จ้าวเจียผงกศีรษะรัว ๆ
“พี่หนิงหนิงพูดถูกเลย พวกหมาป่าตาขาวที่ประจบสอพลอแบบนี้ ไปแล้วก็อย่ารับกลับมาเด็ดขาด”
“เรื่องหาคนให้ฉันจัดการเอง ไม่ต้องห่วงนะ”
“ลำบากเธอแล้ว”
เจียงอี่หนิงกำชับอีกสองสามประโยคแล้วลงจากตึก มุ่งตรงไปบริษัทกฎหมายของโจวซวี่ไป๋
ทันทีที่เดินเข้าไปในห้องโถงของบริษัท พนักงานทุกคนก็พากันมาต้อนรับ
“คุณเจียงมาแล้ว เชิญเข้าห้องท่านประธานได้เลย ไม่ต้องแจ้ง!”
“วันหลังมาคุณเข้าไปได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราถือเป็นพวกเดียวกัน คุณคือหุ้นส่วนกิตติมศักดิ์ของเราเลยนะ”
เจียงอี่หนิงยิ้มน้อย ๆ เอ่ยปากอย่างอ่อนโยน
“ช่วงนี้ทุกคนนอนหลับสบายดีไหม เรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้ทิ้งผลกระทบอะไรไว้ใช่ไหม”
“ไม่มีเลย คุณหมอเจียงเก่งกาจมาก เมื่อก่อนฉันยังฝันอยู่เลย หลังจากที่คุณช่วยปรับให้เมื่อวันก่อน ฉันไม่ฝันเลยแม้แต่นิดเดียว”
“ใช่แล้ว คุณหมอเจียงคือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตพวกเรา”
เจียงอี่หนิงหลุดขำ รีบบอกให้หยุด
“แค่การบำบัดจิตใจเบื้องต้นเท่านั้น อย่าพูดกันซะฉันเป็นเทวดาไปได้”
“เอาล่ะ อย่าเพิ่งกวนคุณเจียงมาหาท่านประธานเลย”
เจียงอี่หนิงผงกศีรษะให้แล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของโจวซวี่ไป๋
ทว่าพอเดินผ่านไป ทุกคนก็จับกลุ่มกระซิบกระซาบกันทันที ดวงตาเป็นประกายตื่นเต้น
“แน่นอนสุด ๆ ดูท่าทางแล้ว เราจะมีนายหญิงกันเร็ว ๆ นี้แน่!”
“ใช่ ๆ ในที่สุดท่านประธานก็จะเบ่งบานเสียที”
แต่ก็มีบางคนสงสัย
“แต่ฉันได้ยินว่าคุณเจียงแต่งงานแล้ว แถมมีลูกด้วยนะ”
มีคนทำปากจุ๊ ๆ ไม่ยี่หระ
“มีลูกแล้วไง แต่งแล้วก็หย่าได้”
“ดูสิ มาหลายครั้งแล้ว ไม่เคยเห็นสามีโผล่มาเลย ถ้าชีวิตคู่ดีจริงจะอยู่คนเดียวตลอดได้ยังไง”