ไม่นานนัก ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณก็พาเย่อวิ๋นเฟยหลุดออกจากการสัมผัสของเหล่าผู้ถือวิญญาณเหล่านั้นได้ จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็เห็นนครขนาดมหึมาปรากฏขึ้นบนแผ่นดินเบื้องหน้า
นครนี้ดูเปี่ยมสุขสันต์ครึกครื้นนัก มีสรรพชีวิตมากมายดำเนินอยู่ภายใน
แต่เย่อวิ๋นเฟยเพียงกวาดสายตาเดียว ก็มองออกทันทีว่าสรรพชีวิตที่ดูราวกับมีชีวิตเหล่านั้นล้วนเป็นของปลอมทั้งสิ้น ถูกก่อร่างขึ้นจากพลังวิญญาณและกฎแห่งวิญญาณทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม ภายในนครเบื้องหน้านี้มีสิ่งก่อสร้างบางแห่งที่แท้จริง เช่น พระตำหนักแห่งหนึ่งทางตะวันออกของนคร ซึ่งดำรงอยู่อย่างจริงแท้
เย่อวิ๋นเฟยขยับความปรารถนาในใจ ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณจึงพาเขาทะยานพุ่งเข้าสู่พระตำหนักทางตะวันออกนั้นทันที
ที่นี่เป็นคลังสมบัติอีกแห่งหนึ่ง ภายในสะสมทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรสายวิญญาณและฝ่าเป่าไว้มากมายมหาศาล
ทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรและฝ่าเป่าโบราณของเผ่าวิญญาณเหล่านี้ มีจำนวนมหาศาล ระดับสูงส่งเป็นที่สุด เป็นทรัพยากรสายวิญญาณและสมบัติชั้นเลิศที่เย่อวิ๋นเฟยเคยพบมาก่อนจะก้าวเข้าสู่วังวิญญาณ
เย่อวิ๋นเฟยค้นพบทรัพยากรการบำเพ็ญเพียรและสมบัติสายวิญญาณอีกจำนวนมากในพระตำหนักแห่งนี้ ทั้งยังได้ฝ่าเป่าสายวิญญาณระดับสูงมาเป็นกอง และยังค้นพบป้ายหยกคัมภีร์รวมสิบกว่าแผ่นในที่แห่งนี้
หนอนไหมมังกรเขาทอง หูเมี่ยว และหวงซางต่างพุ่งออกมาทันที เริ่มเก็บกู้สมบัติต่าง ๆ ภายในพระตำหนัก
ส่วนเย่อวิ๋นเฟยกะพริบพริ้วพุ่งเข้าไปทันที คว้าป้ายหยกคัมภีร์สิบกว่าแผ่นนั้นไว้ได้ก่อนใคร
ป้ายหยกคัมภีร์ทั้งหลายในตอนแรกยังต่อต้านเย่อวิ๋นเฟย แต่ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณโปรยกิ่งก้านออกไปจำนวนมาก พันรัดป้ายหยกคัมภีร์เหล่านั้นแน่นหนา
จากนั้นป้ายหยกคัมภีร์ทั้งหลายก็สงบนิ่งลง ไม่ต่อต้านเย่อวิ๋นเฟยอีกต่อไป
เย่อวิ๋นเฟยได้ป้ายหยกคัมภีร์เหล่านี้มาแล้ว จึงปล่อยพลังวิญญาณของตนออกมาทันที ศึกษาบทแทรกซ้อนและบำเพ็ญวิชาลี้ลับภายใน
ไม่นานนัก ทุกสรรพสิ่งในพระตำหนักก็ถูกย้ายเคลื่อนจนหมดสิ้น แล้วเย่อวิ๋นเฟยกับต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณก็มุ่งสู่เป้าหมายถัดไป
ไม่ช้าก็มาถึงเทือกเขาอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง
