บทที่ 80 กิจกรรมสันทนาการ
เย่ถังนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น พลางกอดฉีเสวียนไว้ในอ้อมแขน จ้องจอภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่บนผนังอย่างเหม่อลอยอยู่นาน
เทคโนโลยีของโลกสัตว์พัฒนาไปไกล ทั้งภาพฉายโฮโลแกรม การสื่อสารผ่านสมองกล และอาวุธพลังงาน หลายอย่างล้ำหน้ากว่าดาวสีน้ำเงินเสียอีก แต่ที่นี่กลับไม่มีละครโทรทัศน์ ไม่มีแพลตฟอร์มคลิปสั้น และไม่มีความบันเทิงออนไลน์รูปแบบใดเลย
เธอเบื่อจนแทบจะมีหญ้างอกขึ้นมาแล้ว จึงคุ้ยไพ่หนึ่งสำรับออกมาจากชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ตมิติพิเศษ พอดีกับที่ชื่อเหิงล้างจานเสร็จและเช็ดมือเดินออกมาจากห้องครัว ส่วนหลิงโส่วกำลังย้ายชุดเครื่องนอนชุดใหม่ออกมาจากแหวนเก็บของ ตั้งใจจะมาอยู่ถาวร รวมแล้วมีสามคนพอดี
“นี่คืออะไร?” ชื่อเหิงหยิบไพ่เอโพแดงขึ้นมาพลิกดูไปมาอย่างสนใจ
“ไพ่ค่ะ เดี๋ยวฉันสอนพวกคุณเล่นเกมแย่งเจ้าที่ดิน” เย่ถังสับไพ่ได้คล่องแคล่วราวสายน้ำไหล
หลังสอนอยู่หลายรอบ ทั้งสามคนก็เริ่มเล่นกันได้อย่างเต็มที่ ชื่อเหิงได้ไพ่ดีจนหางส่ายไปมาอย่างลำพองใจ ส่วนหลิงโส่วดวงไพ่แย่สุดขีด แต่กลับแย่งเป็นเจ้าที่ดินทุกครั้ง แพ้แล้วแพ้อีกก็ยังไม่ยอมเลิก
“สามคู่”
“ผ่าน”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ นายน้อยชนะอีกแล้ว!” ชื่อเหิงโยนไพ่ในมือลงบนโต๊ะ ปีกสองข้างดีดออกมาจากใต้เสื้อคลุมแล้วกระพืออยู่หลายครั้ง
“องค์ชายอย่างฉันไม่ยอมแพ้ มาอีก!” หลิงโส่วกัดฟันตบไพ่ลงบนโต๊ะ
“จะว่าไปนะ นายจะเป็นเจ้าที่ดินไปทำไม ถ้าเป็นชาวนาก็แค่นอนรอชนะไปกับฉันก็ได้” ชื่อเหิงไขว่ห้างอย่างอวดดี หางแทบจะชี้ขึ้นฟ้าอยู่แล้ว