มหาวิทยาลัยชิงต้า หอพักหญิง
เหวินถิงเซี่ยเพิ่งอาบน้ำอุ่นจนฟูฟ่อง ตอนนี้กำลังบำรุงเส้นผยาวด้วยเซรั่มบำรุงผมอยู่
【เจ้าภาพ เลิกเสียเวลาเถอะ แม้จะล้างตัวสะอาดแค่ไหน แต่งตัวสวยแค่ไหน ผู้ชายหลักก็ไม่แหงมองแกอยู่ดี】
【ผู้ชายหลักของพวกเราเป็นหนุ่มเนิร์ดสุขุมเย็นชา สมองมีแต่เรื่องเรียนกับงาน เขาไม่ตื้นเขินขนาดนั้นหรอก ดูคนไม่เคยดูที่ภายนอก】
【……】
ระบบคิวคิวพูดจบก็มองไปที่เด็กสาวในกระจก ริมฝีปากแดงระเรื่อ ฟันขาวสะอาด ดวงตาใสแจ๋ว ผมดำยาวกระจายลงบนไหล่อย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้านวลขาวกำลังน่ารักน่าเอ็นดู
คำที่จะพูดต่อก็ถูกอมไว้ในลำคอ
【เจ้าภาพ ไม่คิดเลย หลังแต่งตัวเสร็จถึงจะรู้ว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นสาวสวยขนาดนี้ สวยจริง ๆ เลยนะ】ระบบคิวคิวชื่นชมอย่างจริงใจ
แล้วลำเลาะหันหาว่าอีกคำ น้ำเสียงอัดอั้นความเสียดายไว้
【แต่แกสวยแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ อย่าคิดใช้ความสวยล่อลวงผู้ชายหลักเลย เขาเป็นคนจริงจัง จะไม่มาเอาอกเอาใจแกเพราะหน้าตาหรอก】
“ทำผมให้เรียบร้อยสะอาดสะอ้านเพื่อความสบายใจของฉันเอง ไม่เกี่ยวกับผู้ชายหลักสักหน่อย”
เหวินถิงเซี่ยสาวผมยาวมามัดเป็นเปียสามชั้นฟู ๆ รัดปลายเปียด้วยยางรัดผมลายผีเสื้อ แล้วส่องกระจกดูอีกต่อหลายรอบ
มุมปากยกขึ้นอย่างพึงพอใจ
ระบบพูดถูก เจ้าของร่างเดิมสวยจริง ๆ
เป็นสาวสวยสายกระต่ายโดยแท่ ผิวขาวเนียนเย็นตา ดวงตาหยดน้ำรูปอัลมอนด์ทั้งคู่ดูไร้เดียงสาแต่ก็เซ็กซี่ ขนตาหนาแน่นงองาม หางตาอันแดงระเรื่อจากไอน้ำหลังอาบน้ำเสร็จ เพียงแค่มองก็อยากพาไปซ่อนในบ้าน คอยปกป้องและเอาใจใส่
เสียดายที่เจ้าของร่างเดิมเซนส์เรื่องความสวยเป็นศูนย์ ทำเนื้อตัวมาขนาดนี้ให้เปล่าประโยชน์
เหวินถิงเซี่ยมักได้ยินแฟนคลับพวกนั้นบอกว่า ไอดอลของฉันหน้าตาดีขนาดนั้น แม้สวมกระสอบปุยก็ยังสวย
จริงอย่างนั้นเหรอ?
ลองนึกดูสิ ถ้าไอดอลที่แกชอบไม่สระผมสิบวัน ไม่อาบน้ำสิบวัน มีหน้าม้าซอยพร่ำเพรเหมือนหนูแทะกัด เป็นแว่นขอบกว้างที่ไม่เข้ากับหน้า แต่งตัวเรียบ ๆ ไม่ทาแป้ง ไม่ล้างหน้า แล้วสวมกระสอบสกปรกไร้ซึ่งรสนิยมลากมาคลุม เธอยังสวยอยู่ไหม?
เจ้าของร่างเดิมก็เป็นแบบนั้นแหละ
เหวินถิงเซี่ยทะลุมิติเข้ามาในนิยาย
กลายเป็นตัวละครหญิงสมทบที่เป็นแค่เด็กสับในเรื่อง ซึ่งชื่อเหมือนกันกับเธอทุกอย่าง หน้าตาก็คล้ายกัน
ในบทเดิม ตัวร้ายสมทบเหวินถิงเซี่ยหลงรักผู้ชายหลักตั้งแต่แรกเห็น
คราหนึ่งเพราะเรื่องบังเอิญ ผู้ชายหลักแพ้เกมกับเพื่อนสนิทตอนกินข้าวรวมกลุ่ม
เพื่อนอิจฉาริษยาพูดว่า “เราอายุเท่ากันหมดแล้วนะ ฉันยังเรียนปีสองอยู่ นายกระโดดชั้นเรียนไปถึงปีสองปริญญาโทแล้ว ยังก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีของตัวเองอีก มูลค่าบริษัทขึ้นไม่หยุด
ตั้งใจทำงานขนาดนี้ก็พอแล้ว เวลาพักก็ต้องพัก เวลาผ่อนก็ต้องผ่อน จู่ ๆ เรียนจบมหาวิทยาลัยไปแล้วก็ยังไม่เคยคบหาใคร ชีวิตแบบนี้ไม่สมบูรณ์แบบหรอก
งั้นหาสาวที่กำลังโต ที่เกิดเดือนกุมภาพันธ์ สักคนมาคบทดลองเดือนเดียวสิ เปิดใจคุยกันแบบฉับพลัน ว่าไง?”
บังเอิญจริง ๆ เหวินถิงเซี่ยทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่ร้านอาหารร้านนี้พอดี
เธอเกิดเดือนกุมภาพันธ์
อายุครบ 18 เด็ดขาด โสด
ไม่ใช่แค่อายุกำลังโต ยังเป็นน้องใหม่ชั้นปีหนึ่งของชิงต้า เพื่อนร่วมสถาบันเดียวกับผู้ชายหลักอีกด้วย
เรื่องก็จบลงง่าย ๆ อย่างนั้นเอง
วันนี้เป็นการเดทครั้งแรกของเหวินถิงเซี่ยกับผู้ชายหลักหลังสถานะคู่รักเริ่มขึ้น
【ตอนเจอผู้ชายหลักแกต้องรักษาบทบาทให้มั่นนะรู้ไหม? แกเป็นสาวเชียร์รัก เป็นอดีตแฟนเหนียวหนืดขี้อ้อนที่แฟนชัดของเขา วันยี่สิบสี่ชั่วโมง แกอยากแปะอยู่ข้างเขายี่สิบสามชั่วโมง ต้องแน่นแฟ้มติดเขาตามไปทุกที่ เหมือนไม่มีเขาแล้วจะอยู่ไม่ได้】
เพื่อภารกิจ ระบบปรนนิบัติย้ำเตือนอีกครั้ง
“แต่... ฉันกลัวว่าจะทำไม่ได้”
สีหน้าน่ารักของเหวินถิงเซี่ยแข็งค้าง นิ้วเรียวขาวยาวกำเป็นกำปั้นเล็ก ๆ อย่างตื่นกลัว
เธอเกิดมาก็ขี้กลัว
พูดให้ชัด ๆ ก็คือขี้ขลาด
ปกติเจอผู้ชายแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคย น้ำมือขึ้นสองเสียงจนแทบไม่กล้าพูดเพิ่มแม้แต่ประโยคเดียว อยากอยู่ห่างแค่ไหนก็ห่างได้ยิ่งดี จะให้แนบแน่นติดตามใครแบบนั้นได้ยังไง
แค่จินตนาการถึงฉากนั้น เหวินถิงเซี่ยยังไม่กล้าคิดเลย
มองดวงตาอัลมอนด์แฉะเปียกของเหวินถิงเซี่ย คิ้วเข้มขมวดเล็กน้อย ท่าทางน่าสงสารเดือดร้อนจนเห็นได้ชัด ระบบคิวคิวก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายบังคับยากเกินไป กลั่นแกล้งคน
ใจอ่อนลง เสียงก็เบาลงตาม
【โกโก้กากา ก็ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นหรอกน่า เดทครั้งแรกนี่นา ค่อย ๆ ไปเรื่อย ๆ ถ้าหนแรกขี้อ้อนเกินไปจะหมดฟอร์ม ถ้าผู้ชายหลักรับไม่ได้ขอแยกก่อนเดี๋ยวจะลำบากหน่า แกคุมจังหวะให้พอดีก็พอ】
ภารกิจของเหวินถิงเซี่ยที่ทะลุมิติมาคือ ตามบทบาทที่กำหนดไว้เดินเรื่องจนครบ คบกับผู้ชายหลักสามเดือน เมื่อเขาบอกเลิก ต้องรุมกอดไม่ปล่อย และใช้วิธีต่ำ ๆ ไม่สมเกียรติบังคับนอนกับเขา
สามเดือนถัดไป ตัวเอกหญิงจะปรากฏตัว
ผู้ชายหลักกับตัวเอกหญิงจะก้าวเข้าหากัน เมื่อเหวินถิงเซี่ยปลดล็อกสถานะอดีตแฟนเสร็จเรียบร้อยก็ถอยออกไปอย่างสวยงาม เก็บของแล้วหนีไปได้
ถ้าโดนเลิกก่อนเวลา นับเป็นภารกิจล้มเหลว
แต่ปัญหาก็มา
สัญญาเดิมพันเรื่องความรักระหว่างผู้ชายหลักกับเพื่อนมีเพียงหนึ่งเดือน เวลาที่เหลือ เหวินถิงเซี่ยต้องใช้เสน่ห์ส่วนตัว ไม่ก็ติดตามแน่นแฟ้ม หรือใช้กลอุบายดิ้นรนจนพ้น ทำให้ผู้ชายหลักต้องวุ่นวายกับเธอต่ออีกสองเดือน
ก่อนเลิกกัน ยังต้องทำอาหารกับผู้ชายหลักอีก
“ตัวสมทบกับผู้ชายหลักจบกันแน่อยู่แล้ว ทำไมต้องยุ่งยากเพิ่มขึ้นอีก ให้ตัวเอกทั้งสองเป็นพวกกลัวคบครั้งแรกแบบขาวสะอาดไม่ดีกว่าเหรอ?”
