สีหน้าเจียงอี่หนิงเปลี่ยนไปทันที เธอพุ่งเข้าไปในห้องทำงาน
เธอเห็นพนักงานหญิงที่ถูกจับตัวไปเมื่อวานขดตัวอยู่ที่มุมห้องทันที ดวงตาว่างเปล่า ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด
แก้วน้ำที่วางอยู่ข้างมือถูกแตะโดนโดยไม่ตั้งใจ
น้ำกระเซ็นเต็มพื้น
เพื่อนร่วมงานทุกคนล้อมอยู่ที่หน้าประตู ไม่มีใครกล้าบุ่มบ่ามเข้าไป
หลังจากผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญเมื่อวาน ทุกคนต่างเข้าใจสถานการณ์ของเธอในตอนนี้ดี
เพียงแค่คำพูดกระตุ้นเล็กน้อย ก็อาจก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ไม่อาจแก้ไขได้
"ทุกคนออกจากห้องเดี๋ยวนี้ ปิดประตูให้เรียบร้อย ปล่อยให้ที่นี่เป็นหน้าที่ของฉัน"
เจียงอี่หนิงเดินเข้าไปหาพนักงานหญิงอย่างสงบ "อย่ากลัวเลย เราจะไม่คุยเรื่องพวกนั้น"
โจวซวี่ไป๋ให้ความร่วมมือทันที พาพนักงานทั้งหมดออกมา
ก่อนออกไป เขามองเจียงอี่หนิงแล้วกำชับด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้ามีเหตุฉุกเฉินอะไรเกิดขึ้น รีบเรียกฉันเป็นคนแรกนะครับ"
ประตูถูกปิดลง
โจวซวี่ไป๋ไม่ได้จากไปไหน เฝ้าอยู่หน้าประตูตลอดเวลา
จ้าวเจียเห็นดังนั้นก็อดยิ้มออกมาไม่ได้และปลอบว่า
"คุณโจวไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอกค่ะ พี่หนิงหนิงเคยดูแลผู้ป่วยโรคเครียดหลังผ่านเหตุการณ์สะเทือนขวัญมานับไม่ถ้วน มีประสบการณ์เต็มเปี่ยม จะไม่มีปัญหาแน่นอน"
โจวซวี่ไป๋กลับค่อย ๆ ส่ายหน้า หว่างคิ้วเต็มไปด้วยความกังวลไม่จางหาย
"ผู้ป่วยทั่วไปผมก็วางใจอยู่แล้ว แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันลึกซึ้งเกินไป ถ้าปลอบโยนไม่สำเร็จ จะก่อให้เกิดมรสุมใหญ่ตามมา"
จ้าวเจียทำหน้างุนงง "ทำไมจะเกิดเรื่องขึ้นได้ล่ะคะ เมื่อวานเห็นอยู่ชัด ๆ ว่าพี่หนิงหนิงเป็นคนลงมือช่วยพนักงานคนนั้นไว้ เธอเป็นฝ่ายช่วยคน จะมีอะไรเกี่ยวพันกับเธอได้"