"ว่าอะไรนะ?
เย่อวิ๋นเฟยบุกเข้าเขตแดนปีศาจโบราณแล้ว?
เขาโอหังเกินไปแล้ว!"
"นี่ไม่ใช่ความโอหัง นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ!"
ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนที่ได้ยินข่าว ล้วนตกตะลึงสุดขีด วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างบ้าคลั่ง
รู้หรือไม่ว่า เผ่าปีศาจโบราณในหมู่ดาวเสวียนหวง แม้จะนับเป็นเพียงกำลังชั้นรอง แต่ก็สืบทอดมายาวนานหลายยุคสมัย รากฐานลึกซึ้งยิ่งนัก
และเล่าลือกันว่าเขตแดนปีศาจโบราณยังมีไพ่ตายลึกลับ กำลังที่แท้จริงอาจเหนือกว่าที่เห็นภายนอกอย่างมาก!
แม้แต่สำนักใหญ่ตระกูลใหญ่เก่าแก่ในอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ ก็ยังไม่กล้าบุกเข้าเขตแดนปีศาจโบราณโดยพลการ
บัดนี้ รุ่นน้องผู้หนึ่งกลับกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ บุกเข้าไปในเขตแดนปีศาจโบราณ
การกระทำเช่นนี้ ประหนึ่งทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงบนผิวทะเลสาบอันสงบ ทำให้ทั่วทั้งหมู่ดาวเสวียนหวงเดือดพล่านขึ้นมาอย่างสิ้นเชิง
"ฮ่าๆ...
สมกับเป็นลูกวัวเกิดใหม่ไม่เกรงกลัวพยัคฆ์!
การกระทำของเย่อวิ๋นเฟยผู้นี้ แม้จะดูบุ่มบ่ามยิ่งนัก แต่ความองอาจที่กล้าบุกเข้าเขตแดนปีศาจโบราณเช่นนี้ ทำให้ผู้คนต้องยอมรับนับถือ!
"กล่าวได้ว่า เย่อวิ๋นเฟยผู้นี้ไม่ว่ากำลังหรือความกล้า ล้วนอยู่ในระดับแนวหน้า ถึงเทียบไม่ได้กับอัจฉริยะหมายเลขหนึ่งระดับสุดยอดของอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็คงไม่ห่างชั้นมากนัก"
ยังมีผู้ฝึกยุทธ์อีกมากที่เลื่อมใสเย่อวิ๋นเฟยอย่างยิ่ง พากันกล่าวชมเชยเบาๆ
ข่าวคราวแพร่มาถึงแคว้นเป่ยหวง
"หวังว่าคุณชายเย่จะกลับมาโดยสวัสดิภาพเถิด"
ผู้อาวุโสห้าแห่งราชวงศ์ถังและเจ้าสำนักโฮ่วถู่ เมื่อได้รับข่าวแล้ว ต่างได้แต่ยิ้มขื่นมองหน้ากัน
พวกเขารู้แต่แรกแล้วว่า การจากไปของเย่อวิ๋นเฟยครั้งนี้ จะต้องก่อความวุ่นวายใหญ่หลวงในถิ่นของเผ่าปีศาจโบราณเป็นแน่ แต่นึกไม่ถึงว่า เย่อวิ๋นเฟยกลับบุกเข้าเขตแดนปีศาจโบราณอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมาเช่นนี้!
"ผู้อาวุโสห้า ท่านคิดว่าเราควรนำกำลังคนกลุ่มหนึ่งไปรับนักบุญโอรสเย่หรือไม่?"
เจ้าสำนักโฮ่วถู่ถาม
"ศัตรูของคุณชายเย่ครานี้คือเผ่าปีศาจโบราณ เจ้าคิดว่าด้วยกำลังของพวกเรา จะช่วยคุณชายเย่ได้หรือ?
เกรงว่าจะกลายเป็นตัวถ่วงเสียมากกว่า!"
ผู้อาวุโสห้าแห่งราชวงศ์ถังกล่าวด้วยรอยยิ้มขื่น
"จริงด้วย"