ซ่งถิงซีมาถึงก่อนทั้งสองคน
เขาไม่ได้ตั้งใจจะฟัง
แต่กลัวว่าถ้าเปิดประตูเสียงดังเกินไป สวี่อู้จะยิ่งอึดอัดไปกันใหญ่ เลยรอจนถึงตอนนี้
"เครื่องนวด" ซ่งถิงซียื่นกล่องในมือให้สวี่อู้
สวี่อู้ยื่นมือรับไป แล้วถามเขาว่า "คุณไม่เห็นข้อความที่ฉันส่งให้เหรอ"
ซ่งถิงซีล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์ ว่า "มือถือวางไว้ที่ออฟฟิศ"
"อ่อ" สวี่อู้ส่งเสียงเบาๆ
ปลายนิ้วลูบไปตามขอบกล่อง เล็บขูดลงบนกล่องแข็งๆ เป็นรอยรูปเสี้ยวจันทร์
โดนสามีที่เพิ่งแต่งงานกันมาเจอเข้าฉากสารภาพรัก แถมยังลากเอาความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่ซับซ้อนออกมาอีก
"เมื่อกี้..."
"เรื่องที่บ้านเธอ ต้องการให้ฉันจัดการไหม"
ทั้งคู่เอ่ยปากพร้อมกัน
ซ่งถิงซียังคงให้สวี่อู้พูดก่อนเสมอ
"คนเมื่อกี้คือคุณชายโจว หลานของท่านประธานโจวแห่งมูลนิธิ เวินอวี่ หมายถึงน้องสาวต่างพ่อของฉัน เธอชอบเขา"
สวี่อู้รู้ว่า ด้วยความฉลาดของซ่งถิงซี เขาต้องเรียบเรียงเรื่องทั้งหมดได้จากการสนทนาระหว่างเธอกับโจวหมิงหวี่แน่นอน
ดังนั้นเธอจึงไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง
"เธอวางใจได้ ฉันกับคุณชายโจวไม่มีความเกี่ยวข้องทางความรู้สึก"
"ฉันรู้" ซ่งถิงซีพยักหน้า
"จากมุมมองเรื่องความคุ้มค่าและความสะดวก ถ้าเธอมีคนที่เหมาะสมอยู่แล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องออกไปดูตัว"
สวี่อู้รู้สึกว่าประโยคนี้คุ้นหู
พอนึกดีๆ นี่มันไม่ใช่ความคิดในใจของตัวเองตอนที่ซ่งถิงซีอธิบายเรื่องชื่อเหวินเชี่ยนในวันจดทะเบียนสมรสหรอกหรือ