"โจวเจ๋อ! ข้าเห็นว่าเอ็งมันบ้าไปแล้ว!" หยางอี้รีบรุดมา พร้อมกับตะโกนพลางเบียดเข้าไปในฝูงชน
เขาเพิ่งกินข้าวเสร็จแล้วไปเข้าห้องน้ำ ก็มีเพื่อนมาบอกว่าโจวเจ๋อพาคนมาหาฉู่หยวนเรื่อง
เขาจึงรีบดึงกางเกงขึ้นแล้ววิ่งมา......
พรสวรรค์ด้านยุทธ์ของฉู่หยวนนั้นแข็งแกร่งจริง แต่ทุกคนเพิ่งเริ่มฝึกปราณชุบกายได้วันเดียว จะแข็งแกร่งไปได้สักแค่ไหน?
โจวเจ๋อแม้จะไม่ค่อยฉลาด แต่ตัวสูงใหญ่ กล้ามเนื้อแข็งแรง สภาพร่างกายก็เห็น ๆ อยู่ตรงนี้!
หากฉู่หยวนเกิดเรื่องอะไรขึ้น จนกระทบการฝึก...... นั่นคืออนาคตทั้งชีวิตเลยนะ!
เมื่อได้ยินเสียงร้องโหยหวนในกลุ่มคน ไฟโทสะในใจเขาก็ยิ่งร้อนแรง
"โจวเจ๋อ....."
แต่หลังจากเบียดเข้าไปแล้ว ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาตะลึงงัน
ภาพที่คิดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น ตรงกันข้าม โจวเจ๋อกลับนอนกองอยู่บนพื้น กอดขาขวาร้องโหยหวน ขาขวาท่อนล่างของเขาหักกลับไปจนผิดรูป เกิดเป็นมุมที่น่าสะพรึง...... เสียหายยับเยินอย่างเห็นได้ชัด!
ส่วนฉู่หยวนก็นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น จับผมของเขาถามว่า: "ใครสั่งให้เอ็งมาหาเรื่อง!?"
ราวกับเป็นฉากการรังแกในโรงเรียนที่เลวร้าย......
อันที่จริงฉู่หยวนเองก็ไม่ได้คาดคิด แค่ใช้จิตใต้สำนึกห่อหุ้มด้วยปราณวิญญาณที่ขาเล็กน้อย กลับสามารถเตะหักขาไอ้นี่ได้
แต่ก็ช่างเถอะ หักแล้วก็หักเสียเลย ใครใช้ให้มันคิดลอบทำร้ายตัวเองล่ะ?
ในใจก็ยังรู้สึกจนใจอยู่บ้าง รู้แก่ใจดีว่าคนกลัวชื่อเสียง หมูกลัวอ้วน เมื่อก่อนก็ไม่เป็นไร...... หลังจากเปิดเผยพรสวรรค์แล้ว ต้องมีพวกโง่เง่าเข้ามาหาเรื่องแน่!