ทางเดินในแผนกผู้ป่วยช่วงกลางคืนว่างเปล่าและเงียบสงัด มีเพียงแสงเรืองรองจากจออิเล็กทรอนิกส์ที่เคาน์เตอร์พยาบาลสว่างอยู่
"คุณหมอสวี่"
ขณะเดินผ่านเคาน์เตอร์พยาบาล สวี่อู้ถูกเรียกให้หยุด
เป็นพยาบาลสาวคนที่เคยช่วยเธอสวนกลับซุนเว่ยเจี้ยนเมื่อครั้งก่อน
"คุณหมอสวี่ เดลิเวอรีของคุณมาถึงแล้วค่ะ"
ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็นฝีมือซ่งถิงซี
สวี่อี้ยื่นมือไปรับ "ขอบใจค่ะ"
"ไม่เป็นไรค่ะ"
พยาบาลสาวยิ้มหวาน "ขอบคุณหัวหน้าแผนกซ่งด้วยนะ เขาสั่งให้ทุกคนในแผนกด้วยเลย"
หลังจากขอบคุณเสร็จ พยาบาลสาวก็แซวสวี่อู้ "ถ้าหัวหน้าแผนกซ่งยังงี้ตลอด คงต้องรีบจองวันเวรดึกที่อยู่กับคุณหมอสวี่กันแน่ ๆ เลย"
จริงด้วย การที่ซ่งถิงซีสั่งอาหารเดลิเวอรีมาที่อายุรศาสตร์หัวใจ ไม่เคยสั่งแค่หนึ่งเดียวเป็นครั้งเดียว
สวี่อู้กับพยาบาลสาวคุยเล่นกันอีกนิดหน่อย แล้วกลับไปห้องพักเวร
ระหว่างทานข้าว เธอก็เล่าให้ซ่งถิงซีฟังเรื่องท่าพยาบาลสาวพูด
ซ่งถิงซีดูจะเข้าใจผิดความหมายของเธอ ตอบกลับมาว่า [อือ ต่อไปสั่งทุกครั้งเลย]
สวี่อู้: [ฉันไม่ได่หมายความแบบนั้น]
เดือนหนึ่งเธอมีเวรกลางคืน 6-8 ครั้ง
ถ้าสั่งทุกวัน อาทิตย์หนึ่งก็ต้องสั่งหนึ่งครั้ง
ถ้าความถี่เป็นแบบนั้นจริง ๆ ท่านหัวหน้าฟางคงหน้าเขียวด้วยความโกรธ
ในฐานะหัวหน้าแผนก เขาไม่เคยออกสวัสดิการมากมายแบบนี้มาก่อน