ทุกอย่างพร้อมแล้ว ปฏิบัติการเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
เหยียบคันเร่งเต็มกำลัง รถฮัมวีสองคันพุ่งทะยานไปยังคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูง
บนเบาะผู้โดยสาร เซี่ยอี้กำวิทยุสื่อสารแน่น สายตาจับจ้องประตูเหล็กเบื้องหน้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้วตะโกนเสียงต่ำว่า “ยิง!”
หลังแนวกำแพง วาโลญาปรับแนวเล็งไว้เรียบร้อยแล้ว ปลายนิ้วแตะครีบหางกระสุน พอได้ยินคำนั้น มุมปากก็ยกขึ้น ก่อนจะปล่อยมือ
กระสุนไหลลงลำกล้อง เสียงทุ้มดังขึ้น ปากกระบอกพ่นควันฝุ่นออกมาเป็นกลุ่ม ตัวกระสุนพุ่งเป็นวิถีโค้งต่ำตรงไปยังคฤหาสน์
ตูม!
เมฆรูปเห็ดขนาดมหึมาพุ่งทะยานขึ้นฟ้า
พื้นดินทั้งผืนสั่นสะเทือน แม้แต่รถฮัมวีทั้งสองคันก็ยังสั่นไหวไปตามแรงระเบิด
อานุภาพขนาดนี้ยังไงก็ไม่ใช่ครก
คาดว่าวาโลญาคงยิงถูกโดยบังเอิญ กระสุนที่ยิงออกไปตกลงบนวัตถุระเบิดในรถกระบะพอดี
ไม่รู้ว่าเพราะก่อสร้างแข็งแรงเกินไปหรือเปล่า ทั้งที่ระเบิดรุนแรงขนาดนี้ ตัวคฤหาสน์กับกำแพงกลับไม่เสียหายเลย
ในจังหวะนั้นเอง รถฮัมวีก็ขับมาถึงประตูใหญ่ของกำแพงคฤหาสน์
ทุกคนยังไม่ขยับ มีเพียงไอค์ที่ลงมือ
เขาผลักประตูรถออก สะพายหลอดเปิดหัวรบขึ้นเล็งไปยังประตูเหล็ก แล้วเหนี่ยวไก
ทันทีที่กระสุนพุ่งออกไป เขาก็รีบปิดประตูรถ
วินาทีที่กระสุนปะทะประตูเหล็ก เสียงโลหะฉีกขาดดังกึกก้องจนแก้วหูแทบแตก
สะเก็ดระเบิดนับไม่ถ้วนกระหน่ำใส่ตัวถังรถฮัมวี ส่งเสียงดังสนั่น
“ลงมือ!”
ในฐานะหัวหน้าทีม เซี่ยอี้นำทีมบุกเป็นคนแรก