ไม่ต้องพูดให้ชัด สวี่อู้ก็เดาได้ว่าทำไมเขาถึงรีบผ่าตัดเสร็จเร็วขนาดนั้น
ที่นี่ไม่มีใคร
สวี่อู้ลังเลอยู่ไม่กี่วินาที ยื่นมือออกมาแล้วถามว่า “งั้นจะให้ฉันนวดให้——”
ยังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามือของชายหนุ่มก็ประทับลงมาบนมือเธอโดยตรง
“งั้นก็ลำบากหมอสวี่แล้วล่ะ”
...ที่แท้ก็รอให้เธอพูดออกมาอยู่นั่นแหละใช่ไหม!
สวี่อู้รู้สึกเหมือนถูกวางแผน
เธอหันขวับไปมองคนข้างตัวอย่างไม่พอใจ
ซ่งถิงซีกดมุมปากที่กำลังยกขึ้นลง แล้วถามสวี่อู้ “เมื่อกี้อาจารย์ตามออกมาพูดอะไรกับเธอ?”
คำว่า “อาจารย์” นี้เรียกได้ลื่นปากจริง ๆ
สวี่อู้มองซ่งถิงซี นิ่งไปสองวินาที แล้วพูดว่า “อาจารย์บอกฉันว่า ตอนซุนเว่ยเจี้ยนสัมภาษณ์ เขาพูดถึงปัญหาความสมดุลระหว่างงานและครอบครัวของคุณหมอผู้หญิง”
ด้วยความที่เป็นหมอเหมือนกัน ซ่งถิงซีจึงฟังความหมายในคำพูดนั้นออกทันที
เขาหัวเราะเยาะเบา ๆ
“ตัวเองไร้ความสามารถ ให้เวลาอีกสามปีก็เสียทรัพยากรเปล่า ๆ อยู่ดี”
นี่เป็นครั้งแรกที่สวี่อู้ได้ยินซ่งถิงซีแสดงความคิดเห็นเชิงอารมณ์เกี่ยวกับคนอื่น
สวี่อู้หัวเราะออกมา รู้สึกแปลกดี
“ไม่เป็นไร พูดแล้วเขาก็ไม่ได้ตำแหน่งอยู่ดี”
“อื้ม”
ซ่งถิงซีตอบรับหนึ่งเสียง
สวี่อู้ถามเขา “การสัมภาษณ์ของฉันผ่านฉลุย แล้วเธอล่ะ? สภาพการผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง?”
“ก่อนที่ฉันจะมาหาเธอ คนไข้ฟื้นจากฤทธิ์ยาสลบแล้ว” ซ่งถิงซีพูด
“ร่างกายแข็งแรงดี ไม่มีปัญหาอะไร”
การปลูกถ่ายหัวใจ ในแง่ความยากของขั้นตอน ไม่ใช่การผ่าตัดที่ยากที่สุดในศัลยกรรมหัวใจ
