เสิ่นเทียนถูกถามกะทันหันจนตั้งตัวไม่ทัน เขานิ่งไปสองวินาที ก่อนจะเผลอตอบออกมา
“วันที่ 3 ธันวาคม”
ทันทีที่สิ้นเสียง อุณหภูมิรอบกายเจียงอี่หนิงก็ลดฮวบจนถึงจุดเยือกแข็ง
เลือดทั่วร่างราวกับแข็งค้างไปในพริบตา
วันที่ 3 ธันวาคม
คือวันที่แม่คลอดก่อนกำหนดในปีนั้น
เช้าวันนั้นแม่ยังรดน้ำดอกกุหลาบอยู่ในสวนหน้าบ้าน
แม่บอกอย่างมีความสุขว่า พอดอกไม้บานปีหน้า จะเด็ดมาจัดเป็นช่อให้เธอ
แต่ใครจะคิดว่า พอถึงช่วงสายแม่ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง ร่างทั้งร่างราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมด นั่งตัวสั่นอยู่บนโซฟา
เมื่ออารมณ์เสียการควบคุม แม่ก็คลอดก่อนกำหนด
ตอนนั้นสถานการณ์วิกฤต
เกือบต้องเสียทั้งแม่และลูกในครรภ์
จนถึงวันตาย แม่ก็ไม่เคยบอกว่าใครเป็นคนโทรมา
แต่เจียงอี่หนิงรู้
เป็นไอ้สารเลวที่ทำลายชีวิตแม่ทั้งชีวิตคนนั้นโทรมา!
“ถามวันเกิดฉันไปทำไม”
ความเย็นเยียบรอบกายเจียงอี่หนิงทำให้เสิ่นเทียนผงะถอยหลังไปเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็จ้องเธออย่างระแวดระวัง
“เธอคิดจะทำอะไรครอบครัวฉัน”
“ฉันคิดจะทำอะไรน่ะเหรอ”
เจียงอี่หนิงหัวเราะเสียงต่ำ ความเย็นชาในดวงตาค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นมาทีละชั้น
“เธอควรกลับไปถามพ่อแม่ให้ดี ว่าตอนนั้นพวกเขาทำอะไรกับแม่ฉันไว้!”
“แล้วก็ควรไปถามพี่สาวคนดีของเธอด้วย ว่าทำอะไรกับฉันไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า!”
ความเกลียดชังที่สั่งสมมาหลายปีพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ ณ เวลานี้
โลกใบนี้ไม่ยุติธรรมจริง ๆ
แม่ของเธอเป็นคนใจดีและบริสุทธิ์
ทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือไอ้สารเลวคนนั้น
สุดท้ายกลับต้องได้รับผลเช่นนี้!
ส่วนครอบครัวเมียน้อยที่เป็นต้นเหตุของทุกอย่าง กลับมีเส้นสายและคนหนุนหลัง
ลูกก็คลอดก่อนกำหนดเหมือนกัน