร่ง แต่เย่อวิ๋นเฟยฝึกฝนกายราชาขจีไม้หนึ่งจนถึงขั้นพ้นโลกแล้ว และร่างกายก็แข็งแกร่งเกินใคร จึงไม่รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย
ต่อให้สู้ไม่ไหว ด้วยความเร็วตัวและกลอุบายนานัปการของเย่อวิ๋นเฟย ก็สามารถถอนตัวออกมาได้อย่างง่ายดาย
"พี่ซือถู ที่จริงท่านกลัวอะไรกันเล่า ท่านแปลงกายเป็นหนึ่งในพวกมัน ก็ไร้กังวลแล้วมิใช่หรือ"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
"พูดก็พูดอย่างนั้น แต่หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วพวกเราจะต้องเจอสัตว์มารที่แข็งแกร่งกว่า และไม่อาจรับมือได้ เมื่อถึงเวลานั้นก็คงยุ่งยาก"
ซือถูคงเอ๋อกล่าว
"อีกทั้ง ต่อให้พวกเราสองคนประคองตัวไหว แล้วพวกเล่า?"
ซือถูคงเอ๋อชี้ไปที่หูเมี่ยวและมนุษย์มารน้ำแข็งเป็นต้น
"พวกข้ามีอะไรต้องกลัว นี่คือโอกาสฝึกฝนที่หายากยิ่ง
การต่อสู้กับสัตว์มารเหล่านี้ จะได้ฝึกฝนพลังรบของพวกเรา"
มนุษย์มารน้ำแข็งกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ไม่กี่วันมานี้ เขาเสพทรัพยากรที่มีพลังหยิน โดยเฉพาะพลังงานน้ำแข็งจำนวนมาก และเย่อวิ๋นเฟยยังกลั่นยาเม็ดให้เขาโดยเฉพาะ ทำให้พลังของเขาเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ
พลังงานน้ำแข็งสีขาวโพลนแผ่ออกจากร่างสูงใหญ่ของเขาอย่างเกรียวกราว กลายเป็นสายหมอกขาวจำนวนมาก พันรอบกายของเขาหมุนวนคำรามดั่งมังกรขาวหลายตน