"เย่อวิ๋นเฟย มังกรเพลิงพันปีตัวนั้น น่ากลัวเกินไปแล้ว!
ข้าคาดว่า ถ้าเจ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากมังกรเพลิงตัวนั้น คงเป็นไปไม่ได้ ที่จะหลอมโอสถวิเศษเสริมจิตวิญญาณสิบเม็ดนี้ ออกมาได้รวดเร็วถึงเพียงนี้"
ในขณะนั้น หวงซางก็ส่งเสียงสื่อจิตขึ้นมาทันที กล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
"ไม่ผิด
หากไร้ซึ่งความช่วยเหลือจากมังกรเพลิงตัวนี้ ด้วยความสามารถของข้าในตอนนี้ ก็ยังไม่สามารถใช้วิชาหลอมโอสถเก้าท่าได้
การหลอมโอสถครั้งนี้ ครึ่งหนึ่งเป็นผลงานของมังกรเพลิงตัวนั้น"
เย่อวิ๋นเฟยไม่ปฏิเสธ พยักหน้าพลางยิ้มกล่าว
"ไม่...
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!
ไอ้หนู เจ้าต้องโกงแน่!
ข้าไม่เชื่อ..."
เมื่อได้ฟังคำของปรมาจารย์เยี่ยนตันและปรมาจารย์ฉีหวง ปรมาจารย์เฉียนเย่าอดไม่ได้ที่จะถอยหลังร่นต่อเนื่อง แทบจะล้มลงนั่งกับพื้น
เขาไม่สามารถยอมรับความจริงเบื้องหน้าได้เลย
"พสุธาเมฆา เจ้ากำลังโกง!
เจ้ารีบบอกมาซิว่าเจ้าโกงอย่างไร!
..."
ปรมาจารย์เฉียนเย่าคล้ายนักพนันที่พ่ายแพ้ ดวงตาแดงก่ำ ผมยาวสยาย ใบหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียด แววตาจ้องเขม็งไปที่เย่อวิ๋นเฟย
"ปรมาจารย์เฉียนเย่า ข้าขอยืนยันได้อย่างแน่ชัดว่า โอสถวิเศษเสริมจิตวิญญาณสิบเม็ดนี้ เป็นของจริงโดยแท้
สายตาในระดับนี้ ข้ายังคงมีอยู่"
ปรมาจารย์เยี่ยนตันส่ายศีรษะ ถอนหายใจกล่าว
จิ่วชวี่ซั่นเหรินอ้าปากค้าง สุดท้ายก็ไม่ได้กล่าวอะไร เพราะมีผู้คนนับแสนกำลังจับจ้องอยู่ เขารู้ว่าไม่ว่าจะกล่าวอะไร ก็ไร้ประโยชน์แล้ว
"เฉียนเย่า เราพ่ายแพ้แล้ว
ก่อนหน้านี้ ข้าสงสัยว่าปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นจอมลวงโลก ดังนั้นท่าทีต่อเขาจึงค่อนข้างไร้มารยาท
แต่ตอนนี้ความจริงได้พิสูจน์แล้วว่า ปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นนักโอสถวิเศษขั้นหนึ่งอย่างแท้จริง