บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เปลวเพลิงลุกโชนราวกับฉากหลัง
หญิงสาวรูปร่างงดงาม เอวบางอกผาย แต่ศีรษะกลับเป็นดวงอาทิตย์สีดำ กำลังลอยอยู่กลางทะเลเพลิงอย่างสงบ
ทางซ้ายของหญิงสาวปริศนาที่มีรูปร่างประหลาดแต่โมเดลงดงามเกินใคร ยังมีตัวเลือกหลายรายการ
[เริ่มเกม]
[โหลดเซฟ]
[ดูตอนจบ]
[ออกจากเกม]
มองดูตัวละครในเกมที่มีร่างกายเป็นหญิงสาวงาม แต่ศีรษะเป็นดวงอาทิตย์สีดำลุกโชน
ฉินหมิงเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย พลางเงยหน้ามองชื่อเกมด้านบนอีกครั้ง
——แอปสะกดจิต——
เฮอะ! เกมนี้ก็ไม่ได้ดาวน์โหลดผิดนี่นา?
แล้วที่นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? เกมแนวฮีลตี้กลายเป็นเกมสยองขวัญได้ไง?
หรือว่าเกมอัปเดตแล้ว?
แต่นางเอกที่ไม่ใช่มนุษย์นี่มันหมายความว่าไง?
ทุกวันนี้รสนิยมของมนุษย์พัฒนาไปถึงขั้นดุร้ายขนาดนั้นเลยหรือ? แม้แต่ดวงอาทิตย์ก็ไม่เว้น?
ช่างกล้าจริง ๆ!
เปลี่ยนชื่อเป็นก็อบลินเลยดีไหม!
มองดูสาวเจ้าดวงอาทิตย์ที่ลอยอยู่ในเปลวเพลิงในหน้าจอเกม
ฉินหมิงสีหน้าเคร่งเครียด ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ...
อันที่จริงมองดี ๆ สาวเจ้า whose หัวเป็นดวงอาทิตย์สีดำนี่ รูปร่างก็ยังดูมีเสน่ห์ไม่เลวนี่นา
กัดฟันสู้ก็ยังใช้ได้!
หน้าตาไม่สำคัญ แค่ปิดไฟก็เหมือนกันหมด
ถ้าจริง ๆ ก็ยังมีวิธีเอาผ้าปิดหัวอีกต่างหาก
เอาล่ะ——สู้เลยพวก!
คลิกเริ่มเกมอย่างแรง ฉินหมิงตั้งใจจะเลียนแบบคว่าฟู่ผู้กล้าแห่งยุคโบราณ
ทำการ "คว่าฟู่ไล่ตะวัน" อีกครั้ง!
แต่ก็ไม่เป็นดังหวัง
เมื่อคลิกเริ่ม กล่องข้อความก็โผล่ขึ้นมา
[ตัวละคร: ดวงอาทิตย์ดำ]
[ระดับ: เทพปีศาจ]
[ความชอบปัจจุบัน: 0%]
[ตัวละครนี้ระดับสูงเกินไป สิทธิ์ของคุณในตอนนี้ไม่สามารถพิชิตได้]
[คำอธิบายตัวละคร: เชื่อฉันเถอะ คุณไม่ต้องการให้เธอรู้สึกดีกับคุณ เพราะไม่มีใครทนรับความสนใจจากดวงอาทิตย์ได้]
สาวเจ้าหัวเป็นดวงอาทิตย์ตรงหน้า เป็นตัวละครระดับสูง เริ่มแรกไม่สามารถพิชิตได้!
ฉินหมิงโกรธจนกัดฟัน เคาะโต๊ะอย่างแรง จนกระดาษทิชชู่ข้างกระเด็นสูง
บ้าเอ๊ย! พร้อมแล้ว! กลับมาล้อเล่นกับฉันแบบนี้!
นักออกแบบเกมไร้คุณธรรม!
จำใจต้องปล่อยกระดาษทิชชู่ ฉินหมิงคลิกเปลี่ยนตัวละคร
วินาทีถัดมา เปลวเพลิงหายไปจากหน้าจอ กลายเป็นท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ
และยังมีตัวละครหญิงคนที่สองลอยอยู่กลางหมู่ดาว
ข่าวดีคือ ผู้หญิงคนนี้มีหัวแล้ว
ข่าวร้ายคือ! เธอมีแค่หัว!
และยังใหญ่เกินจริง!
ภายในทางช้างเผือกอันเจิดจ้า ศีรษะหญิงสาวรูปร่างงดงามสมบูรณ์แบบลอยอยู่อย่างสงบ
ขนาดของดาวเคราะห์รอบข้าง ยังไม่ถึงหนึ่งในร้อยของเธอด้วยซ้ำ
ตัวละครหญิงคนที่สองที่พิชิตได้ในแอปสะกดจิต เป็นหัวสาวงามระดับดาวเคราะห์!
