คำเตือน: มีเนื้อหาแนวพิสดารในดินแดนรกร้าง (ปรากฏเพียงครั้งเดียว) หากไม่สบายใจโปรดพิจารณาให้ดีก่อน เพื่อความเข้าใจกันทั้งสองฝ่าย!
หรือจะข้ามตอนนี้ไปก็ได้ ตอนหลังจะสนุกยิ่งกว่า!
เรื่องนี้เป็นโลกสมมติ การตั้งค่าทั้งหมดขึ้นอยู่กับผู้เขียน!
【“ดินแดนรกร้าง: ป้อมปราการแห่งอารยธรรม” โหลดเสร็จสมบูรณ์! เปิดใช้งานสิทธิ์เข้าเกมแล้ว】
【ยินดีด้วย คุณได้รับสถานะ “ผู้เล่นผู้รอดชีวิต”】
【ผู้รอดชีวิตยวนยวน สุ่มพื้นที่เริ่มต้นเสร็จสิ้น! ผลการสุ่มคือ——ย่านที่เต็มไปด้วยความจลาจล】
【คำแนะนำต่อไปนี้ โปรดจดจำให้ดี】
1. ในโลกดินแดนรกร้าง การเอาชีวิตรอดคือเป้าหมายเดียวของคุณ จงทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อสร้างและซ่อนที่พักพิงของคุณ นี่คือสิ่งเดียวที่จะช่วยให้คุณมีชีวิตรอด
2. ชีวิตมีเพียงหนึ่งเดียว หากตายในเกม การดำรงอยู่ของคุณจะถูกลบล้างทั้งหมด วิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันโปรดดูคำแนะนำข้อแรก
3. เหตุการณ์ภัยพิบัติพิเศษอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ ไม่ว่าจะเป็นภัยธรรมชาติหรือเหตุการณ์สุดโต่ง โปรดระวังให้ดี เหตุการณ์เหล่านี้อาจเป็นภัยคุกคามร้ายแรงที่สุดต่อการเอาชีวิตรอดของคุณในดินแดนรกร้าง วิธีเอาตัวรอดจากสถานการณ์คับขันโปรดดูคำแนะนำข้อแรก
ยวนยวนมองฉากภาพเสมือนตรงหน้า คิ้วขมวดแน่น เขาเงียบไปหลายวินาทีก่อนจะสบถเสียงเบา
“ไอ้นิกิต้าสารเลวเอ๊ย ในเกมยังมีลิงก์ไวรัสได้ด้วยเหรอ?”
ไม่กี่นาทีก่อน เขายังเล่นเกมแนวปล้นสะดางยิงถอนตัวสุดฮาร์ดคอร์เกมหนึ่ง ต่อสู้ประชันไหวพริบกับไอ้หมาสามตัวและพวกแก่เจนสนามอยู่เลย
แต่พอหันไปอีกที เขากลับเจอจดหมายเปื้อนเลือดในร้านนวดเท้า ในฐานะผู้เล่นระดับเซียน ของในเกมพวกนี้เขารู้จักทะลุปรุโปร่งอยู่แล้ว
แต่เขากลับไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับจดหมายฉบับนี้แม้แต่น้อย ด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงกดเปิดดู ข้างในเป็นบัตรเชิญเข้าเกมดินแดนรกร้างที่ดูไม่รู้เรื่อง ตัวเลือกก็มีแค่【ใช่】กับ【ไม่】อย่างง่าย ๆ
ยวนยวนไม่ได้คิดมาก กดยืนยันไปตรง ๆ
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาอยู่ในสถานที่แปลกหน้าแห่งนี้แล้ว จากนั้นก็เป็นเนื้อหาที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่นี้
บ่นก็ส่วนบ่น!
เมื่อมองสภาพแวดล้อมแปลกตารอบตัว ยวนยวนก็เข้าใจว่าคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์
ในฐานะคนชอบเกมเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก เขารู้ว่าตัวเองถูกบางสิ่งเลือกให้เข้าสู่โลกดินแดนรกร้างแล้ว
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการตรวจสอบสภาพของตัวเอง
สถานที่ที่เขาอยู่ดูเหมือนจะเป็นคลินิกทันตแพทย์ แต่เห็นได้ชัดว่าถูกปล้นจนเกลี้ยง พื้นเต็มไปด้วยรอยเท้าระเกะระกะและเศษกระจกแตก
มีเพียงไฟฉายคาดหัวแบบหมอฟันเปื้อนคราบสกปรกที่วางอยู่ตรงมุมห้อง
ที่นี่น่าจะเป็นพื้นที่ที่เขาสุ่มได้——【ย่านที่เต็มไปด้วยความจลาจล】
เขาตั้งใจฟังอยู่หลายวินาที แต่ไม่ได้ยินเสียงผิดปกติอะไร ชั่วคราวนี้น่าจะยังปลอดภัย
เขามองไปยังฉากภาพเสมือน ซึ่งดูคล้ายกับหน้าจอเกม
แผงเมนูมีห้าตัวเลือก ได้แก่【ต่อสู้】【เอาชีวิตรอด】【สังคม】【จัดอันดับ】และ【พิเศษ】
ตอนนี้หน้า【เอาชีวิตรอด】กับ【สังคม】ต่างก็มีจุดสีแดงกะพริบอยู่
เมื่อกดเข้าไปดู หน้า【เอาชีวิตรอด】ก็แสดงข้อความแจ้งเตือนขึ้นมา
【โปรดกำหนดตำแหน่งที่พักพิงโดยเร็ว เพื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันจัดการที่พักพิง】
ส่วนหน้า【สังคม】เมื่อเปิดออกมาก็เป็นช่องแชท มีคนกำลังส่งข้อความกันรัว ๆ ส่วนใหญ่เป็นการขอความช่วยเหลือและซื้อขายแลกเปลี่ยน
เขายังพบด้วยว่าช่องแชทไม่สามารถส่งข้อความได้ตามใจ ทุกข้อความที่มีความยาวไม่เกิน 50 ตัวอักษรต้องใช้แต้มเอาชีวิตรอด 10 แต้ม
ตอนนี้ยวนยวนมีแต้มเอาชีวิตรอดอยู่ 0 แต้ม
“นี่กำลังเพิ่มต้นทุนในการสื่อสารระหว่างผู้เล่นงั้นเหรอ?” เขาครุ่นคิด
หลังจากตรวจดูหน้าอื่น ๆ ทีละหน้า สายตาของเขาก็หยุดอยู่ที่หน้าจัดอันดับ——อันดับที่พักพิง!
ชื่อที่พักพิงเรียงกันเป็นแถวปรากฏอยู่บนนั้น
ชื่อมีสารพัดแบบ แต่เกณฑ์จัดอันดับมีเพียงอย่างเดียว
——ค่าอารยธรรม ซึ่งเป็นค่าที่รวมหลายด้าน ทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกในที่พักพิง เสบียงสำรอง อิทธิพลในพื้นที่ ความเสี่ยงแฝง ศักยภาพในการพัฒนา และความสำเร็จที่ได้รับ... เรียกได้ว่าครอบคลุมทุกด้าน
เนื่องจากยวนยวนยังไม่ได้สร้างที่พักพิง จึงไม่มีอันดับของเขาอยู่ในรายการ แต่เมื่อเห็นว่ารายชื่อที่แสดงอยู่อันดับ 9999 เขาก็คาดเดาว่าตัวเองน่าจะอยู่อันดับ 10000
เมื่อมองตัวเลือกหลากหลายบนฉากภาพเสมือนและชื่อที่พักพิงซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวบนตารางจัดอันดับ ยวนยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย ในฐานะผู้ชื่นชอบการเอาชีวิตรอดตัวยง ความกระวนกระวายใจที่ไม่ได้รู้สึกมานานพลันผุดขึ้นในใจ
เขายังสังเกตเห็นว่ามีคนในช่องแชทพูดถึงตัวเองอยู่ด้วย
