"ไอ้หนูตระกูลเย่……"
จอมเทพชั้นที่เจ็ดองค์นี้เมื่อปะทะดวงตาเยือกเย็นไร้ความปรานีของเย่อวิ๋นเฟย ก็หวาดกลัวจนหนังศีรษะชาซู่ แม้จะฝืนใจตั้งสติเพียงใดก็แทบไม่มีสติเหลืออยู่ พึ่งจะเอ่ยปากจะพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือคว้าโดยฉับพลัน มือลมขนาดยักษ์ที่มองไม่เห็นซึ่งก่อตัวจากพลังธาตุลมและมหาวิถีแห่งลม ทันทีทันใดนั้นก็คว้ามหาเทพชั้นที่เจ็ดองค์นี้ไว้แน่นหนา
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็บำเพ็ญวิชาดาราพลังวิญญาณ บังคับกลืนกินร่างวิญญาณของมหาเทพชั้นที่เจ็ดองค์นี้
มหาเทพชั้นที่เจ็ดองค์นี้ถูกพายุทอร์นาโดสูงตระหง่านนั้น และมือลมที่มองไม่เห็นปราบปรามจนสิ้นซาก ไม่เหลือแม้แต่แรงต้านทานสักน้อย ไม่นานร่างวิญญาณก็ถูกกลืนกินจนหมดสิ้น เหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงก้าวเดินไปหามหาเทพชั้นที่เจ็ดอีกองค์หนึ่งแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ เงื้อมือคว้าอีกครั้ง มือลมที่มองไม่เห็นก็จับมหาเทพชั้นที่เจ็ดองค์นั้นไว้ในกำมือ แล้วกลืนกินร่างวิญญาณของเขาลงทันที
จอมเทพชั้นที่เจ็ดทั้งหลายเมื่ออยู่ต่อหน้าเย่อวิ๋นเฟยดูอ่อนแอราวกับไร้ค่า ประหนึ่งลูกไก่ตัวเล็ก ๆ ที่ไม่เหลือแม้แต่แรงสู้ ไร้ทางเลือกนอกจากยอมให้เชือดเฉือน
"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!"
"สังหารจอมมหาเทพใหญ่แห่งฝ่ายพวกเราผู้พิทักษ์ไปมากมายขนาดนี้ เจ้าไม่กลัวกรรมจะตามสนองบ้างหรือ!"
เมื่อเย่อวิ๋นเฟยก้าวมาถึงหน้าชราผู้นำฝ่ายผู้พิทักษ์ ชรานั้นก็ส่งเสียงโกรธกึกก้องใส่ทันที
เขาได้เห็นด้วยตาตัวเองว่าเย่อวิ๋นเฟยสังหารจอมเทพชั้นที่เจ็ดแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ไปองค์แล้วองค์เล่า จนถึงตอนนี้จอมเทพชั้นที่เจ็ดได้ล่มสลายไปในมือของเย่อวิ๋นเฟยแล้วถึง 6 องค์
"กรรมสนอง?
พวกเจ้าฝ่ายผู้พิทักษ์จะมาคุยกับข้าเรื่องกรรมสนอง มันตลกขบขันนักหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น แล้วเงื้อมือออกไปคว้าชรานั้นเบา ๆ
"ไอ้สัตว์นรกตระกูลเย่ ข้าจะสู้กับเจ้าให้ตายกันไปข้างหนึ่ง!"
ชรานั้นในความเร่งรีบตะโกนโกรธกึกก้อง จากภายในร่างของเขาพุ่งออกมาเป็นฝ่าเป่ากว่าสิบชิ้นพร้อมกัน ถูกกระตุ้นพลังทั้งหมด พุ่งกระแทกเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยอย่างกึกก้อง