วันนั้น
หลังจากพักฟื้นสักพัก หลินลั่วก็กระปรี้กระเปร่าปีนออกจากรัง
สิ่งแรกที่เขาทำคือเรียกแผงระบบขึ้นมา
เลเวล 3 ค่าชีวิตเต็มระยะห่างจากเลเวล 4 เหลือค่าประสบการณ์อีก 34 แต้ม
"เมื่อวานเคลียร์ผึ้งงานไปสิบกว่าตัวในคราวเดียว เลือดก็เพิ่มอีกแล้ว วันนี้... ลุยต่อ!"
หลินลั่วสะบัดหางแล้วหันไปมองป่าที่ห่างไกลอีกครั้ง
เมื่อมองไปยังพื้นที่ป่าที่เต็มไปด้วยอันตรายนี้ ก็หาตัว "เป้าหมายฟาร์ม" ที่ดีไปกว่าผึ้งนักฆ่าไม่ได้อีกแล้ว
พวกต่อยักษ์พวกนี้ไม่เพียงมีจำนวนมากและอยู่กันเป็นฝูง แถมผึ้งงานธรรมดาเลเวล 1 ยังเปราะบางราวกับกระดาษ แค่คำรามครั้งเดียวก็สลบ
เทียบกันแล้ว มอนสเตอร์เลเวล 1 ที่อยู่โดดเดี่ยวหนังเหนียวแถมยังหายาก ไม่มีความคุ้มค่าเลย
"ผึ้งนักฆ่าพวกนี้ เป็นเหมือนถุงเลือดที่สร้างมาเพื่อ [เตาหลอมวิญญาณ] โดยเฉพาะ"
หลินลั่วใช้หญ้าบังตัว แอบย่องไปยังเส้นทางลาดตระเวนรอบนอกของรังผึ้งอย่างเงียบกริบ
ไม่นานนัก เสียงหึ่งๆ ที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น
ฝูงผึ้งงานเล็กๆ ประมาณ 8 ตัวกำลังบินผ่านในระดับต่ำ
จังหวะที่ฝูงผึ้งบินเข้ามาในระยะ ดวงตาของหลินลั่วเปล่งแสง เขาอ้าปากกว้าง!
[เสียงคำรามพสุธา]!
คลื่นเสียงความถี่สูงจากมิติเปลวรูปกรวยกวาดอย่างรุนแรง ระลอกคลื่นที่แทบจับต้องได้กระจายในอากาศ
ผึ้งงาน 8 ตัวไม่มีแม้แต่เวลาตอบสนอง ปีกที่สั่นด้วยความถี่สูงแข็งค้างทันที ร่วงลงมาพร้อมกันเหมือนผลไม้สุก
หลินลั่วพุ่งออกจากพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว ตบทีละตัว กัดทีละตัว คล่องแคล่วราวกับคนงานในสายการผลิตที่ไร้อารมณ์
[ติ๊ง! สังหารผึ้งนักฆ่า (เลเวล 1) 触发 [เตาหลอมวิญญาณ] แพสซีฟ ค่าชีวิตสูงสุด +1 ได้รับค่าประสบการณ์: 2 แต้ม]
[ติ๊ง! สังหารผึ้งนักฆ่า (เลเวล 1) 触发 [เตาหลอมวิญญาณ]...]
เสียงแจ้งเตือนระบบใสดังต่อเนื่อง 8 ครั้งในหัว
[ค่าชีวิตสูงสุด: 260 → 268!] [หลอดค่าประสบการณ์: 6/40 → 22/40!]
"สะใจจริงๆ ประสิทธิภาพนี้สูงกว่าหาแมลงปีกแข็งเป็นสิบเท่า!"
หลินลั่วเลียเลือดที่ติดอยู่บนกรงเล็บ แววตายิ่งเร่าร้อนขึ้น
จากนั้น ตลอดทั้งเช้าเขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เก็บเกี่ยวฝูงผึ้งทีละตัว
เพราะว่า [เสียงคำรามพสุธา] มีคูลดาวน์นานถึง 30 นาทีในที่นี้ จึงไม่สามารถโลภมากได้ ทุกครั้งเขาอดทนรอให้สกิลคูลดาวน์เสร็จ
แล้วค่อยออกปฏิบัติการอย่างห้าวหาญ
ด้วยยุทธวิธีที่มีประสิทธิภาพนี้ เขากัดกินผึ้งงานไปอีก 3 ระลอกอย่างเงียบเชียบ
เมื่อเขาสังหารผึ้งงานตัวที่ 6 ในรอบการซุ่มโจมตีครั้งที่ 4 ในที่สุดค่าประสบการณ์ในตัวก็ถึงขีดสุด
[ค่าชีวิตสูงสุด: 268 → 292!]
