【โกโก้กากา สาวซ่า ฉันกลับมาแล้ว】
หลังป้อนโจ๊กเสร็จ เฮ้อซวยหลินก็ถือชามเปล่าเดินออกไป คิวคิวปรากฏตัวอย่างเจิดจรัส พร้อมเพลงประกอบบีจีเอ็ม เห็นแวบเดียวก็รู้เลยว่าอารมณ์ดีสุด ๆ
“ดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ เก็บเงินได้หรือไง?” เหวินถิงเซี่ยกินอิ่มดื่มอิ่ม อารมณ์ก็ดีไม่น้อย มีเพียงอย่างเดียวที่ไม่สะดวกคือมือเท้าถูกล่ามไว้ ทำอะไรจึงติดขัดไปหมด
โชคดีที่ตอนซื้อของพวกนี้ เธอกลัวว่าเฮ้อซวยหลินจะอึดอัดที่ต้องติดอยู่บนเตียง เลยซื้อโซ่มาเส้นยาวพอให้เดินไปมาได้ทั่วห้อง
แต่ทุกครั้งที่ก้าวเดินก็จะได้ยินเสียงโลหะกระทบกัน คอยเตือนอยู่ตลอดว่าเธอถูกล่ามไว้แล้ว
【เดี๋ยวก่อน!】
โซ่ที่เห็นชัดขนาดนี้ คิวคิวคงสังเกตเห็นได้ยาก
แค่เห็นดวงตาของมันก็มีดาวระยิบระยับขึ้นมาทันที 【ว้าว ๆ ถูกบังคับให้รักกันจริง ๆ ด้วย ถึงจะไม่ใช่เธอทำกับพระเอก แต่สลับกันก็ได้เหมือนกัน】
【สาวซ่า ตอนฉันไม่อยู่ พระเอกโมโหจนทำอะไรเธอสารพัดท่า สารพัดแบบหรือเปล่า? รีบเล่ามาให้ละเอียดเลย】
“ดูนิยายวาบหวิวให้น้อย ๆ หน่อย ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเหวินถิงเซี่ยแดงระเรื่อ “แล้วเธอไปทำอะไรมา เมื่อกี้พี่หลินป้อนโจ๊กให้ฉัน ฉันยังไม่รู้เลยว่ากินได้หรือเปล่า”
เหวินถิงเซี่ยกลัวว่าจะโดนบทลงโทษจากเนื้อเรื่องอีก
【แค่ป้อนโจ๊กเองเหรอ?】คิวคิวแสดงคำว่า ‘ผิดหวัง’ ไว้ในดวงตาตรง ๆ
“อืม ยังไม่ครบเจ็ดวันเลย ฉันไม่อยากมาตายเอาวันสุดท้ายหรอก เมื่อกี้เจอหน้าเขา ฉันยังไม่กล้าพูดสักคำ”
【ยินดีด้วยนะสาวซ่า ต่อไปเธอไม่ต้องกังวลเรื่องแบบนี้อีกแล้ว โกโก้กากา】คิวคิวดีใจแทนเหวินถิงเซี่ยจากใจจริง มันหมุนตัวอย่างร่าเริงอยู่ในทะเลจิตสำนึก ดอกไม้ไฟเบ่งบานขึ้นรอบตัวตามการหมุนของมัน
“หมายความว่ายังไง?”
【น้องสาวเจ้าของร่างเดิม หรือก็คือเสิ่นหลิงเหยา ไปต่างประเทศแล้ว เธอเป็นฝ่ายยอมสละพระเอกเอง】คิวคิวถ่ายทอดคำพูดของหัวหน้ามาให้ฟัง