"ศิษย์พี่เซียว ท่านช่างไร้เดียงสาเกินไป ไม่รู้เลยว่าจิตใจมนุษย์นั้นช่างโหดร้าย ข้าคิดว่าเจ้าหมอนั่นที่ทำแบบนี้ ก็เพื่อจะเข้าใกล้ท่านเท่านั้น คิดไม่ดีเลยสักนิด
ข้อนี้ ข้ามองทะลุปรุโปร่ง"
เติ้งซุ่นเยาะเย้ยกล่าว
"เติ้งซุ่น เจ้าห้ามพูดจาเหลวไหล!"
เซียวถิงถิงโกรธจัดเอ่ยขึ้น
"พอได้แล้ว อย่าเถียงกันอีก!
เจ้าหมอนั่นที่พวกเจ้าพูดถึง คือเจ้าหมอนั่นบนแท่นนั่นหรือไม่?"
ในเวลานี้ ชายชราร่างสูงผอมคนหนึ่งซึ่งมีแสงกระบี่อันแหลมคมพุ่งพล่านออกมาจากทั่วร่างกาย ชี้ไปที่เย่อวิ๋นเฟยบนแท่นหินตรงเชิงสุสานใหญ่เบื้องล่าง แล้วเอ่ยปากถาม
"ไม่ผิด คือเจ้าหมอนั่น!"
เติ้งซุ่นเอ่ยขึ้น
"เจ้าหมอนี่ช่างดูคุ้นตานักวุ่นวาย
หากข้าดูไม่ผิด เขาน่าจะเป็นเย่อวิ๋นเฟย"
ชายชราผู้สูงผอมพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ เอ่ยปากขึ้น
เย่อวิ๋นเฟย!
เมื่อได้ยินชื่อนี้ ทุกคนในสำนักฮูเจี้ยนจ้วงถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดไปหมด
ในสามพันโลกใหญ่เล็ก มีผู้ทรงอำนาจหลายสำนักที่รู้ว่ามีเจ้าหมอนามว่าเย่อวิ๋นเฟยคนหนึ่ง กำลังถูกหมายหัวด้วยคำสั่งล่าของจักรพรรดิสวรรค์!
ผู้ที่สามารถทำให้จักรพรรดิสวรรค์ทั้งสามร่วมกันออกคำสั่งล่าได้นั้น ในสามพันโลกใหญ่เล็กมีเพียงคนเดียวเท่านั้น!
จะให้ใครจำไม่ได้นั้นช่างยากยิ่ง!
ดังนั้นชื่อเย่อวิ๋นเฟยจึงเลื่องลือไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็กมานานแล้ว!
แม้แต่ศิษย์ในสำนักฮูเจี้ยนจ้วงเหล่านี้ก็เคยได้ยินชื่อเสียงเรืองนามของเย่อวิ๋นเฟยมาก่อน!
"อะไรนะ?
เขาคือเย่อวิ๋นเฟย?"
เซียวถิงถิงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
"ดูท่าจะเป็นเขาแน่นอน!
ไม่แปลกที่เขาจะมีพลังน่าเหลือเชื่อถึงเพียงนี้!"
เซียวถิงถิงมองเย่อวิ๋นเฟยบนแท่นหินที่อยู่ไกลลิบ แล้วในใจก็เข้าใจได้ในทันทีว่าชายหนุ่มปริศนาผู้นี้จะต้องเป็นเย่อวิ๋นเฟยผู้ถูกคำสั่งล่าของจักรพรรดิสวรรค์ตามล่าอย่างแน่นอน เพราะทั่วทั้งสามพันโลกใหญ่เล็กยากที่จะหาคนหนุ่มที่เป็นอัจฉริยะเช่นนี้ได้เป็นคนที่สอง
"เขาคือเย่อวิ๋นเฟยแล้วจะยังไง เขาช่วยพวกเราไว้จริง ๆ มีบุญคุณต่อพวกเรา
หากไม่ใช่เพราะเขา พวกเราคงถูกพวกสิ่งมีชีวิตจากโลกหลักสังหารไปนานแล้ว"
เซียวถิงถิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปากขึ้น
"ถิงถิง หุบปาก!