"เป็นไปไม่ได้!"
สีหน้าของเฉินเฮ่าแข็งค้างอยู่ตรงนั้น ไม่อาจเชื่อสายตาตัวเอง นางรู้ดีว่าหอกมังกรสวรรค์เล่มนี้คือเทพเปิดฟ้า
"หนูเด็ก จะแย่งฝ่าเป่าของข้าไป ไม่มีทางง่าย ๆ อย่างนั้นหรอก"
เฉินเฮ่าโกรธจนตะโกนก้อง แล้วถ่ายพลังงานภายในกายไหลลงสู่หอกมังกรสวรรค์อย่างต่อเนื่อง หอกทันทีที่ได้รับพลังก็ปล่อยอักษรรูนสายฟ้าสีทองออกมามากขึ้นกว่าเดิม
แล้วหอกมังกรสวรรค์สีทองเล่มนั้นกลับกลายร่างเป็นมังกรเทพสีทอง พุ่งเข้าหาแขนข้างของเย่อวิ๋นเฟย
"ฮ่าฮ่าฮ่า...
หนูเด็ก หอกมังกรสวรรค์ของข้าไม่เพียงบรรจุพลังของมังกรเทพไว้ ยังสามารถกลืนกินเนื้อเลือดของสรรพชีวิตอีกด้วย
เจ้ากล้ารับหอกของข้าด้วยมือเปล่า ตายแน่!"
เฉินเฮ่าเห็นหอกกำลังจะพุ่งเข้าแขนของเย่อวิ๋นเฟย จึงหัวเราะก้องออกมาโดยไม่ต้องคิด
บรรดาเทพฮุ่นตุ้นแห่งตระกูลเฉินและสำนักชิงอี้ที่อยู่รอบ ๆ แม้ตอนแรกจะตึงเครียดอยากพุ่งเข้าไปช่วยเฉินเฮ่าจัดการเย่อวิ๋นเฟยร่วมกัน แต่บัดนี้ต่างก็โล่งอก
หากแต่วินาทีถัดมา เย่อวิ๋นเฟยกำมือแน่น พลังอันมหึมาทะลุผิวกายออกมา ข่มหอกมังกรสวรรค์ไว้ได้ในพริบตา ประกายสายฟ้าสีทองทั้งหมดดับสนิท หอกที่เพิ่งกลายเป็นมังกรเทพสีทองก็คืนร่างเดิมทันที
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ดึงหอกมังกรสวรรค์เล่มนั้นเข้ามาในมือ ข่มผนึกไว้
"คืนฝ่าเป่าของข้ามาเดี๋ยวนี้!"
เฉินเฮ่าทั้งตกใจทั้งโกรธ ตะโกนลั่น
เสียงร้องกึกก้อง เย่อวิ๋นเฟยเก็บหอกเรียบร้อยแล้วก็ชกหมัดตรงเข้าหาเฉินเฮ่า
พลังกายที่น่าสะพรึงพุ่งทะยานออกจากกำปั้น พร้อมกับพลังร่างกายที่แกร่งเหนียวแน่นถึงขีดสุด
"ตอนนี้เจ้าลองดูสิ ร่างกายของข้าเก่งกาจ หรือหอกมังกรสวรรค์ของเจ้าเก่งกาจกันแน่"
เย่อวิ๋นเฟยพูดพร้อมยิ้มเย็น
"ช่วยข้าด้วย รีบช่วยข้า!"
ขณะนี้เฉินเฮ่าสัมผัสได้ถึงพลังสยองที่ปล่อยออกมาจากกำปั้นของเย่อวิ๋นเฟย ในที่สุดก็เกิดความหวาดกลัว สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนขอความช่วยเหลือ
"หนูเด็ก หยุดเสีย นี่คืออัจฉริยะรุ่นเยาว์ของตระกูลเฉินข้า ถ้าเจ้ากล้าทำอันตรายเขาแม้เส้นผมเดียว ตระกูลเฉินแห่งห้วงที่เก้ากับเจ้าต้องเป็นศัตรูกันจนตายกันทั้งสองฝ่าย"