บัดซบ! มีคนคิดร้ายแอบฟ้องร้องกล่าวโทษข้า
เขามารับตำแหน่งในคุกสวรรค์ได้ไม่นานแท้ ๆ ก็ไปขวางตาคนบางพวกเข้าแล้ว ถึงได้แอบไปฟ้องร้องลับหลัง
เขาทบทวนดูแล้ว ตนเองก็เป็นคนรู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว พูดจาไพเราะ ทำงานก็ขยันขันแข็ง ไม่รังเกียจงานหนักงานสกปรก แต่อย่างไรก็ยังมีคนมองไม่เห็นดี แอบไปฟ้องร้องลับหลัง คนพวกนี้หัวใจดำมิดชิด ก็อย่างที่หลัวจิ้งเทียนว่าไว้ ไม่มีสักคนที่ดีงาม ล้วนแต่เป็นพวกใจดำไส้เน่า จับมาตัดหัวทีละคน ก็ไม่มีใครถูกใส่ร้ายแม้แต่คนเดียว
“สวี่อา ท่านเห็นข้าเติบโตมา ข้าเป็นคนเช่นไร คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ท่านต้องรู้ดี ข้ายอมรับว่าแอบนำอาหารและเครื่องดื่มมาให้เหล่านักโทษ ไม่มีใครในคุกใหญ่แห่งนี้ที่ไม่ทำเช่นนั้น แต่ที่กล่าวหาว่าข้าแอบส่งข่าวออกไปนอกคุก ข้าขอปฏิเสธ แม้จะต้องตายก็ไม่ยอมรับ วันแรกที่ข้าเข้ามารับตำแหน่ง คำสอนของท่านยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ ข้ายึดมั่นไว้ในใจเสมอ กฎข้อใดที่ไม่ควรละเมิด ข้ายึดถือเป็นหลักปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ไม่กล้าฝ่าฝืนแม้แต่น้อย ข้าเป็นคนของท่าน หากข้ากระทำความผิด ก็เท่ากับสร้างปัญหาให้สวี่อา ข้าจะเป็นคนอกตัญญูเช่นนั้นได้อย่างไร ไม่รู้ว่าเป็นใคร มีเจตนาร้ายอันใด ถึงได้คิดกลั่นแกล้งใส่ร้ายข้าเช่นนี้ สวี่อา นี่มันมีคนพยายามใช้ข้าเป็นเครื่องมือโจมตีท่าน! ท่านต้องระวังตัวให้มาก!”
สวี่ฟู่กุ้ยสีหน้าสลับซับซ้อนมองเฉินกวนโหลว ไอ้หนู ปากเก่งไม่เบานี่นา!
เขานิ่งเงียบไม่พูดจา ดูเหมือนจะชั่งน้ำหนักว่าคำพูดใดจริงคำพูดใดเท็จ หรืออาจกำลังคิดถึงผลที่จะตามมาจากเรื่องนี้ ระลึกถึงท่าทีของเฉินกวนโหลวตั้งแต่เข้ามาอยู่ในคุกสวรรค์ เพิ่งได้รับเงินเดือนก็รีบนำของขวัญมาฝากทันที ทั้งพาไปกินเลี้ยงและพาไปฟังเพลงที่โรงหรูหรา ถึงแม้อายุยังน้อยแต่ก็รู้จักกาลเทศะ วางตัวก็ถือว่าเป็นคนซื่อตรง เปรียบเทียบกับพวกเจ้าเก๋าพวกนั้นแล้ว ดูจะใสซื่อจนดูเหมือนโง่เขลาเสียด้วยซ้ำ