ลู่หยางแอบใช้ดวงตาเทพหยินหยางสแกนร่างกายของหลิวเชียนเชียนตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเงียบเชียบ เมื่อพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย เขาจึงวางใจได้อย่างสิ้นเชิง
จากนั้นเขาก็ยิ้มให้หลิวเชียนเชียนแล้วพูดว่า “เชียนเชียน ฉันเจอโสมป่าอายุเกือบร้อยปีต้นหนึ่ง แถมยังเป็นโสมคู่แฝดด้วย ตอนนี้เราไปขุดมันขึ้นมากันเถอะ!”
หลิวเชียนเชียนถึงได้สติกลับมา ตอนนี้เธอยังอยู่ในอ้อมกอดของลู่หยาง
เพียงแต่เมื่อครู่ที่ซุกอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ลู่หยางยังแผ่กลิ่นอายความเป็นชายออกมา ทำให้เธอหลงใหลเป็นอย่างมาก
ถึงกับไม่อยากผละออกมาเลยด้วยซ้ำ
เธอรีบลุกขึ้นจากอ้อมกอดของลู่หยางอย่างเขินอาย ใบหน้างดงามไร้ที่ติแดงระเรื่อ ก่อนพูดว่า “ไปกันเถอะ!”
ลู่หยางพาหลิวเชียนเชียนไปยังโสมป่าชั้นเลิศคู่แฝดใต้ต้นไม้ยักษ์อย่างรวดเร็ว
หลิวเชียนเชียนมองดูแล้วพบว่ามันเป็นโสมป่าคู่แฝดชั้นเลิศจริง ๆ จึงตื่นเต้นอย่างยิ่ง “เสี่ยวหยาง เป็นโสมป่าชั้นเลิศจริง ๆ ด้วย คราวนี้นายรวยแน่!”
ลู่หยางขุดโสมป่าอย่างระมัดระวัง พลางตอบว่า “หมอประจำหมู่บ้านเชียนเชียน โสมป่าคู่แฝดชั้นเลิศต้นนี้เธอก็มีส่วนช่วยเหมือนกัน พอฉันขายมันได้แล้ว จะแบ่งเงินให้เธอส่วนหนึ่ง!”
ถ้าไม่ได้ข้อมูลจากหลิวเชียนเชียน ลู่หยางก็คงไม่มีทางตามมาถึงหน้าผาอินทรี และยิ่งไม่มีทางเจอโสมป่าชั้นเลิศต้นนี้