ภารกิจนี้สำหรับเหวินถิงเซี่ยที่ขี้ขลาดและกลัวคนแปลกหน้านี่ ยากเกินพรรณนา
【เจ้าของเรื่องเขาอธิบายไว้ว่า: ให้ผู้ชายหลักที่โตมาตลอดต้องถูกสาว ๆ อ้อนมาตลอดได้ลิ้มรสความเจ็บปวดของความรักบ้าง เรียนรู้บทเรียนสักหน่อย เข้าใจว่าผู้หญิงข้างนอกใจคนละคนเรื่องอันตราย พอสาวซื่อบริสุทธิ์อย่างตัวเอกหญิงปรากฏตัว เขาถึงจะรักและห่วงใยตัวเอกหญิงมากยิ่งขึ้น】
【เจ้าภาพ นี่คือบทหลักที่จำเป็น แกต้องทำตามที่กำหนดนะ】
【อีกอย่าง ไม่มีนิยายสายหญิงเล่มไหนที่ผู้ชายหลักไม่หล่อ ฝีมือหนุ่มเจ้าของบริษัทก็น่าเดาว่าไม่เลว แกไม่อยากลองสัมผัสคืนเดียวเจ็ดรอบเหรอ? วางใจเถอะ พวกเราไม่ขาดทุน】
เหวินถิงเซี่ย: “……”
ไม่ขาดทุนจริง แต่เธอขี้ขลาด
แม้ใจจะคิดร้าย แต่กล้าหาญไม่พอ
โอบกอดตัวเองอย่างหวาด ๆ นี่มันบทเปิดระดับนรกชัด ๆ งานประเภทนี้มองแรกก็รู้แล้วว่าทำไม่สำเร็จ
แต่เธอไม่ทำไม่ได้
ในโลกเดิม เหวินถิงเซี่ยเสียชีวิตเพราะพยายามช่วยเด็กหญิงจมน้ำ ระบบคิวคิวจึงนำเธอมาสู่โลกในนิยาย แถมโดยตัวมันเองก็นับเป็นโอกาสรีเทิร์นชีวิตให้เธอ
เธอควรจะตระหนักถึงคุณค่านี้
“ฉันจะพยายามทำภารกิจตามที่กำหนดให้ดีที่สุด” เหวินถิงเซี่ยตอบเสียงนุ่มเชื่อฟัง
มาถึงแล้วก็ไปทีละก้าวแบบนี้แหละ
เพื่อความอยู่รอด พอถึงตอนนั้นถ้าจัดการไม่ได้จริง ๆ ก็เอาบทจากต้นฉบับมาใช้บ้าง หยอดยาสักหน่อยเพื่อบังคับให้ผู้ชายหลักยอม จบแล้วก็ลุกเดินออกมา แล้วหาที่ซ่อนตัวอยู่ไกล ๆ
ใครให้เธอเป็นตัวร้ายสมทบล่ะ จิ ๆ จิ ๆ~
【อะแฮก แฮก สวยขนาดนี้ก็เถอะ น้ำเสียงยังเพราะขนาดนี้ นิสัยก็ดี แกคือเจ้าภาพที่สวยที่สุดที่ฉันเคยดูแลมา ไม่รู้เหมือนกันว่าในอนาคตจะเอาไปมีความสุขกับใคร】คิวคิวออกดวงตาเป็นรูปดาว
แน่นอนว่าคงไม่ใช่ผู้ชายหลัก
เพราะหลังจากคืนแรกแล้ว ทุกอย่างที่เหลือของเขาเป็นของตัวเอกหญิงเพียงผู้เดียว
เวลานัดเดทใกล้เข้ามา เหวินถิงเซี่ยออกจากหอก่อนเวลาสิบห้านาที เดินตรงไปยังสนามเดินสีม่วงแกร็บไม่ไกลจากหอพักหญิง
มองข้ามระยะห่างเล็กน้อย เห็นชายหนุ่มรูปร่างสง่าสูงเป๊ะยืนอยู่ในถนนเดินแห่งนั้น
หล่อ!
หล่อมาก!
ใบหน้างามจนเกือบสมบูรณ์แบบเหมือนเรนเดอร์สามมิติ คิ้วดั่งขอบฟ้า ริมฝีปากบาง แก้มสาบดูนุ่มนวล จมูกโด่งสวยงามมีแว่นสายตากรอบทองเหลืองขนาบ ดูสะอาดและน่ารัก
สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนเรียบ ๆ ประกบกับกางเกงสูทสีดำ เอาเข้าทำให้ขายาวของเขาดูเด่นขึ้นมาทันที
【เจ้าภาพ เจ้าภาพ คนนั้นแหละผู้ชายหลัก สวยระดับนี้จะต้องชนเรื่องครั้งแรกได้มั้ย? จริง ๆ ยังไม่เคยมีใครต้องเลยนะ】
เฮ้อซวยหลินยกแขนผอมกระฉับกระเฉงขึ้น ต่ำต้องมองนาฬิกาข้อมือ ใบหน้าแลดูแข็งแรงไร้อารมณ์
เหวินถิงเซี่ยที่กำลังเดินเข้าไปหาก็เอื้อมีช้าลงโดยไม่รู้ตัว
นิ้วเรียวขาวกำชายกระโปรงข้างตัวอย่างตื่นกลัว: “เพนกวินน้อย ฉัน... ฉันมาสายหรือเปล่า?”
