ตอนนั้นการโจมตีหลินชิงอวี๋บนโลกออนไลน์ก็ถึงจุดสูงสุด
[นักเรียนสิบคนนะ! สิบชีวิตเลยนะ!]
[ฉันจะถามหลินชิงอวี๋ เธอจะชดใช้ยังไง!]
[แจ้งตำรวจสิ! รีบแจ้งตำรวจแล้วตามหน่วยดับเพลิงมาด้วย!]
[สวรรค์คุ้มครองด้วย ขอให้เด็ก ๆ ปลอดภัยทุกคนเถอะ!]
[น่าหวาดเสียวมาก! เด็ก ๆ อย่าตกลงมานะ!]
……
บรรดาสื่ออิสระที่แห่กันมาถึงที่เกิดเหตุมากขึ้นเรื่อย ๆ ต่างเปิดไลฟ์สดเล็งไปที่เด็ก ๆ บนแท่น
"เด็กสิบคน สิบชีวิตที่มีเลือดเนื้อ อะไรทำให้พวกเขาพากันมาที่นี่เพื่อฆ่าตัวตาย?"
"ครูแบบไหน ถึงได้บีบบังคับเด็กน่ารัก ๆ พวกนี้ให้ตายได้? ผมคือหวงต้าวี โปรดติดตามผมด้วย ผมจะอยู่ที่เกิดเหตุคอยนำเสนอไลฟ์สดคมชัดให้ทุกคนอย่างต่อเนื่อง"
……
หลินชิงอวี๋มองสื่ออิสระพวกนี้ที่รายงานกันไปคนละทิศละทาง ก็โมโหถึงขั้นแย่งไมโครโฟนของคนใกล้ตัวที่สุด แล้วตะโกนใส่สื่ออิสระทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้น
"หุบปากให้หมด! ที่นี่ฉันเป็นคนสั่ง!
นักเรียนของฉันจะไม่มีใครตาย!
ฉันเชื่อพวกเขา!
พวกเขาเป็นเด็กดีที่มีความคิดแง่บวก!
พวกเขาจะไม่ฆ่าตัวตาย!
ฉันขอย้ำอีกครั้ง! นักเรียนของฉันจะไม่ฆ่าตัวตาย!"
น้ำเสียงของหลินชิงอวี๋หนักแน่นดังกังวาน แววตามุ่งมั่น สื่ออิสระที่อยู่ตรงนั้นโดนตะโกนใส่แบบนี้ ก็เงียบไปหลายวินาที
ตอนนั้นเอง เการุ่ยก็เดินอย่างระมัดระวังไปถึงหัวสัตว์มงคล มองลงมาข้างล่างด้วยสายตาเยือกเย็น
"ครูหลิน พวกเขาอยากถ่าย ก็ปล่อยให้ถ่ายเถอะ ผมติดค้างคำอธิบายกับครู และติดค้างความยุติธรรมกับครู"