ภายในหอเงามายา ผ่านไปประมาณสองเดือน
ผลึกเทพประมาณแปดร้อยกว่าก้อนถูกหลอมกลืนจนหมดสิ้น
เย่อวิ๋นเฟยในที่สุดจึงสามารถนำคัมภีร์สุริยาเก้าบำเพ็ญถึงขั้นสมบูรณ์ไร้ที่ติ
ลูกบอลแสงสีทองขนาดมหึมาแปดลูก ลอยอยู่เหนือศีรษะ แผ่รัศมีสีทองอันเจิดจ้าไร้ที่สิ้นสุด จนผู้คนไม่อาจจ้องมองตรง ๆ ได้
"ขั้นที่แปดของคัมภีร์สุริยาเก้าสมบูรณ์ นิมิตที่ก่อกำเนิดคือค่ายกลโบราณนามว่า ค่ายกลเทพโบราณแปดสุริยา
บัดนี้ข้าสามารถใช้ค่ายกลเทพโบราณแปดสุริยาเข้าต่อกรกับศัตรูได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยขยับจิต ลูกบอลแสงสีทองแปดลูกเหนือศีรษะพลันแปรเปลี่ยนเป็นเทพเจ้าโบราณแปดองค์ นั่งขัดสมาธิกลางอากาศ หน้าตาเกรียงไกร ร่างกายแผ่กลิ่นอายราวกับมาจากยุคบรรพกาลอันห่างไกล
เทพทั้งแปดองค์นี้มีพลังเชื่อมโยงถึงกัน ยืนตำแหน่งอย่างพิถีพิถัน ประกอบเป็นขบวนศึก
นิมิตที่เกิดจากการบำเพ็ญวิชาหนึ่ง กลับเป็นค่ายกลโบราณ ต้องบอกว่าคัมภีร์สุริยาเก้าเป็นหนึ่งในวิชาที่น่าอัศจรรย์ที่สุดในสามพันโลกใหญ่เล็กจริง ๆ!
"การบำเพ็ญคัมภีร์สุริยาเก้าถึงขั้นที่แปดสมบูรณ์ไร้ที่ติ ทำให้พลังต่อสู้ของข้าเพิ่มขึ้นอีกขั้นมากมาย"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสเทพโบราณแปดองค์เบื้องบน พึมพำกับตัวเอง
"สัตว์เทพเก้าหัวเหล่านี้ บัดนี้ล้วนสามารถต่อกรกับกึ่งจักรพรรดิสมบูรณ์ไร้ที่ติได้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสสัตว์เทพเก้าหัว เอ่ยด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
สัตว์เทพเก้าหัวยืนอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ร่างกายมหึมาล้วนมีพลังอานุภาพอันน่าเกรงขามพวยพุ่ง สร้างแรงกดดันมหาศาล ราวกับสัตว์เทพเก้าตัวที่ก้าวออกมาจากม้วนภาพประวัติศาสตร์โบราณ!
ช่วงเวลานี้ สัตว์เทพเก้าหัวกลืนกินทรัพยากรบำเพ็ญอันล้ำค่าจำนวนมหาศาล ใช้ไปอย่างมากมาย แต่ผลลัพธ์ก็ยอดเยี่ยมไม่น้อย
"วิชาที่เจ้าบำเพ็ญอยู่นี้ ระดับไหนกันแน่?
แท้จริงแล้วเจ้าบำเพ็ญวิชานี้ถึงขั้นใดแล้ว?