ครั้งแรกที่รู้จักชื่อเรียกของระบบ เหวินถิงเซี่ยก็นึกถึงตราสัญลักษณ์เพนกวินของบริษัทไอทีรายใหญ่ขึ้นมาทันที
【ยังไม่น่า เวลานัดเหลืออีกหกนาที】
“งั้นทำไมผู้ชายหลักมาถึงแล้วล่ะ? เขาเป็นหนุ่มเนิร์ดสุขุมเย็นชาไม่ใช่เหรอ ไม่ควรมีนิสัยย้ำ ๆ ต้องออกมาให้ตรงเวลาเป๊ะ ๆ ผิดพลาดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวหรือไง?”
พอเห็นตัวจริงผู้ชายหลัก เหวินถิงเซี่ยเสียหู เดินขยับเป็นก้าวเล็ก ๆ ช้า ๆ เหมือนหอยทาก
【ไม่หรอก ผู้ชายหลักเกิดมาจากตระกูลชั้นนำ ได้รับการศึกษาอย่างดี เป็นลูกชายคุณหนูมีวัฒนธรรม การมาก่อนเวลาสองสามนาทีในการเดทกับผู้หญิงครั้งแรกเป็นเรื่องปกติ เพราะความเคารพ】
【ทำไมเดินช้าจัง เป็นหม้อแกงรักษาเวลาหรือเปล่า การเดทครั้งแรกอย่ามาสาย อย่าทำให้ผู้ชายหลักเห็นภาพในทางที่ไม่ดีนะ】
“อ๋อ ฉันจะพยายามเดินเร็วขึ้น”
พอเฮ้อซวยหลินหันหัวมองมา เห็นเด็กสาวมัดเปียสามชั้น ใบหน้างดงามน่าเอ็นดู ผิวขาวบริสุทธิ์บริเวณคอเมื่อสายเสียดายแดดของยามเย็นส่องกระทบแล้วเหมือนจะเปล่งประกาย เดินมาหาเขา
รูปร่างของเธอดูบางเบาและผอมบาง ขายาวสวยเหมือนในการ์ตูนทั้งคู่ โดยเฉพาะเอวบางของเธอ มือของเฮ้อซวยหลินที่แนบข้างตัวก็กำเป็นกำปั้นเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว
เอวบางนั้น เล็กน้อยขนาดมือสองข้างโอบได้สบาย
“เช... เช รุ่นพี่”
แม้ก้าวจะช้าเพียงไหน เหวินถิงเซี่ยก็มาถึงหน้าเฮ้อซวยหลินในที่สุด
เฮ้อซวยหลินสำรวจเด็กสาวที่ตั้งใจรักษาระยะห่างอย่างน้อยสามเมตรกับเขา สีหน้าตื่นกลัว น้ำเสียงใสหวานถามว่า: “มาหาฉัน?”
“อือ” เหวินถิงเซี่ยพยักหน้าแข็ง ๆ
“เพนกวินน้อย ผู้ชายหลักเป็นอะไรน่ะ นัดเดทไงบอกว่า ทำไมท่าทางเหมือนไม่รู้จักกันเลยนะ”
คิวคิว: 【บอกแล้วไง ผู้ชายหลักไม่ใช่คนดูที่หน้าตา แกสวยแค่ไหนก็ไม่มีผล เขาอาจเป็นพวกหน้าลืมด้วยซ้ำ งั้นแกลอกริเริ่มก่อนสิ แนะนำตัวดูไหม?】