ท่ามกลางความโกลาหล ฉินหมิงกวาดตามองรอบด้าน เห็นทหารองครักษ์ข้างกายล้มลงทีละคน ขณะที่โจรกลับยิ่งล้อมเข้ามามากขึ้น ในใจทั้งร้อนรนทั้งเดือดดาล
เขากัดฟัน มองเห็นทางแคบบนเนินเขาสายหนึ่ง จึงหนีบท้องม้าอย่างแรง ควบม้าเพียงลำพังมุ่งตรงไปยังทางสายนั้น
ขอเพียงขึ้นไปถึงทางสายนั้นได้ ก็จะหลุดพ้นจากหุบแม่น้ำที่เต็มไปด้วยโคลนแห่งนี้ แล้วตั้งขบวนใหม่ได้
ทว่าเขาเพิ่งควบไปได้สิบกว่าจ้าง ม้าศึกใต้ร่างก็ร้องโหยหวนขึ้นกะทันหัน ขาหน้าพลาดเหยียบลงไปในอากาศ
พื้นดินถูกปกคลุมด้วยกิ่งไม้แห้งและดินร่วนบาง ๆ เบื้องล่างเป็นหลุมพรางดักม้าที่พวกโจรขุดเตรียมไว้ก่อนแล้ว
ฉินหมิงตกลงไปในหลุมพร้อมกับม้าศึก
ก้นหลุมมีหลักไม้เหลาแหลมตั้งอยู่หลายต้น ม้าศึกถูกแทงทะลุในทันที มันร้องครวญครางอยู่สองสามครั้งแล้วก็แน่นิ่งไป
โชคดีที่ฉินหมิงตอบสนองได้รวดเร็ว ขณะตกลงไปในหลุมเขาพลิกตัวกลิ้งหลบหลักไม้ได้ ทว่าก็ถูกกระแทกจนมึนงง หมวกเกราะกระเด็นไปตกอยู่ข้าง ๆ
ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นมา รอบขอบหลุมก็ปรากฏโจรหลายสิบคนถือขอเกี่ยว พวกมันยื่นขอเกี่ยวลงมาในหลุมพร้อมกัน เกี่ยวชุดเกราะและแขนขาของเขาไว้
“ฮ่า ๆ ๆ! จับได้แล้ว! จับหัวหน้าทหารหลวงที่สวมเกราะเหล็กได้แล้ว!”
“รีบดึงขึ้นมา! ถอดเกราะมันแล้วมัดไว้!”
พวกโจรที่ถือขอเกี่ยวหลายสิบคนออกแรงพร้อมกัน ขอเกี่ยวเจ็ดแปดอันเกี่ยวชุดเกราะเหล็กและมือเท้าของฉินหมิงไว้แน่น ก่อนลากเขาขึ้นมาจากหลุม
ฉินหมิงดิ้นรนสุดกำลัง แต่ขอเกี่ยวเหล่านั้นเกี่ยวไว้แน่นยิ่งนัก ยิ่งดิ้น ขอเกี่ยวก็ยิ่งฝังลึก แขนขาทั้งสี่ถูกพันธนาการไว้แน่นจนออกแรงไม่ได้เลย
โจรหลายคนกรูกันเข้ามา เตรียมถอดชุดเกราะของเขา
จ้าวหลงมองเห็นภาพทั้งหมดจากระยะไกลอย่างชัดเจน
เขาไม่ลังเลอีกต่อไป พลิกตัวลงจากม้า กุมง้าวใหญ่ไว้ในมือ แล้วโคจรวิชา【อวิ๋นเจียจ้ง】 พุ่งไปยังทิศทางที่ฉินหมิงถูกจับไว้ราวกับดาวตก
ความเร็วของเขาสูงยิ่งนัก
พวกโจรที่กำลังไล่ตามทหารแตกพ่ายเห็นเพียงเงาร่างสีเขียวคล้ำพุ่งผ่านหน้า ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกพลังมหาศาลที่ยากจะต้านทานกระแทกกระเด็นออกไป
บางคนถูกชนจนลอยขึ้นกลางอากาศ พลิกตีลังกาหลายตลบก่อนจะตกกระแทกพื้นอย่างแรง