"คืนที่เร้าใจขนาดนี้เธอยังโทรหาฉันได้ลงคอ!"
"เธอกล้ารับ ฉันยังไม่กล้าฟังเลย"
ในหูโทรศัพท์ เสียงของเจียงซื่อเยี่ยนแฝงความลับ ๆ ล่อ ๆ
"ไม่พูดเลย ว่าที่หัวหน้าแผนกของเธอล่ะอยู่ไหน?"
"อยู่ที่ร้านอาหารชั้นล่าง"
สวี่อู้วางโทรศัพท์ลงบนชั้นวางของ แล้วตอบคำถามเจียงซื่อเยี่ยนไปพลางแปรงฟันไปพลาง
เจียงซื่อเยี่ยนสายตาคมสังเกตเห็นว่าประตูห้องน้ำแค่แตะปิดเฉย ๆ
จึงเตือนว่า "อย่าลืมลงกลอนด้วยล่ะ"
"อือ" สวี่อู้บ้วนปาก น้ำเสียงไม่ค่อยใส่ใจ "ไม่ต้องหรอก การ์ดห้องของซ่งถิงซีอยู่ในมือฉัน"
"เขาบอกไว้ว่าจะเคาะประตูก่อนกลับเข้ามา"
ปลายสายเงียบไปสองวินาที
เจียงซื่อเยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงที่โล่งอก "งั้นเขาก็เข้าอกเข้าใจคนเก่งจริง ๆ นะ"
ถึงจะพูดเล่นไปตามประสา
เพื่อนสนิทก็คือเพื่อนสนิท
ถ้ามีผู้ชายคนไหนฉวยโอกาสตอนไปไหว้บรรพบุรุษ ใช้ยามวิกฤติทำเรื่องแย่ ๆ ล่ะก็ เธอไม่ยอมเด็ดขาด!
"พรุ่งนี้เธอใส่เสื้อผ้าหนา ๆ ล่ะ ฉันดูมาว่าเหลียนเฉิงช่วงนี้กำลังเย็นลง"
สวี่อู้พยักหน้า "ได้ วางใจได้เลย"
วางสาย อาบน้ำ
ในห้องมีแค่ตัวเอง เธอเลยไม่ได้ถือชุดนอนเข้าไปในห้องน้ำด้วย กลัวไอน้ำจะทำให้เสื้อชื้น ใส่แล้วจะอึดอัด
กระเป๋าเดินทางของซ่งถิงซีเปิดอ้าอยู่บนชั้นวางสัมภาระ
ครั้งแรกที่ได้ใช้กระเป๋าเดินทางร่วมกับใครสักคน ความรู้สึกมันเหมือนกับวันย้ายบ้านเลยทีเดียว
ด้านซ้ายของกระเป๋าคือเสื้อผ้าของเธอ ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นเสื้อเชิ้ตของซ่งถิงซี