มองดูตัวละครหญิงที่ไร้ร่างกาย มีเพียงหัวเดียว
ฉินหมิงรู้สึกตกตะลึงกับรสนิยมของมนุษย์อีกครั้ง
เขาขมวดคิ้ว สีหน้าเคร่งเครียด
ลังเลอยู่สองวินาที ก็ค่อย ๆ ยื่นมือไปทางกระดาษทิชชู่
ถ้ามีแค่หัว ก็ยังพอหาวิธีใช้ได้อยู่ดี...
[ตัวละคร: ดาวมรณะ]
[ระดับ: เทพปีศาจ]
[ความชอบปัจจุบัน: -100%]
[ตัวละครนี้ระดับสูงเกินไป สิทธิ์ของคุณในตอนนี้ไม่สามารถพิชิตได้]
[คำอธิบายตัวละคร: ผู้ที่ถูกหมื่นโลกเกลียดชัง เธอชังสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก แต่บางทีในส่วนลึกของจิตใจ เธอก็อาจหวังให้มีใครสักคนยอมรับเธอ?]
"บ้าเอ๊ย! แม้แต่หัวก็ยังไม่ให้พิชิต! แค่พิชิตหัวก็ยังจะให้จ่ายเงินปลดล็อกอีกเหรอ!"
เห็นว่าตัวละครที่สองก็พิชิตไม่ได้เหมือนกัน ฉินหมิงโกรธจนทุบโต๊ะอีกครั้ง
ไม่ยอมแพ้ เขาคลิกปุ่มเปลี่ยนตัวละครอย่างรวดเร็ว
ตัวละครหญิงมากมายพร้อมฉากหลังเฉพาะตัว พาดผ่านหน้าจอราวกับสไลด์
เทวดาหยดเลือดแห่งความตาย
เทพีแห่งความสิ้นหวังที่ร่างกายเน่าเปื่อย
ไททันคลุ้มคลั่งเต็มไปด้วยรอยแตก
นางฟ้าผิดรูปที่เต็มไปด้วยหนอนพิษ
แอปสะกดจิตเวอร์ชันใหม่นี้ มีตัวละครหญิงที่พิชิตได้มากมายเกินจริง
แค่ตัวละครระดับเทพปีศาจ ก็มีเป็นร้อย
รองลงมาคือระดับเทพเทียม มีเป็นพัน ๆ
และไม่ว่าอันไหน ด้วยสิทธิ์ปัจจุบันของฉินหมิง ก็ไม่สามารถพิชิตได้
จนถึงตอนนี้ ฉินหมิงถึงสังเกตเห็นแถบตัวกรองที่มุมบน
เมื่อกลับด้านการจัดอันดับ ตัวละครที่พิชิตได้ในตอนนี้ก็ปรากฏตัว
ตัวละครหญิงที่มีคะแนนต่ำสุด ปรากฏกลางหน้าจอเกม
ห้องโบราณเก่าโทรม เป็นฉากหลังส่วนตัว
พื้นปูด้วยหินไม่เรียบ ผนังรอบข้างชำรุดทรุดโทรม
แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง ทำให้ห้องยิ่งหนาวเย็น
ภายใต้แสงจันทร์ หญิงสาวในชุดโบราณห้อยอยู่กลางห้องอย่างเงียบ ๆ
ใต้เท้าคือเก้าอี้ที่ล้มลง เบื้องบนคือเชือกป่านที่พาดอยู่บนคาน
หญิงสาวที่มีเชือกคล้องคอ ตาถลน ลิ้นห้อย แขนขาไร้เรี่ยวแรงห้อยลงมา
ร่างกายทั้งร่างลอยอยู่ในอากาศ แกว่งไปมาอย่างแผ่วเบา
บางครั้งส่ายเข้าหาแสงจันทร์ บางครั้งส่ายเข้าไปในความมืด ใบหน้าจึงสว่างมืดสลับกันไป
ตัวละครหญิงที่มีคะแนนต่ำสุดในเกมแอปสะกดจิต คือผีห้อยคอ!
[ชื่อ: ผีห้อยคอ——หลานหลาน]
[ระดับ: ผีเคียดแค้น (ช่วงท้าย)]
[ความชอบปัจจุบัน: -50%]
[คำอธิบายตัวละคร: วินาทีที่เธอผูกคอตายบนคาน ความแค้นของเธอก็ถูกกำหนดให้ไม่มีวันสิ้นสุด!]
