คุณชายสิบรุ่นสืบสกุล ฉันท้องหนึ่งได้สี่

ตอนที่ 47 ให้ฉันลงมือเอง? เขาหรไร

6 นาที· 1.4K คำ

หลินตงเพิ่งออกไปได้ไม่นาน แฝดสามตัวน้อยก็ตื่นแล้ว

เสี่ยวซานเป่ามองนาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง แล้วตกใจจนหน้าซีด

“แย่แล้ว สิบโมงกว่าแล้ว มัมมีกับแม่ทูนหัวหิวแย่แล้ว”

เจ้าตัวน้อยเปิดผ้าห่มลงจากเตียง สวมชุดนอนวิ่งออกไปข้างนอกทันที

ต้าเป่ากับเอ้อเป่าก็ลุกขึ้นนั่งตาม

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวซานเป่าก็กลับมาแล้วบอกพวกเขาว่า

“มัมมีกับแม่ทูนหัวกินข้าวแล้ว มีคุณลุงเอาอาหารเช้ามาให้พวกเรา”

ต้าเป่ากับเอ้อเป่าได้ยินดังนั้นก็ถามขึ้นพร้อมกันว่า “คุณลุงมาจากไหน?”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”

ต้าเป่ากับเอ้อเป่ายังไม่ได้ล้างหน้าหรือแปรงฟัน ก็รีบวิ่งไปถามถังหน่วนหนิงก่อน

จู่ ๆ ก็มีผู้ชายโผล่มาอยู่ข้างมัมมี่ซื่อบื้อของพวกเขา พวกเขาจึงใส่ใจเป็นพิเศษ

ถังหน่วนหนิงยิ้มแล้วอธิบายว่า

“เขาเป็นสามีของแม่ทูนหัวอีกคนของพวกหนู แล้วก็เป็นรุ่นพี่ของแม่ด้วย พอรู้ว่าพวกเรามาจินเฉิงก็เลยแวะมาดู แถมยังเอาอาหารเช้ามาให้ด้วย”

ต้าเป่ากับเอ้อเป่าได้ยินเช่นนั้นจึงวางใจ

แต่พอกลับเข้าห้อง ต้าเป่าก็เปิดกล้องวงจรปิดดู แล้วค้นข้อมูลส่วนตัวของหลินตงต่อ

หลินตงมีป้ายกำกับติดตัวอยู่หลายอย่าง

เกิดในครอบครัวยากจน ลูกเขยตระกูลใหญ่ หนุ่มมีความฝัน นักธุรกิจมือฉมัง ผู้ชายเกาะภรรยากิน สามีที่ดีที่สุดในจักรวาล

ต้าเป่าไม่พบอะไรผิดปกติในตัวเขา จึงปิดคอมพิวเตอร์แล้วไปล้างหน้าแปรงฟัน

ไม่ว่าเขาจะเป็นคนแบบไหน ขอแค่ไม่ทำร้ายมัมมี่ของพวกเขาก็พอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป