ข้อความของเซี่ยสิงโจวระเบิดหน้าจอเป็นสิบกว่าบรรทัด
ไม่สามารถระเบิดฟู่หวยเยี่ยนออกมาได้ กลับปลุกลู่หยุนเซินที่กำลังหลับอยู่เพราะปรับตัวเรื่องเวลายังไม่ได้
[จริงเหรอ เจียงอี่หนิงเป็นบ้าไปแล้วเหรอ]
ลู่หยุนเซินถึงกับไม่หลับแล้ว รีบถามต่อทันที
[สิงโจว พูดจาให้ดีหน่อย การสมรสซ้อนผิดกฎหมายนะ]
[ถ้านี่เป็นเรื่องจริง โจวซวี่ไป๋ต้องมีแผนอื่นแฝงอยู่แน่ ไม่ใช่คนดีแน่ เขาต้องรู้ว่าเจียงอี่หนิงเป็นคุณนายฟู่]
เซี่ยสิงโจวไม่มีเวลาสนใจลู่หยุนเซิน
รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีปฏิกิริยาจากฟู่หวยเยี่ยน เขาโกรธจนไฟลุก
แท็กหาฟู่หวยเยี่ยนอีกครั้ง
[คุณไม่ตอบใช่ไหม ได้!]
[ลู่หยุนเซิน คุณมารวมกับฉันตอนนี้เลย เราบุกไปช่วยหวยเยี่ยนตบชู้รัก!]
ลู่หยุนเซินตกใจจนรีบห้าม
[สิงโจว คุณโกรธจนสติแตกแล้วนะ เราล้วนเป็นคนมีหน้ามีตาในเมืองเจียงเฉิงนะ]
[การตบชู้เป็นสิ่งที่เราควรทำหรือ ข่าวลือออกไปจะเป็นอย่างไร]
[ไร้ประโยชน์กันทั้งนั้น]
เซี่ยสิงโจวอัดอั้นตันใจอย่างมาก เต็มไปด้วยความคับข้องใจไม่มีที่ระบาย
ในตอนนั้นเอง ในที่สุดข้อความของฟู่หวยเยี่ยนก็เด้งขึ้นมา
[เซี่ยสิงโจว ถ้าคุณเบื่อ ว่างไม่มีอะไรทำ ฉันสามารถจัดการให้ได้]
คำพูดเบาหวิวประโยคเดียว ก็ปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเขาได้โดยตรง
นี่มันไม่มีความรู้สึกต่อเจียงอี่หนิงเลยสักนิดจริงๆ
เซี่ยสิงโจวถอนหายใจ เก็บโทรศัพท์แล้วจากไป
เรื่องครอบครัวคนอื่นเขาไม่ร้อนรน แล้วเขาจะรีบร้อนไปทำไม
——
ห้องรับรองส่วนตัวของโรงแรม
เจียงอี่หนิงยื่นเมนูให้โจวซวี่ไป๋
"ซวี่ไป๋ ร้านนี้ถึงไม่ใช่โรงแรมระดับห้าดาว แต่รสชาติแท้ดั้งเดิมมาก ฉันกินมาหลายปีแล้ว ลองดูนะ"
โจวซวี่ไป๋มองเธออย่างอ่อนโยนในแววตา เมื่อเห็นเธอสบายใจไร้ความเครียด
"หนิงหนิง คุณสั่งเถอะ รสชาติต้องไม่แย่แน่"