"แม้แต่เทพตำหนักสวรรค์ผู้เป็นใหญ่ยังหนีไปได้
เขามียันต์เคลื่อนย้ายกาลเวลาและมิติอันล้ำค่าอยู่จริง ๆ
ว่ากันว่าเทพตำหนักสวรรค์มีประวัติศาสตร์อันเก่าแก่ยาวนาน สืบทอดกันมานับไม่ถ้วน การมีของวิเศษชั้นสูงที่ตกทอดมาจากยุคโบราณสักสองสามชิ้นก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร
เพียงแต่ยันต์เคลื่อนย้ายกาลเวลาและมิติแบบนี้หายากยิ่งนัก ต่อให้มากสุดก็คงมีแค่หนึ่งถึงสองแผ่นเท่านั้นกระมัง"
ในจังหวะที่ทุกอย่างอลหม่านวุ่นวาย เทพตำหนักสวรรค์จู่ ๆ ก็หยิบยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งขึ้นมากระตุ้นใช้ แล้วหายวับไปต่อหน้าต่อตา เย่อวิ๋นเฟยเห็นภาพนั้นก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง คิดในใจ
เวลานี้ยังมีจอมเทพชั้นสูงอีกสี่คนที่ถูกขังอยู่ในค่ายกล ในจำนวนนั้นรวมถึงเทียนลัวกับจอมเทพผู้นำของสายมืดด้วย
"เย่อวิ๋นเฟย จากนี้ไปพวกเราสายมืดจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปเด็ดขาด!
เจ้าจะต้องเสียใจกับการกระทำของเจ้าในวันนี้!"
จอมเทพผู้นำของสายมืดจ้องเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาอำมหิตเยือกเย็น เอ่ยออกมาอย่างเย็นชา
"ฮ่าฮ่า...
พูดอย่างกับว่าที่ผ่านมาพวกเจ้าสายมืดเคยยอมปล่อยข้าไปงั้นหรือ
พูดน้อย ๆ หน่อย เตรียมตัวตายได้เลย!"
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะก้องกังวาน
พูดจบ เย่อวิ๋นเฟยก็เร่งค่ายกล ปลดปล่อยการโจมตีอันดุดันยิ่งกว่าเดิม
อ๊าก ๆ!
ครู่ต่อมา เสียงกรีดร้องโหยหวนสองเสียงดังขึ้น จอมเทพชั้นสูงอีกสองคนถูกสังหารพร้อมกัน
เวลานี้ ในค่ายกลเหลือเพียงจอมเทพผู้นำของสายมืดกับเทียนลัวเท่านั้น
"ไม่ธรรมดาจริง ๆ จักรพรรดิสวรรค์เย่ผู้เป็นจักรพรรดิถึงสองชั่วชาติ!
ตาเฒ่าตาบอดพูดไม่ผิดแม้แต่น้อย จักรพรรดิสวรรค์เย่ ชาตินี้หากเจ้าได้เป็นจักรพรรดิสวรรค์อีกครั้ง พลังของเจ้าจะน่ากลัวเกินคาด