“ไม่รู้ว่าคนของตำหนักชิงอวิ๋นที่ถูกจับไป จะอยู่ที่นี่หรือไม่”
เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมา แผ่รับรู้ไปทั่วป่าดงดิบอันหนาทึบแห่งนี้อย่างละเอียด
“พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว”
เย่อวิ๋นเฟยรับรู้อยู่ครู่หนึ่ง ก็พบว่าในป่าดงดิบแห่งนี้ ไม่มีกลิ่นอายของคนจากตำหนักชิงอวิ๋นที่ถูกจับไปแม้แต่น้อย จึงรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง
เหตุผลที่เย่อวิ๋นเฟยรีบร้อนมายังทวีปหงเหมิง ก็เพื่อช่วยคนเหล่านั้นจากตำหนักชิงอวิ๋นที่ถูกจับไป
รวมถึงตู้กูหวน ตัวฟาน เหล่าโจรสามคน และคนอื่นๆ ด้วย!
“ในป่าดงดิบแห่งนี้ ยังมีคนของสุสานยิ่งมืดอีกมาก จัดการพวกมันให้หมดไปเถอะ
จากนี้ไป ตราบใดที่เจอคนของสุสานยิ่งมืดและวังเทพอสูร ไม่ต้องเกรงใจ ฆ่าทิ้งเสียให้หมด”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงเย็น
กองกำลังของสุสานยิ่งมืดและวังเทพอสูรบุกเข้าไปในฐานทัพใหญ่ของตำหนักชิงอวิ๋น ไม่เพียงจับผู้คนไปหลายร้อยคน ยังสังหารผู้คนไปอีกจำนวนมาก
บัญชีนี้ เย่อวิ๋นเฟยย่อมต้องไปคิดบัญชีกับสองกลุ่มอำนาจนี้ให้ชัดเจน
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็เคลื่อนกาย ราวกับวิญญาณ เร่ร่อนไปทั่วป่าดงดิบอันหนาทึบแห่งนี้ เริ่มล่าคนของสุสานยิ่งมืดที่อยู่ในป่าดงดิบแห่งนี้
ป่าดงดิบแห่งนี้ เป็นจุดซ่องสุมย่อยของสุสานยิ่งมืด อย่างน้อยก็มีคนเฝ้าอยู่ที่นี่หลายร้อยคน
อ้าา...
ทันใดนั้น เสียงร้องอย่างทุกข์ทรมานก็ดังขึ้นเป็นระลอกทั่วป่า ชายชุดดำถูกสังหาร ล้มลงสิ้นใจ
ด้วยพลังของเย่อวิ๋นเฟย การจัดการนักฆ่าธรรมดาของสุสานยิ่งมืดพวกนี้ ไม่ใช่เรื่องยาก
“ยังเหลืออีกหนึ่ง”
สุดท้าย สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปยังส่วนลึกของป่า ร่างพลันวาบ พุ่งทะยานไป
ครู่ต่อมา