ซุนเว่ยเจี้ยนกำลังอยู่ในห้องทำงานของหัวหน้าฟางอยู่ตอนนี้
การร้องเรียนในช่วงประกาศผลต้องเปิดเผยชื่อจริง
การร้องเรียนสวี่อู้นั้นง่าย
แต่ถ้ามันส่งผลต่อชื่อเสียงของตัวเอง... ซุนเว่ยเจี้ยนไม่ต้องการ
ยังไงเสียวงการแพทย์ก็แค่นี้ ถ้าเขาส่งอีเมลร้องเรียนไป แล้วเรื่องมันลุกลามใหญ่โต ต่อไปผู้บริหารโรงพยาบาลจะมองเขายังไง แล้วเพื่อนร่วมงานจะให้เขาอยู่ด้วยหน้ายังไง?
เขาคิดอยู่งกๆ งักๆ ทั้งคืน
จนกระทั่งเช้าวันนี้ ตอนที่เห็นสายตาหัวหน้าฟางมองซ่งถิงซีเหมือนไม่พอใจอย่างมาก เขาก็ได้ไอเดียในที่สุด
เขาสามารถร้องเรียนกับหัวหน้าฟางได้!
ในฐานะผู้นำวิชาการของสาขาอายุรศาสตร์หัวใจ หัวหน้าฟางเป็นคนตรงไปตรงมาและเคร่งครัด
ที่ชอบสวี่อู้เป็นพิเศษนั้นไม่เท็จ
แต่อาจารย์ก็เป็นแค่อาจารย์ ไม่ใช่พ่อ!
ถ้าหัวหน้าฟางรู้ว่านักเรียนที่น่าภาคภูมิใจของตัวเองไปมีสัมพันธ์สกปรกกับคนอื่นข้างนอก
เขาไม่เชื่อว่าหัวหน้าฟางจะยังปกป้องสวี่อู้ได้!
ไม่อย่างนั้น พอเรื่องอื้อฉาวแพร่สะพัดออกไป สิ่งที่ต้องเสียหน้าไม่ใช่แค่สวี่อู้คนเดียว แต่รวมถึงหน้าของเขาอาจารย์คนนี้ด้วย
คิดแบบนั้น ซุนเว่ยเจี้ยนก็กำกล้องหน้ารถ เคาะประตูห้องทำงานของหัวหน้าฟาง
ในแผนกกำลังอยู่ในช่วงวิกฤตที่สุดของการอนุมัติโครงการวิจัยทางคลินิกหลายโครงการ
ความคิดถูกขัดจังหวะ หัวหน้าฟางเงยหน้าจากหน้าจอ มองซุนเว่ยเจี้ยนที่เดินเข้ามา น้ำเสียงเริ่มไม่ค่อยพอใจ
“มีอะไร?”
“มีครับ” ซุนเว่ยเจี้ยนสูดหายใจลึกๆ
“หัวหน้าแผนก ผมจะร้องเรียนว่าสวี่อู้มีความประพฤติผิด พาร์ทไม่คู่ควรกับการเข้าร่วมการสมัครแข่งขันชิงตำแหน่งครั้งนี้!”
หัวหน้าฟางได้ยินก็ขมวดคิ้ว