เมื่อเผชิญกับคำวิงวอนของซางอวี๋ เสิ่นหนานจือกลับไม่ได้ทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ
เธอเตะขาข้างหนึ่ง แล้วก็เตะอีกข้าง
ฉันไม่ใช่คนวิปริตสักหน่อย นี่กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?
ถึงเธอจะไม่ขยับ ไม่ได้หมายความว่าซางอวี๋จะไม่ทำอะไร ซางอวี๋เป็นฝ่ายคว้าขาเรียวของเสิ่นหนานจือไว้
จากนั้นก็ใช้รองเท้าส้นสูงของอีกฝ่ายเตะตัวเองหนึ่งที
เสิ่นหนานจือ: ??
คนคนนี้สมองมีปัญหาชัด ๆ!
แบบนี้จะจีบยังไงต่อ?
สถานการณ์เป็นแบบนี้แล้ว ฉันจะจีบต่อยังไงไหว?
หรือว่าพอค่าความรู้สึกดีเป็นบวกแล้ว ฉันต้องอาบน้ำจนสะอาดแล้วนอนรออยู่บนเตียงอย่างว่าง่ายงั้นเหรอ?
ถึงขั้นต้องยื่นกรรไกรตัดเล็บกับของเล่นให้เองด้วยหรือเปล่า?
ศักดิ์ศรีหายเกลี้ยงไปหมดแล้ว
ถึงปกติฉันจะไม่ได้มีศักดิ์ศรีสักเท่าไร แต่อย่างน้อยก็ยังรักหน้าตัวเองอยู่บ้าง
เสิ่นหนานจือชักขากลับ แล้วถอดรองเท้าส้นสูงออก
เปลี่ยนเป็นรองเท้าใส่ในบ้าน
เธอไม่ทำอะไร แม้จะเห็นแววเย็นชาและเสียดายวาบผ่านดวงตาของซางอวี๋
ฉันดีกับเธอก็ไม่มีปัญหาอะไร
อยากกินข้าว อยากดื่มน้ำ ฉันก็ปรนนิบัติได้ แต่เรื่องอื่นอย่าได้คิด
ยังไงฉันก็เป็นหญิงรักต่างเพศ ถึงปากจะบอกว่าเปลี่ยนใจแล้ว แต่ก็ยังทำใจยอมรับไม่ค่อยได้อยู่ดี แค่ผู้หญิงสองคนทำกับข้าวด้วยกันหรือช่วยกันคิดสูตรอาหารก็ว่าไปอย่าง อย่าว่าแต่จะมาแนบชิดกันเลย
【โฮสต์ ต่อไปเธอต้องเปลี่ยนใจแน่】
เสี่ยวหลิงจิบชาแล้วรับประกันว่าเสิ่นหนานจือต้องเปลี่ยนใจแน่นอน