“พวกเจ้าตระกูลผางจับตัวท่านพ่อของข้าไปหรือไม่”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถามทีละคำ
“ท่านพ่อของเจ้า?
ไอ้หนู ตกลงเจ้าเป็นใครกันแน่”
ผางจื่อเซิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนถามกลับ
“ข้าชื่อเย่อวิ๋นเฟย”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
“เย่อวิ๋นเฟย?
เย่อวิ๋นเฟยคนที่มีสมุนไพรครึ่งเทพติดตัวอยู่ในหมู่ดาวเสวียนหวง?
ก็คือเจ้าน่ะรึ?”
แววตาของผางจื่อเซิ่งฉายความดุดันจับจ้องเย่อวิ๋นเฟยพลางเอ่ย
“ใช่”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
“ฮ่าๆ…
ดี ดีมาก เย่อวิ๋นเฟย ไม่คิดว่าเจ้าจะส่งตัวเองมาถึงที่
ฟังข้าให้ดี แม่ทัพใหญ่ของเราสนใจสมุนไพรครึ่งเทพที่อยู่บนตัวเจ้า เอาล่ะ จงถวายสมุนไพรครึ่งเทพขึ้นมาเดี๋ยวนี้!
เชื่อว่าสมุนไพรครึ่งเทพหนึ่งต้น จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการทะลวงขั้นภูมิของแม่ทัพใหญ่!”
จู่ๆ ผางจื่อเซิ่งก็หัวเราะก้องขึ้นมา
ตูมมม…
ระหว่างที่พูด เขาก็ก้าวเท้าหนักๆ ไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แรงกดดันพลังปราณอันมหาศาลดั่งคลื่นยักษ์สะท้านฟ้า ซัดถาโถมเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยอย่างบ้าคลั่ง
ทันใดนั้น ผืนนภาดาราแห่งนี้ก็ราวกับน้ำในหม้อที่เดือดพล่าน ปั่นป่วนไปทั่ว
ผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดารา ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยเตรียมการไว้ก่อนแล้ว กระตุ้นเสื้อคลุมเทียนอิ่ง ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ฉับพลันก็ดึงระยะห่างจากผางจื่อเซิ่ง หลบหลีกการโจมตีของเขาได้
“ความเร็วรวดเร็วปานนี้!”
ผางจื่อเซิ่งรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้ เร่งความเร็วอีกสิบเท่า ความเร็วของวิชาตัวเบาก็น่าตกตะลึงอย่างแท้จริง
“เย่อวิ๋นเฟย ในเมื่อเจ้ามาแล้ว ไม่ทิ้งสมุนไพรครึ่งเทพไว้ ก็อย่าหวังจะได้จากไป!”