หลังจากทำให้จางว้านทงสลบไสลแล้วก็ส่งเขากลับไปที่เตียงของหญิงคนรัก เฉินกวนโหลวเดินวนไปมาแถวนั้นจนแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วจึงกลับบ้าน
เขานอนอยู่บนเตียง อยู่นานเท่าไหร่ก็ไม่ง่วง
เขาและผู้คุมหว่านไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันเลย ถึงขนาดไม่เคยพูดจาสักคำ แต่ระหว่างพวกเขากลับมีเรื่องบาดหมางกันลึกซึ้ง ตำแหน่งที่พ่อตายทิ้งไว้เป็นมรดก ถูกผู้คุมหว่านใช้เส้นสายแย่งชิงไป ทำให้เขาเกือบพลาดงานมั่นคงในคุกสวรรค์
ผู้คุมหว่านต้องการชิงตำแหน่งผู้คุมใหญ่ ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไม่ให้เขาสมปรารถนา เพียงแต่ จะเริ่มจากตรงไหนดี? เขาเป็นแค่ผู้คุมเรือนจำตัวเล็ก ๆ ไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก่งแย่ง และไม่มีทางที่จะมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้ใหญ่ได้
หรือว่าจะต้องนั่งมองผู้คุมหว่านสมใจอย่างช่วยไม่ได้?
เช่นนั้นเขาจะมีชีวิตที่ดีได้อย่างไรกัน
แต่...
เรื่องนี้ก็ไม่ได้จนมุมเสียทีเดียว
ตำแหน่งผู้คุมใหญ่จะต่ำต้อยแค่ไหนก็ยังเป็นขุนนาง หมายความว่าได้เข้าสู่ลำดับขุนนาง แม้จะเป็นระดับต่ำสุดก็ตาม
ส่วนผู้คุมจะเก่งกาจแค่ไหน ก็เป็นเพียงผู้คุม ตั้งแต่โบราณมา ที่ทำการมักเปลี่ยนผู้ครอง แต่ผู้คุมยังคงอยู่ยั้งยงยืนยง
การที่ผู้คุมจะก้าวข้ามชนชั้นขึ้นเป็นผู้คุมใหญ่ ไม่ต้องพูดว่ายากแสนยาก แต่ก็ถือว่าน้อยมาก น้อยเสียจนแทบนับได้ ไม่มีขุนนางคนใดที่จะเสี่ยงถูกเพื่อนร่วมชนชั้นเหยียดหยาม ดูถูก เพื่อเลื่อนขั้นให้ผู้คุมเป็นขุนนาง นอกจากจะมีเส้นสายแข็งแกร่ง มีภูมิหลังแข็งแกร่งจนไม่ต้องสนใจกฎของวงการขุนนาง ก็อาจจะทำลายธรรมเนียมที่ยืนยาวนับพันปีได้