หลังสี่ทุ่มมาได้ไม่นาน ซูเปอร์มาร์เก็ตหรูปิดให้บริการ เหวินถิงเซี่ยซื้อของเสร็จก็กลับบ้าน
ในบ้านยังคงไม่มีใคร เฮ้อซวยหลินยังไม่กลับมา
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู แต่ก็ยังไม่มีข้อความหรือสายโทรเข้าจากเขา
ในกลุ่มสามสาว ซูเสี่ยวไป๋ส่งคลิปนายแบบมาไม่น้อย แต่ละคนหล่อสุด ๆ แถมยังเป็นสไตล์กล้ามเนื้อกระชับที่ซูเสี่ยวไป๋กำลังคลั่งไคล้ช่วงนี้ ดูมีเอกลักษณ์มาก
แต่จะหล่อแค่ไหนแล้วมีประโยชน์อะไร พวกเขาก็ไม่ใช่เฮ้อซวยหลินอยู่ดี
เหลือเวลาอีกกว่าชั่วโมงก่อนจะต้องไป เหวินถิงเซี่ยเอาดอกไม้สดที่เพิ่งซื้อมาใส่แจกัน ผลไม้ ผัก ปลา และเนื้อก็เอาเข้าตู้เย็น
ของที่ต้องแช่เย็นก็แช่เย็น ของที่ต้องแช่แข็งก็แช่แข็ง
จากนั้นเธอก็ทำความสะอาดบ้านตั้งแต่ข้างในจรดข้างนอก ชุดนอนที่เฮ้อซวยหลินเพิ่งใส่ไปเมื่อคืนก่อน เธอพับอย่างเรียบร้อยแล้วแนบไว้ใกล้จมูก บนนั้นยังมีกลิ่นอายของเขาจาง ๆ
เธอสูดดมอย่างอาลัยอาวรณ์อยู่หลายครั้ง กว่าจะรู้ตัวว่าขอบตาแดงไปแล้ว
【สาวซ่า~】คิวคิวเรียกเธอเบา ๆ
“ไม่ต้องห่วง ต่อให้ตัดใจได้หรือไม่ได้ ฉันก็จะไป”
ชุดนอนที่พับไว้อย่างเรียบร้อยถูกวางไว้ข้างหมอน ใกล้เที่ยงคืนเข้าไปทุกที เหวินถิงเซี่ยหยิบเหล้าที่แพงที่สุดจากตู้เหล้าของเฮ้อซวยหลินใส่กระเป๋า
ต่อไปคงไม่ได้ดื่มเหล้าดี ๆ แบบนี้อีกแล้ว คบกันทั้งที ขอหยิบไปสักขวด เขาคงไม่ขี้เหนียวถึงขั้นให้เธอชดใช้หรอกนะ