พนักงานสาวเม้มปาก พยักหน้ารัว ๆ “เดี๋ยวฉันรูดบัตรให้เลยค่ะ!”
เธอทำงานเป็นพนักงานขายมาหลายปี ไม่เคยเห็นผู้หญิงซื้อของราคาแพงขนาดนี้ให้ผู้ชายมาก่อน
และไม่เคยเห็นผู้ชายเรียกร้องของได้อย่างหน้าตาเฉยเช่นนี้มาก่อนเหมือนกัน
พนักงานอีกคนหยิบแหวนออกมาสวมให้ไป๋เย่ซี
มือของไป๋เย่ซีเรียวยาวราวกับแกะสลักจากหยกขาว พอสวมแหวนแล้วก็ดูดีเสียยิ่งกว่านายแบบมืออาชีพ
จิ่นเฉาเฉาหันไปมองซือหมิงเย่ “มีอะไรที่เธอชอบไหม พี่ซื้อให้เอง!”
ซือหมิงเย่ส่ายหน้า เขาไม่สนใจเครื่องประดับพวกนี้
จิ่นเฉาเฉาเดินชมร้านจนทั่ว สายตาพลันสะดุดกับรูปปั้นหงส์เจ็ดสีดีไซน์แปลกตาบนตำแหน่งเด่นที่สุดของร้าน
หงส์ตัวนั้นประดับด้วยเพชรสีจำนวน 699 เม็ด มีขนาดเท่าฝ่ามือ กางปีกเหมือนกำลังจะทะยานขึ้นฟ้า แสงระยิบระยับงดงามจับตา
จิ่นเฉาเฉาหันไปถามซือหมิงเย่ “ชอบไหม พี่ซื้อให้เอาไปเล่นนะ!”
ซือหมิงเย่มองราคา 6,680,000 หยวนแล้ว
ส่ายหน้าทันที “พี่ครับ ผมโตแล้ว ไม่ต้องใช้ของเล่นหรอก”
จิ่นเฉาเฉาหันไปบอกพนักงานให้หยิบชิ้นนี้ให้เขา แล้วรูดบัตรรวมไปด้วย
พนักงานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบเดินไปหยิบของให้เธอ
ที่ห้องทำงานของฟู่ถิงยวน
เขากำลังประชุมอยู่ โทรศัพท์ปิดเสียงไว้ แต่บังเอิญเหลือบเห็นข้อความแจ้งเตือนการรูดบัตรเด้งเข้ามาไม่หยุด
แถมแต่ละรายการก็เป็นเงินก้อนโตทั้งนั้น
เขาปิดโทรศัพท์อย่างแนบเนียน แล้วประชุมต่อ
ยามเย็น
จิ่นเฉาเฉาเดินจนเหนื่อย
เธอพาซือหมิงเย่กลับบ้าน