หลังเห็นชายหนุ่มออกจากห้องไป เวินอี้จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า
ผ้าห่มเลื่อนหล่นจากร่าง เผยให้เห็นสัดส่วนอันงดงามอ่อนช้อย
ยามนี้ผิวเนียนขาวนุ่มนวลของเธอเต็มไปด้วยรอยแดงชวนให้คิด
โดยเฉพาะตรงเนินอก แทบดูไม่ได้เลย
ยากจะเชื่อว่าเมื่อคืนเธอถูกชายหนุ่มทรมานหนักหนาเพียงใด
ขาทั้งสองข้างยังอ่อนแรง เดินแต่ละก้าวก็สั่นระริก
เวินอี้เดินไปพลางก่นด่าเขาในใจว่าเป็นสัตว์ร้าย
ไม่รู้จักทะนุถนอมกันบ้างเลย ผู้ชายที่ไหนจะเหมือนเขา เล่นงานเธอเสียทั่วทั้งร่างแบบนี้?!
เธออดสงสัยไม่ได้ หานซวงบอกว่าหานมู่เฉินครองตัวเป็นโสดมาตลอด แต่ถ้าเขาไม่มีผู้หญิงจริง ๆ ด้วยท่าทางที่เหมือนต้องการไม่รู้จักพอเช่นนั้น ก่อนหน้านี้เขาจัดการความต้องการทางกายอย่างไร?
เธอเชื่อได้ว่าเขาโสด แต่ไม่ค่อยเชื่อว่าเขาไม่เคยมีผู้หญิงลับหลัง
เมื่อคืนเขาปลดล็อกท่วงท่าให้เธอไม่รู้ตั้งกี่แบบ แล้วยังถามเธอซ้ำ ๆ ว่ารู้สึกดีหรือเปล่าอย่างไม่รู้จักเบื่อ
นี่มันผู้ชายบ้าชัด ๆ!
เวินอี้ชำระล้างร่างกายพอเป็นพิธี ก่อนจะสวมเสื้อผ้าชุดสะอาด
เพื่อป้องกันไม่ให้ชายหนุ่มเกิดอารมณ์ดิบขึ้นมาอีก เธอจึงเลือกใส่ชุดที่มิดชิดกว่าเดิม
เสื้อคอสูงแขนยาวกับกางเกงยีนส์สีน้ำเงินช่วยปกปิดส่วนที่ควรปิดไว้ได้มิดชิด รับรองว่าไม่มีร่องรอยชวนให้คิดหลุดรอดออกมาแม้แต่น้อย
