ก่อนงานแต่งงานได้ใช้วันลาทั้งหมดจนหมด
วันถัดจากงานแต่งงาน สวี่อู้และซ่งถิงซีก็กลับมาทำงานที่โรงพยาบาลพร้อมกัน
กระแสของงานแต่งงานยังไม่จางหาย
ในช่วงพักระหว่างการส่งเวรเช้า พยาบาลจางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เริ่มแพร่ภาพวิดีโอจากงานแต่งงานในกลุ่ม
หน้าคุณหมอสวี่สวยครบ 360 องศาไม่มีมุมอับ
วูช วูช วูช —
รูปถ่ายหลายสิบรูปถูกส่งเข้ามาในหน้าต่างแชตวีแชทเหมือนน้ำท่วม
พยาบาลจางยิ้มจนมุมปากแทบจะตก
จนกระทั่ง มีมือคู่หนึ่งปรากฏขึ้นในสายตา
พยาบาลจางเงยหน้าขึ้น ซ่งถิงซียืนอยู่นอกเคาน์เตอร์พยาบาล ไม่รู้ว่ายืนรอนานเท่าไหร่แล้ว
เธอตกใจจนมือถือแทบจะหลุดมือ พูดตะกุกตะกัก: "หัว...หัวหน้าแผนกซ่ง"
"อืม" ซ่งถิงซีตอบรับเสียงหนึ่ง สายตามองไปที่หน้าจอโทรศัพท์อย่างเฉยเมย
พยาบาลจางรีบปิดโทรศัพท์แล้วโยนลงลิ้นชักอย่างมั่วซั่ว "ฉันเก็บเดี๋ยวนี้เลย!"
"ไม่เป็นไร ยังไม่ถึงเวลาเริ่มงาน"
น้ำเสียงของซ่งถิงซียังคงเย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่พยาบาลจางก็ฟังออกว่า หัวหน้าแผนกของพวกเธออารมณ์ดีมาก
ซ่งถิงซี: "ในห้องทำงานฉันมีของฝาก คุณหาสองคนไปช่วยขนหน่อย"
"ตอนนี้ว่างเลย!" พยาบาลจางพูดเสร็จ ก็เรียกเด็กฝึกงานสองคนวิ่งเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าแผนก
ไม่แปลกใจที่ต้องเรียกสองคนมาช่วย