ไม่มีคำเตือนสีแดง ไม่มีข้อความเตือนว่าพิชิตไม่ได้
มองดูตัวละครหญิงที่พิชิตได้ตรงหน้า ฉินหมิงดีใจมาก
มองให้ชัด ๆ ผีห้อยคอตรงหน้าก็ยังดูมีเสน่ห์ไม่เลวนี่นา!
เอวบางอกผาย เอวเล็ก เรียวสวย หน้าตาสวยมาก
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือผิวขาวเกินไป เห็นเส้นเลือดข้างใต้ชัดเจน
แต่ฉินหมิงแม้แต่ดวงอาทิตย์และหัวยังไม่ยอมปล่อย แล้วจะไปแคร์ปัญหาเล็กน้อยเหล่านี้ได้ยังไง
ไม่สนแล้ว——สู้เลยพวก!
ผีห้อยคอก็ยังใช้ได้!
คว้ากระดาษทิชชู่มาฉาดหนึ่ง พร้อมคลิก[เริ่มเกม]อย่างแรง
ฉินหมิงอารมณ์ร้อน รีบเตรียมพร้อมออกเรือ
แต่ยังไม่ทันที่กัปตันจะเข้าประจำที่
เมื่อคลิก[เริ่มเกม] ผีห้อยคอหลานหลานที่ห้อยอยู่กลางภาพ ก็กลอกตา
ดวงตาที่ถลนขึ้นข้างบนเลื่อนลงมา จ้องเขม็งไปที่ฉินหมิงอีกฝั่งของหน้าจอ
มุมปากยกขึ้น เธอยิ้มอย่างบิดเบี้ยว
ในขณะเดียวกัน หมอกดำหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากหน้าจอ
ฉินหมิงที่ถูกหมอกเข้าปะทะ ตาถลน ทรุดตัวลงกับพื้น
วิญญาณโปร่งใสของเขาลอยออกจากร่าง วูบหนึ่งก็บินเข้าหน้าจอ
ในหน้าจอ ข้างกายผีห้อยคอหลานหลาน ร่างที่คุ้นเคยปรากฏตัวขึ้นมาจากอากาศ นั่นคือฉินหมิง!
เขาถูกดูดเข้าไปในเกม!
ภายใต้แสงจันทร์ ฉินหมิงตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง
นั่งอยู่บนพื้นหินเย็นเฉียบ เขาได้ยินเสียงเอี๊ยดอ๊าดจากข้างบน จึงเงยหน้ามองโดยสัญชาตญาณ
เห็นผีห้อยคอหลานหลานห้อยอยู่ตรงหน้า แกว่งไปมาเบา ๆ
มองดูใบหน้าความตายอันน่าสยดสยองของหลานหลาน มองดูแขนขาที่ไร้เรี่ยวแรงห้อยลงมา ฉินหมิงตกใจจนตัวสั่น
วินาทีถัดมา ก็เห็นขาขาวเนียนสองข้างลอยอยู่ตรงหน้า รวมถึงเท้าเล็ก ๆ ที่ไม่สวมรองเท้า
ทำให้เขารู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที ยื่นมือไปลูบโดยสัญชาตญาณ พร้อมส่งเสียงออกมา
"ว้าว! ขาสวย!"
ปั้ง!
ขาสวยขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็ว กระแทกเข้าที่กลางหน้า
ความเจ็บปวดแล่นเข้ามา ศีรษะของฉินหมิงระเบิดราวกับแตงโม เลือดและสมองกระจายเต็มพื้น
ในวินาทีที่ร่างไร้หัวล้มลง ร่างจริงของฉินหมิงสั่นสะเทือน ลุกขึ้นนั่งอย่างแรง
รีบเอื้อมมือลูบหัวตัวเอง ตรวจสอบว่าหัวไม่ระเบิด ฉินหมิงมองไปที่หน้าจอข้างหน้าอย่างสงสัย
มองดูหลานหลานที่ยังห้อยอยู่กลางห้อง กำลัง "ห้อยคอ" อยู่อย่างเดิม
ฉินหมิงหรี่ตา ลูบคางแล้วพูดเสียงเบา
"เฮอะ! เมื่อกี้ฉันโดนเธอเตะตายหรือเปล่านะ?"
เปิดแผงตัวละครในคอมพิวเตอร์
ความชอบปัจจุบันของผีห้อยคอหลานหลาน: -51%!
"บ้าเอ๊ย! เธอฆ่าฉัน แล้วยังจะลดความชอบอีก! เธอยังมีเหตุผลไหมเนี่ย!"
"หืม? เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้ฉันข้ามมิติไปหรือเปล่า?!"