เมืองกู่โจว
ตลอดสองสามวันมานี้ มูหยงเพ่ยต่างเข้ามาหาเย่อวิ๋นเฟยเพื่อถามปัญหาข้อสงสัยต่างๆ ในคัมภีร์กระบี่อยู่เสมอ
นางแม้จะได้รับคัมภีร์กระบี่มาแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถดึงพลังของคัมภีร์กระบี่ออกมาได้
คัมภีร์กระบี่สืบทอดตระกูลของตระกูลมูหยงเล่มนี้ลึกซึ้งเกินไปนัก ถึงแม้แต่เย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ก็ยังไม่อาจแผ่พลังของคัมภีร์กระบี่ออกมาได้อย่างแท้จริง แล้วนางจะทำได้อย่างไร!
สามวันต่อมา
“คุณชายซู สามวันมานี้ตระกูลเมิ่งไม่มีวี่แววเคลื่อนไหวใดๆ เลยพ่ะย่ะค่ะ”
ประมุขตระกูลมูหยงเดินมาหาเย่อวิ๋นเฟยแล้วกล่าวขึ้น
“ไม่มีวี่แววเคลื่อนไหวใดๆ เลยหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยขมวดคิ้ว
“หรือว่าพวกเขารู้ตัวตนของข้าแล้ว?
อืม เป็นไปได้
อย่างไรเสียศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าต่อข้า
เมื่อเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองกู่โจวถูกส่งกลับไปยังสำนักงานใหญ่ของศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงของศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ต้องนึกถึงข้าเป็นแน่ แล้วส่งคนมาพิสูจน์”
ประสบการณ์ของเย่อวิ๋นเฟยช่างมากมายเพียงใด ความคิดอันปราดเปรียวเพียงใด ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เดาได้โดยประมาณว่าเกิดอะไรขึ้น
“ประมุขตระกูลมูหยง ข้าเชื่อว่าตระกูลเมิ่งคงไม่กล้ามาแย่งชิงค่ายกลโอนย้ายที่เมืองกู่โจวอีกแล้ว
ศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ก็คงจะไม่มาในเวลาอันใกล้นี้เช่นกัน
ท่านวางใจได้”
เย่อวิ๋นเฟยคาดเดาในใจแล้วกล่าวกับประมุขตระกูลมูหยง
“ตระกูลเมิ่งและศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์จะไม่มาแล้วหรือ?”
ประมุขตระกูลมูหยงได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟยก็อดตะลึงไม่ได้
“ใช่ ท่านวางใจได้เต็มที่
เรื่องนี้ ข้ารับรองได้”