[หลอดค่าประสบการณ์: 22/40 → 40/40!]
[ติ๊ง! ค่าประสบการณ์เต็ม เลเวลเพิ่ม: 3 → 4!]
แสงสีทองและกระแสอุ่นที่คุ้นเคยระเบิดขึ้นในร่าง
หลินลั่วรู้สึกได้ชัดว่ารูปร่างใหญ่ขึ้นอีกวง เกล็ดสีเขียวทั่วตัวยิ่งเข้มขึ้น ดูหนาขึ้น เหมือนมีผิวสัมผัสแบบเคราติน
[ค่าชีวิตสูงสุด: 292 → 302!]
[ค่าสถานะเพิ่ม: พลัง +1, ร่างกาย +1, คล่องแคล่ว +1, จิตวิญญาณ +1]
ส่วนผึ้งงาน 2 ตัวที่เหลือ หลินลั่วจัดการทิ้งอย่างไม่ยี่หระ
ที่ทำให้หลินลั่วไม่สบอารมณ์คือ กลับไม่มีค่าประสบการณ์แล้ว
หลังจากเขาเลเวลถึง 4 ผึ้งงานเลเวล 1 ไม่สามารถให้ค่าประสบการณ์ได้แม้แต่แต้มเดียว
"ช่างมัน ยังไงก็เพิ่มเลือดได้ ไม่เสียเปล่า"
[ติ๊ง! สุ่มสกิลใหม่ถูกปลดล็อก]
ในหัว แสงสีทองหดหาย ไอคอนสกิลใหม่ 3 อันค่อยๆ ปรากฏ
ไอคอนแรก เป็นอุ้งเท้าสุนัข มีพลังงานพันอยู่:
[ทุบตีดูดวิญญาณ] แอกทีฟ: ทำให้การโจมตีครั้งถัดไปสร้างความเสียหายเพิ่มเติม หากสกิลนี้สังหารเป้าหมายสำเร็จ ความเสียหายของสกิลนี้จะเพิ่มขึ้นถาวร 1 แต้ม คูลดาวน์: 5 นาที
ไอคอนที่สอง เป็นโล่ลาวาที่ลุกไหม้ด้วยไฟแรง:
[โล่ลาวา] แอกทีฟ: สร้างโล่เวทมนตร์ให้ตัวเองนานหลายวินาที และระหว่างที่โล่ยังอยู่ เมื่อถูกศัตรูโจมตี จะสะท้อนความเสียหายเวทมนตร์จำนวนหนึ่งกลับไป คูลดาวน์: 30 นาที
ไอคอนที่สาม เป็นวิญญาณหวาดกลัวเรืองแสงสีเขียวซีด:
[ความกลัวไร้เสียง] แอกทีฟ: ปลูกฝังฝันร้ายให้เป้าหมาย หากในหลายวินาทีต่อมาเป้าหมายไม่สามารถหนีออกจากพื้นที่ได้ จะตกอยู่ในสถานะหวาดกลัวนานหลายวินาที คูลดาวน์: 30 นาที
โดยแทบไม่ต้องคิด สายตาของหลินลั่วจับจ้องที่สกิลแรก
"ทุบตีดูดวิญญาณ? นั่นมัน Q ของนาซัสไม่ใช่เหรอ?"
"มหาสมโภชกับเตาหลอมวิญญาณซ้อนเลือดไม่จำกัด ทุบตีดูดวิญญาณซ้อนดาเมจไม่จำกัด... ขอแค่พัฒนาไปเรื่อยๆ ฉันก็จะทั้งถึกจนไม่มีใครทำอะไรได้ แถมยังเตะภูเขาแตกได้ด้วย... นี่มันจังหวะจะกลายเป็นบอสใหญ่เลยนะ!"
