ครืน ๆ ๆ……
ในขณะนี้ เงาร่างเลือนรางเหล่านั้นที่ก้าวออกจากประตูมิติเวลาได้พุ่งเข้าสังหารผู้อาวุโสชั้นสูงของสำนักชิงอี้ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันรุนแรง
การต่อสู้เพิ่งเริ่มต้นขึ้น เย่อวิ๋นเฟยยังไม่อาจมั่นใจได้ว่าฝ่ายใดมีโอกาสชนะมากกว่า
แต่เย่อวิ๋นเฟยไม่กังวลใจแม้แต่น้อย เพราะดวงวิญญาณเหล่านั้นในทะเลหวงกู่ล้วนไม่ธรรมดา ทั้งยังมีจำนวนมหาศาล ไม่มีทางที่ฝ่ายตนจะเสียเปรียบ เย่อวิ๋นเฟยจึงเริ่มทุ่มความคิดหลักไปที่การไขค่ายกลเหล่านั้น
สำหรับเย่อวิ๋นเฟยแล้ว การช่วยต้นกำเนิดชางหวงออกมาคือเป้าหมายสำคัญที่สุดของการบุกเข้ามายังฐานที่มั่นของสำนักชิงอี้ในครั้งนี้
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็ไขความลับหลักวิชาของแม่ม่ายทั้งหลายได้ครบถ้วน แล้วหยิบธงตั้งแม่ม่ายจำนวนมากออกมาโยนส่งไปเรื่อย ๆ
"เด็กน้อยเจ้านี่ กำลังทำสิ่งใดกัน!"
ขณะนั้นเอง ผู้อาวุโสหยงก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟย พร้อมกันนั้นก็นึกขึ้นได้ถึงต้นกำเนิดชางหวงที่ตนวางทิ้งไว้ที่มุมห้อง
ก่อนหน้านี้เขาได้รับครึ่งหนึ่งของต้นกำเนิดชางหวงจากผู้อาวุโสกง ตั้งใจนำกลับมาใช้หลอมยาเม็ดชั้นสูงชนิดหนึ่ง
แต่ว่าเขาบาดเจ็บในทะเลหวงกู่ กลับมาแล้วก็ปิดด่านฟื้นฟูอาการตลอด จึงวางต้นกำเนิดชางหวงไว้ที่มุมหนึ่งของถ้ำบำเพ็ญ ไม่ได้เอาใจใส่มานานแสนนาน
เพราะเขามั่นใจว่าของที่วางอยู่ในถ้ำบำเพ็ญของตนนั้นปลอดภัยแน่นอน ไม่เคยมีใครกล้าลอบแทรกซ้อมเข้ามา แต่ใครจะคิดว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้น
ครู่ก่อนความสนใจหลักของเขาทั้งหมดอยู่ที่การรับมือดวงวิญญาณแห่งทะเลหวงกู่ จวบจนตอนนี้เมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยกำลังจะแกะค่ายกลใหญ่หลายชุดที่ตนวางไว้ก่อนหน้า เขาจึงรู้ทันทีว่าเย่อวิ๋นเฟยมีทีท่าว่าจะมุ่งตาหาต้นกำเนิดโลกที่เขาซ่อนเอาไว้ที่นั่น
"แปลกจริง ๆ เด็กน้อยนี่รู้ได้เช่นไรว่าเราซ่อนครึ่งหนึ่งของต้นกำเนิดโลกไว้ ณ ที่ตรงนั้น"
ผู้อาวุโสหยงรู้สึกสับสนในใจ เพราะเขาไม่รู้เลยว่าเย่อวิ๋นเฟยมุ่งมาเพื่อครึ่งหนึ่งของต้นกำเนิดโลกนั้นโดยเฉพาะ
"เด็กน้อย เจ้ารนหาที่ตาย ไสหัวไปให้พ้น!"
ผู้อาวุโสหยงเห็นเย่อวิ๋นเฟยยังคงแกะระเบิดแม่ม่ายไม่หยุด โกรธกริ้วสุดขีด พุ่งขึ้นสู่อวกาศมา