นึกว่านัยน์ตากับเรื่องสุขภาพร่างกาย จะวกกลับไปจบลงที่ "กิจกรรมยามราตรี" เสียอีก
แต่ก็ไม่ถึงอย่างนั้น
หลังกินข้าวเสร็จ ซ่งถิงซีก็ลุกขึ้นเก็บโต๊ะอาหาร
"เธอไปอาบน้ำแล้วนอนเถอะ"
"เก็บด้วยกัน"
สวี่อู้พูดพลางยื่นมือจะช่วย
ซ่งถิงซีขยับหลบ "ไม่เหนื่อยหรือไง?"
การผ่าตัดต่อเนื่องหลายชั่วโมง ไม่ใช่แค่ชุดกันรังสีที่สวมใส่แล้วหนักอึ้ง
ผลข้างเคียงอีกอย่างของการได้รับรังสี คือทำให้ร่างกายอ่อนเพลียได้ง่าย
นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมหมอสวนหัวใจหลายคนหลังเลิกงานกลับบ้าน ถึงชอบนอนเล่นโทรศัพท์บนเตียง
หรือบางทีอาจเป็นเพราะพรุ่งนี้เป็นวันสิ้นสุดช่วงประกาศผล สมองเลยตื่นตัวเป็นพิเศษ
วันนี้สวี่อู้ไม่เหนื่อยจริง ๆ
เธอพูดติดตลก "ไม่เห็นเลยนะคะ ว่าคุณหมอซ่งจะเข้าใจแผนกสวนหัวใจของเราได้ขนาดนี้"
ซ่งถิงซีหันมามองสวี่อู้พร้อมรอยยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร
จากนั้นก็ลงมือเทน้ำยาล้างจานลงในเครื่องล้างจาน
ชายแขนเสื้อชุดลำลองถูกพับขึ้นครึ่งหนึ่ง ท่ามกลางรัศมีสุขุมเย้ายวนก็มีกลิ่นอายความขี้เกียจบาง ๆ ปนอยู่
ภายนอกของซ่งถิงซีเรียกได้ว่ามีทุนทรัพย์มากพอตัวจริง ๆ
สวี่อู้พิงโต๊ะอาหาร มองเขาทำงานบ้าน
แล้วจู่ ๆ ก็นึกถึงสิ่งที่เสี่ยวเซี่ยพูดตอนพักเที่ยงวันนี้ขึ้นมา
สวี่อู้เอ่ย "หัวหน้าแผนกซ่งเข้าใจหมอสวนหัวใจได้ขนาดนี้ งั้นเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอศัลยเองไหมคะ?"
เขาอยู่ต่างประเทศมาตลอด อีกทั้งไม่ใช่คนช่างพูด
สวี่อู้เดาว่าเขาคงไม่รู้คำตอบของคำถามนี้
เตรียมตัวล่วงหน้าแล้วว่าจะต้องอธิบายให้เขาฟังให้ละเอียด