【ที่หลบภัยรังผึ้ง: มือใหม่ที่เพิ่งเข้ามารอบนี้คงเข้าเกมแล้วใช่ไหม? ทำไมยังไม่สร้างที่พักพิงอีกนะ ไม่รู้ว่าเกิดในพื้นที่แบบไหน ช่วงนี้มือใหม่ตายกันเร็วเหลือเกิน】
【ที่หลบภัยหอบาเบล: หวังว่าจะไม่สุ่มได้แผนที่มรณะอย่างย่านในเมืองหรือเขตขั้วโลกนะ ขอพูดไว้ก่อน มือใหม่รอบนี้ห้ามใครแย่งกับฉัน ฉันจะท้าทายระดับ S และเศษอารยธรรม】
【ที่หลบภัยกวางผู้: อย่าพูดถึงเลย ไม่กี่วันก่อนเกือบโดนจอมโจรในย่านจัดการจนราบเป็นหน้ากลอง รถหุ้มเกราะดัดแปลงเชียวนะ เหลือเชื่อจริง ๆ!】
【ที่หลบภัยรังผึ้ง: ฉันก็เหมือนกัน ก่อนหน้านี้เจอจอมโจรขี่มอเตอร์ไซค์ออกตระเวน เกือบตกใจตาย ใครได้ตัวมือใหม่ไปก็เตรียมบุกได้เลย เสียดายที่ยังอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ต้องรออีกหนึ่งเดือน】
【ที่หลบภัยราชาดาว: มือใหม่จะรอดถึงวันนี้หรือเปล่ายังยากเลย พวกคุณคิดมากไปแล้ว ในโลกดินแดนรกร้างไม่มีที่ไหนปลอดภัยทั้งนั้น...】
จอมโจร... แผนที่มรณะ... เศษอารยธรรม... ช่วงคุ้มครองมือใหม่... แย่งตัวมือใหม่...
ลางสังหรณ์ไม่ดีแล่นผ่านใจยวนยวน “ไม่หรอกมั้ง!”
ตึงตึงตึง...
ปังปังปัง...
กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้น
เสียงปืนดังต่อเนื่องมาจากด้านนอกคลินิกทันตแพทย์ ฟังจากเสียงแล้วน่าจะกำลังปะทะกันอย่างดุเดือดที่ย่านข้าง ๆ อีกทั้งยังได้ยินเสียงเครื่องยนต์รถดังก้องใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
ไม่มีเวลาคิดอะไรมาก ยวนยวนหลบอยู่หลังกำแพง ซ่อนตัวให้มิดชิด แล้วค่อย ๆ มองออกไปด้านนอกผ่านหน้าต่าง
เขาเพิ่งซ่อนตัวได้ไม่นาน รถออฟโรดหุ้มเกราะดัดแปลงหลายคันก็พุ่งผ่านถนนไปพร้อมกับยิงใส่กัน
ตูม...
ระเบิดมือหนึ่งลูกระเบิดขึ้นกลางถนน!
สะเก็ดระเบิดกับเศษหินกระเด็นกระทบกำแพงและกระจกของคลินิก เกิดเสียงดังแปะ ๆ
ใบหน้าของยวนยวนที่กำลังชะโงกมองถูกเศษหินเฉี่ยวจนเกิดแผลถลอกเล็กน้อย เขารีบหดหัวกลับทันที
เมื่อเสียงเครื่องยนต์รถหายไป ยวนยวนก็เข้าใจว่าเขารอต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องหาที่พักพิงให้เจอโดยเร็ว
หากต้องการให้ทั้งป้องกันได้และซ่อนตัวมิดชิด สถานที่ที่เหมาะที่สุดย่อมเป็นอาคารใต้ดิน
สถานีรถไฟใต้ดิน ที่จอดรถใต้ดิน หรืออุโมงค์หลบภัยทางอากาศ ล้วนเป็นตัวเลือกชั้นยอด แต่ไม่นานเขาก็ตัดสถานที่เหล่านี้ออกไป
เขาคิดออก คนอื่นก็คิดออกเหมือนกัน และสถานที่เหล่านั้นอาจกลายเป็นฐานที่มั่นของจอมโจรไปแล้วด้วยซ้ำ
จากสถานการณ์ตอนนี้ การซ่อนตัวของที่พักพิงสำคัญยิ่งกว่าความสามารถในการป้องกัน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เมื่อยวนยวนไต่บันไดลงมาจากปากท่อระบายน้ำ แล้วมายืนอยู่ในทางเดินท่อระบายน้ำที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางสามเมตร เขาก็รู้ว่าตัวเองหาถูกที่แล้ว
