เย่อวิ๋นเฟยลุกขึ้นยืน สายตากวาดมองไปยังผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์รอบกายอย่างเนิบช้า ใบหน้าสงบนิ่งน่าสะพรึง
“เย่อวิ๋นเฟย ยังกล้าเสแสร้งต่อหน้าพวกข้าอีกหรือ?
รอให้ศิลาหลักนี้ถูกพวกข้าทุบแหลกละก็ อยากจะร้องไห้ก็ไม่มีโอกาสแล้ว!”
ผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์คนหนึ่งตวาดลั่น
ทันใดนั้น
เย่อวิ๋นเฟยก็ชี้นิ้วออกไปโดยพลัน
ตูม……
ศิลาพิทักษ์วิถีพุ่งทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของสถาบันพิทักษ์วิถี ในพริบตาก็ร่วงลงเบื้องหน้าเซี่ยฉางคง
“ท่านผู้นำเซี่ย ศิลาพิทักษ์วิถีมอบให้ท่าน ปกป้องทุกคนด้วย”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงเรียบ
อะไรนะ?!
เมื่อเห็นภาพนี้ คนทั้งหมดล้วนตะลึงงัน
เดิมที ทุกคนคิดว่าเย่อวิ๋นเฟยจะใช้ศิลาพิทักษ์วิถีรับมือศัตรู
คาดไม่ถึง เย่อวิ๋นเฟยแม้แต่ศิลาพิทักษ์วิถีก็ไม่เอา
“ท่านผู้นำเย่ ศิลาพิทักษ์วิถีท่านใช้เถิด
พวกมันมีจำนวนมากกว่า”
เซี่ยฉางคงตะโกนลั่น
“ไม่จำเป็น”
เย่อวิ๋นเฟยส่ายหน้า
“รนหาที่ตาย!”
การกระทำของเย่อวิ๋นเฟย ทำให้ผู้แข็งแกร่งแดนสวรรค์รอบด้านโกรธแค้น ต่างเผยรอยยิ้มเย็นชา พากันปลดปล่อยพลังกดดันปราณวิญญาณ กดทับเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
ตูมมมม……
ทั่วฟ้าดินเอ่อล้นด้วยพลังกดดันอันไร้สิ้นสุด ดั่งคลื่นโหมซัดสาดกระหน่ำ
เย่อวิ๋นเฟยยืนมือไพล่หลังเพียงลำพัง ราวกับเรือน้อยกลางพายุ คล้ายจะล่มได้ทุกเมื่อ
“ท่านผู้นำเย่... จะสู้ไหวหรือ?”
ภายในสถาบันพิทักษ์วิถี มีคนอดถามเบาๆ ไม่ได้
จิตใจของคนจำนวนมากเริ่มสั่นคลอน
แม้แต่เซี่ยฉางคง ผู้อาวุโสเฮ่อ และผู้นำระดับสูงเหล่านี้ ล้วนใจคอไม่ดี เป็นกังวลอย่างยิ่ง