ไม่ลังเลอีก หลินลั่วเลือกทุบตีดูดวิญญาณ
แสงสว่างระเบิด พุ่งเข้าใส่กรงเล็บหน้าของเขาอย่างบ้าคลั่ง
หลินลั่วครางฮึดฮัด เห็นกรงเล็บหน้าของตัวเองภายใต้การหลอมของพลังงาน ขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เล็บแหลมคมเหมือนหินออบซิเดียน บนผิวเกล็ดมีอักขระเวทติดอยู่บางๆ
"กรงเล็บคู่นี้... ต่อจากนี้จะเป็นอาวุธหลักของฉัน"
หลินลั่วขยับข้อนิ้ว มีเสียงกรอบแกรบของกระดูกลั่นดัง
ได้สกิลมาแล้ว หลินลั่วนั่งยองบนหิน เริ่มวางแผนยุทธวิธีใหม่
"วิธีสู้ก่อนหน้านี้หยาบเกินไป พอคำรามสลบก็กัดตายเลย ใช้แค่ [เตาหลอมวิญญาณ] เพิ่มเลือด ตอนนี้มี [ทุบตีดูดวิญญาณ] แล้ว ฉันต้องเปลี่ยนกลยุทธ์ เพิ่มผลประโยชน์ให้มากที่สุด"
หลินลั่วคิดคำนวณในหัวอย่างรวดเร็ว ต่อไปนี้เจอฝูงผึ้ง ต้องคำรามให้สลบทั้งหมดก่อน แล้วตีให้เหลือเลือดนิดเดียว จากนั้นใช้ Q ของนาซัสเก็บ
"เพิ่มเลือดได้แถมเพิ่มดาเมจอีก สมบูรณ์แบบ!"
ลงมือทำทันที
ไม่นานนัก หลินลั่วก็พบฝูงผึ้งงานบินผ่านระลอกใหม่
มีทั้งหมด 6 ตัว
"คำราม—!"
เสียงกรีดร้องกระหน่ำ มิติสั่นสะเทือน
ผึ้งงาน 6 ตัวร่วงลงพื้นอย่างไม่มีข้อกังขา ปีกแข็งค้างเพราะผลของความเงียบ
หลินลั่วพุ่งเข้าใส่ รวดเร็วเหมือนสายฟ้า
ใช้ Q อย่างรวดเร็ว ฆ่าหนึ่งในนั้น
ส่วนอีก 5 ตัว ดึงปีกออก ร่นจนเหลือเลือดติดตัว รอให้ Q ของนาซัสคูลดาวน์เสร็จ ก็ลงมืออีกครั้ง
นี่คือการเล่นนาซัสแบบปกติ "เก็บมินเนียน" เพื่อพัฒนา
[ติ๊ง! สังหารผึ้งนักฆ่า (เลเวล 1) 触发 [เตาหลอมวิญญาณ] แพสซีฟ ค่าชีวิตสูงสุด +1!]
[ติ๊ง! [ทุบตีดูดวิญญาณ] สังหารเป้าหมายสำเร็จ ความเสียหายเพิ่มเติมของสกิลนี้เพิ่มถาวร +1!]
"ถึงแม้จะเพิ่งเริ่ม เพิ่มทีละแต้มสองแต้ม ไม่ค่อยเห็นผล แต่ถ้าฉันซ้อนถึงพันชั้นล่ะ? ถึงเวลานั้นไม่ว่าจะเป็นเอเลี่ยนอะไร กรงเล็บเดียวก็กลายเป็นเนื้อเละ"
หลินลั่วผู้ลิ้มรสความหวาน ดื่มด่ำในความสะใจของการซ้อนสองต่ออย่างสมบูรณ์
ในอีกหลายชั่วโมงต่อมา ด้วยวิธีการ "ซ้อน Q" ที่เก็บรายละเอียดอย่างถึงที่สุดนี้ เขาอดทนซุ่มโจมตีในพื้นที่ป่าทุกช่วงเวลาหนึ่ง
ทันทีที่สกิลพร้อม เขาก็ออกล่าได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ถึงแม้ผึ้งนักฆ่าเลเวล 1 จะไม่ให้ค่าประสบการณ์อีกเพราะการกดขี่ของเลเวลหลังจากเขาเลเวล 4 แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งการเดินหน้าซ้อนค่าสถานะอย่างบ้าคลั่งของเขาได้
จำนวนชั้นของทุบตีดูดวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นเหมือนก้อนหิมะ
1 ชั้น 5 ชั้น 10 ชั้น... จนหยุดที่ 20 ชั้นอย่างมั่นคง และค่าชีวิตสูงสุดก็ถูกดันไปถึง 324 แต้ม
"ถ้าพัฒนาไปด้วยความเร็วนี้ ตราบใดที่ไม่หาเรื่องใส่ตัว อีกไม่นานเลือดฉันก็จะทะลุพัน ความเสียหายซ้อนอีกหลายร้อยชั้น แถวนี้ก็จะไม่มีอะไรคุกคามฉันได้แล้ว ถึงตอนนั้นอะไรที่เป็นเอเลี่ยนผึ้งนักฆ่า ในสายตาฉันก็เป็นแค่ถุงค่าประสบการณ์ขนาดใหญ่ที่บินได้"
ทางนี้ หลินลั่วยังคงเพ้อฝัน
จู่ๆ บนฟ้าก็มีเสียงกัมปนาทดัง
หลินลั่วขนลุกซู่ไปทั้งตัว สัญชาตญาณทำให้เขากลิ้งลงจากหิน มองไปไกล
แวบเดียว สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่ปรากฏบนขอบฟ้าไม่ใช่เมฆฝน แต่เป็นฝูงผึ้งสีทองเข้มที่บดบังท้องฟ้า!
