"เจ้า..."
ได้ฟังคำของเย่อวิ๋นเฟย หลิวเฟยก็ทั้งโกรธทั้งเดือดดาล ใบหน้าบิดเบี้ยว
นางเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลิว น้อยคนนักที่จะกล้าขัดหน้านางซึ่งๆ หน้าเช่นนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพียงตัวประกอบเล็กๆ ที่นางดูแคลน
"ไอ้หนู กล้าล่วงเกินคุณหนูหลิวเฟย เจ้าจงสำนึกเสียเถิด!"
เด็กหนุ่มชุดน้ำเงินฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันใด ฝ่ามือหนึ่งฟาดเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
เด็กหนุ่มชุดน้ำเงินผู้นี้มีพลังอยู่ที่ขั้นแก่นปราณน้อยขั้นต้น แถมพื้นฐานยังมั่นคง ปราณวิญญาณหนาแน่น กระบวนท่าฝ่ามือดุดัน
แรงกดดันจากปราณวิญญาณถาโถมเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย
ผู้อาวุโสที่ดูแลการทดสอบยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าเรียบเฉย ไม่เข้าแทรกแซง
เพี๊ยะ!
เย่อวิ๋นเฟยพลิกฝ่ามือตบกลับ ราวกับสายฟ้าแลบเข้าใส่ใบหน้าของเด็กหนุ่มชุดน้ำเงิน
จิตสำนึกในการต่อสู้และประสบการณ์การต่อสู้ของเย่อวิ๋นเฟยเหนือกว่าเด็กหนุ่มชุดน้ำเงินนั้นมากนัก ดังนั้นอีกฝ่ายจึงไม่มีทางหลบหลีกได้ทัน
ตู้ม!
เด็กหนุ่มชุดน้ำเงินราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างกายเหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่ที่หลุดจากลำกล้อง กระเด็นออกไปอย่างรวดเร็ว กระแทกลงบนพื้นไกลออกไป
มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน?!
ทุกคนตกใจ
คนเพียงแดนถ้ำสวรรค์ ตบคนขั้นแก่นปราณน้อยกระเด็นไปได้ด้วยฝ่ามือเดียว ชวนให้ผู้คนยากจะเชื่อนัก!
"อ๊าก!
ไอ้หนู เจ้ากล้าตีข้า เจ้ารนหาที่ตาย..."
เด็กหนุ่มชุดน้ำเงินผู้นั้นครึ่งใบหน้าบวมเป่งขึ้นสูง ดิ้นรนลุกขึ้นมา ร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
ฝ่ามือนั้น เย่อวิ๋นเฟยได้ไว้ชีวิตแล้ว เพราะอย่างไรเสีย ที่นี่ก็เป็นเขตของสำนักศึกษาเทียนต้าว เย่อวิ๋นเฟยยังไม่อยากสังหารผู้คน