ตรงกลางเป็นร่องน้ำเสีย ส่วนสองข้างเป็นทางเดินสำหรับคน
บางทีอาจเป็นเพราะเมืองดินแดนรกร้างถูกทิ้งร้าง แม้อากาศในท่อระบายน้ำยังมีกลิ่นเปรี้ยวเหม็นจาง ๆ แต่ก็ถ่ายเทและสะอาดกว่าที่คิดไว้
ยวนยวนสวมไฟฉายคาดหัวแบบหมอฟัน แล้วเดินสำรวจเครือข่ายท่อระบายน้ำใต้เมืองแห่งนี้ เพื่อหาสถานที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสร้างที่พักพิง
แต่กลับพบสิ่งที่ไม่คาดคิด ระหว่างท่อระบายน้ำกับพื้นดินยังมีพื้นที่ใต้ดินอีกชั้นซ่อนอยู่ ซึ่งเชื่อมต่อกับท่อระบายน้ำด้วยบันได
เมื่อปีนขึ้นไปแล้ว สถานที่แห่งนี้ดูคล้ายบังเกอร์หลบภัยยุคแรก ๆ แต่ถูกทิ้งร้างมานาน มีใยแมงมุมอยู่ทั่วทุกแห่ง เพดานโค้งก่ออิฐเก่าแก่ ทางแยกซับซ้อน โครงสร้างแข็งแรง และน่าจะมีอายุอย่างน้อยหลายสิบปี
ชั้นหลบภัยทางอากาศ (โครงสร้างอิฐหิน)
บางทีตั้งแต่เริ่มสร้างเมืองก็มีการคำนึงถึงความจำเป็นในการหลบภัยจากสงคราม จึงออกแบบชั้นหลบภัยแยกพื้นที่แห้งกับพื้นที่เปียกไว้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผู้คนก็ลืมสถานที่แห่งนี้ไปนานแล้ว
ตอนนี้มันกลับกลายเป็นสถานที่สร้างที่พักพิงที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับยวนยวน เพราะได้ทั้งความมิดชิดและความสะดวกจากท่อระบายน้ำ ทั้งยังแก้ปัญหาความเสี่ยงจากการถูกน้ำเสียท่วมขัง
หลังจากเลือกดูอย่างละเอียด เขาก็พบพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นจุดหลบภัย ซ่อนอยู่หลังซุ้มประตูโค้งสูงครึ่งตัวคน
“เลือกที่นี่แหละ!”
เขาเปิดฉากภาพเสมือน แล้วกดตัวเลือกสร้างที่พักพิง
【ต้องการกำหนดตำแหน่งนี้เป็นที่พักพิงหรือไม่?】
【คำแนะนำ: การเลือกที่พักพิงมีความสำคัญอย่างยิ่ง โปรดตัดสินใจอย่างรอบคอบ!】
ยวนยวนไม่ลังเล กดยืนยันไปทันที
【กำลังสร้างที่พักพิง... 1%... 25%... 68%... 99%...】
ซุ้มประตูและพื้นที่ว่างด้านหลังถูกปกคลุมด้วยข้อมูลสีเขียว แสงสีเขียวค่อย ๆ สว่างขึ้นเรื่อย ๆ และกำแพงที่สร้างจากข้อมูลสีเขียวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
เมื่อแสงสีเขียวหายไป ประตูไม้บานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนกำแพงตรงหน้า
【ยินดีด้วย! สร้างที่พักพิงเสร็จสมบูรณ์】
——เปิดใช้งานบันทึกการจัดการสิ่งอำนวยความสะดวก!
——เปิดใช้งานบันทึกการจัดการทรัพยากร!
——เปิดใช้งานสมุดบันทึกเหตุการณ์ที่พักพิง!
【โปรดตั้งชื่อที่พักพิงโดยเร็ว เพื่อเปิดใช้งานตารางจัดอันดับที่พักพิง】
สำหรับเรื่องนี้ เขาเลือกใช้ชื่อในเกมที่ใช้มาตลอด——ยวนยวนเสี้ยววารี