มองคร่าวๆ จำนวนอย่างน้อยหลายร้อยตัว หนาแน่นจนบังครึ่งท้องฟ้า
และเบื้องหน้าสุดของฝูงผึ้งที่เหมือนเมฆดำทะมึนบุกเข้ามานั้น มีอยู่ 3 ตัวที่บินคู่กันมา ตัวใหญ่กว่าผึ้งงานธรรมดาหลายเท่า
พวกมันสวมเกราะหนักสีดำทองทั่วตัว เหล็กไนที่หางสะท้อนแสงสีน้ำเงินมรณะภายใต้แสงอาทิตย์
โดยเฉพาะตัวที่เป็นแกนกลางที่สุด บนกระดองสีทองเข้มมีลวดลายสีเงินสูงส่งแผ่วเบาหมุนวน
[เอเลี่ยนผึ้งนักฆ่า·หัวหน้า]
[เลเวล: 6]
"เอเลี่ยน 3 ตัว... ตัวที่นำยังเป็นหัวหน้าเลเวล 6 อีก?" หลินลั่วนิ่งอึ้ง "นี่มันแหย่รังแตน แล้วมันยกทัพมาแก้แค้นทั้งรังเลยเหรอ?"
เห็นได้ชัด
การลักลอบล่าสองวันมานี้ของเขา ในที่สุดก็ยั่วโมโหราชันย์แห่งท้องฟ้าในบริเวณนี้ถึงขีดสุด
ส่วนจะรับมือยังไง...
ปะทะตรงๆ?
ล้อกันเล่นรึไง!
ตอนนี้เขาเลเวลแค่ 4 เลือด 324 แต้ม เผชิญผึ้งงานเป็นร้อยกับเอเลี่ยน 3 ตัว ถ้าถูกล้อมขึ้นมา เกรงว่าคงโดนฆ่าทันที
ดังนั้นมีทางเลือกเดียวคือ หนี!
หลินลั่วหันหลังวิ่งกลายเป็นแสงสีเขียว มุ่งตรงไปยังพุ่มไม้หนาทึบที่ซับซ้อนที่สุด
"หึ่ง—!!"
ก้อนเมฆดำด้านหลังค้นพบเป้าหมาย ผึ้งนักฆ่าหลายร้อยตัวกระพือปีกพร้อมกัน กู่ก้องเสียงแหลมโฉบลงมา ราวกับพายุหมุนสีทองเข้ม ไล่ตามหลินลั่วอย่างกระชั้นชิด
'ไม่ได้การ มันบินเร็วกว่าฉันวิ่ง!'
'ที่สำคัญมันยังมีสกิลระยะไกล!'
ฟังเสียงเหล็กไนปักใส่ลำต้นไม้ดังตึงตึง หลินลั่วรู้สึกว่าเป็นแบบนี้ต่อไปคงหนีไม่รอด
ดีที่เขาสำรวจล่วงหน้ามาก่อน ข้างหน้าไม่ไกลมีแม่น้ำสายเล็ก
แค่กระโดดลงน้ำ ความได้เปรียบด้านจำนวนของฝูงผึ้งก็จะหมดไป
ในที่สุด หลังจากเสียเลือดไปกว่าร้อยแต้ม หลินลั่วก็โผเข้าสู่น้ำ เหนือผิวน้ำฝูงผึ้งบินวนไม่หยุด ดูจะหงุดหงิดอย่างมาก
ใต้ผิวน้ำ หลินลั่วว่ายหนีไปเงียบๆ แล้วโผล่ดวงตาขึ้นมา
"รอดแล้ว ในที่สุดก็หนีมาได้ ดีนะที่ฉันระวังตัว หาทางหนีทีหลังไว้ ไม่งั้นคงจบที่นี่!"